menu

Manuscript Found in a Bottle - Edgar Allan Poe (1833)

Alternatieve titels: Manuscript in een Fles Gevonden; Handschrift, in een Fles Gevonden | MS. Found in a Bottle

mijn stem
3,26 (25)
25 stemmen

Engels
Avontuur / Fantasy

13 pagina's
Eerste druk: Baltimore Saterday Visitor (periodiek), Baltimore (Verenigde Staten)

Een naamloze verteller, vervreemd van zijn familie en land, zet koers als passagier aan boord van een vrachtschip uit Batavia. Enkele dagen na aanvang van de reis, komt het schip eerst in een windstilte en word vervolgens geraakt door een Simoen (een combinatie van een zandstorm, tyfoon, en een orkaan), die het schip doet kapseizen en iedereen, met uitzondering van de verteller en een oude matroos verdwijnt overboord. Door de magische Simoen worden ze naar de Zuidpool gedreven. Het schip botst uiteindelijk op een gigantisch zwart galjoen en alleen de verteller weet aan boord van dit schip te klauteren Hij vindt verouderde kaarten en nutteloze navigatie-instrumenten door het hele schip. Ook lijkt hij niet te worden opgemerkt. Hij steelt pen en papier uit kapiteinshut het om een manuscript bij te houden, dat hij besluit om in de zee te werpen. Het schip blijft ook naar het zuiden drijven. Uiteindelijk komt het schip op een open plek in het ijs waar het wordt gegrepen door een grote draaikolk en langzaam begint te zinken.

zoeken in:
avatar van centurion81
3,0
Bevreemdend verhaal...Het weet te boeien en ondanks de detaillering gaf het me vaak het gevoel meer een situatieschets te zijn dan een verhaal...Vreemd...

Ik heb dit verhaal trouwens als deel van een bundel, wil nog even opmerken dat ik de cover hier op boekmeter echt prachtig vind!

3*

yorgos.dalman
Een van Poe's meest raadselachtige en allerspannendste verhalen. IJzingwekkend gewoon, die afdaling in de draaikolk en, tegelijkertijd, de afdaling in de waanzin.

Razend knap geschreven. Ik ben jaloers.

avatar van the Cheshire cat
2,5
In de verhalenbundel die ik uit de bibliotheek heb geleend telt dit verhaal maar 7 pagina's, ik vond
het al zo'n afgekapt einde, het eindigt met de zin:

Ten slotte ging hij terug aan dek, en ik zag hem niet meer.

En nergens een draaikolk te bekennen, hebben ze dat verhaal nou gewoon gehalveerd?

avatar van PeterW
3,0
the Cheshire cat schreef:
In de verhalenbundel die ik uit de bibliotheek heb geleend telt dit verhaal maar 7 pagina's, ik vond
het al zo'n afgekapt einde, het eindigt met de zin:

Ten slotte ging hij terug aan dek, en ik zag hem niet meer.

En nergens een draaikolk te bekennen, hebben ze dat verhaal nou gewoon gehalveerd?

Daar ben je ongeveer op de helft; je mist dus duidelijk een stuk.

avatar van the Cheshire cat
2,5
PeterW schreef:
Daar ben je ongeveer op de helft; je mist dus duidelijk een stuk.

Ik zal uitgeverij Athenaeum-Polak & Van Gennep eens halveren , of wie hier ook
verantwoordelijk voor is, ik bedoel, als ik een toegangskaartje van het Louvre koop dan
verwacht ik ook de Mona Lisa in zijn geheel te zien en dus niet alleen haar neus.

avatar van PeterW
3,0
Zijn die pagina's er niet uitgescheurd of zo?

avatar van the Cheshire cat
2,5
Nee, want op blz 23 volgt gewoon blz 24, het verhaal Ligeia.

avatar van PeterW
3,0
Ja, dan is het een foutje van de uitgever.

avatar van the Cheshire cat
2,5
Ach ja, morgen dan maar weer naar de bibliotheek voor een Poe-bundel die wel het volledige
verhaal bevat.

avatar van gert_r
4,0
Toevallig heb ik die ISBN 90 253 6950 7 hier ook liggen.
En idd, er ontbreekt een stuk. Als je niet tot morgen kunt wachten: http://www2.hn.psu.edu/faculty/jmanis/poe/poe1v.pdf
Pagina 212-216. En dan zie je ook gelijk waarom de vertaler of een redacteur gedacht zou kunnen hebben dat het daar einde-verhaal was...

yorgos.dalman
ik bedoel, als ik een toegangskaartje van het Louvre koop dan
verwacht ik ook de Mona Lisa in zijn geheel te zien en dus niet alleen haar neus.
LOL!
Gauw achter de integrale tekst aan, Chesire cat - het is één van Poe's beste en meest angstaanjagendste....

avatar van the Cheshire cat
2,5
gert_r schreef:
Pagina 212-216. En dan zie je ook gelijk waarom de vertaler of een redacteur gedacht zou kunnen hebben dat het daar einde-verhaal was...

Een hoop POEha om niks gemaakt dus, wel bedankt gert_r voor het hele verhaal, alhoewel ik
het nou nog niet snap, misschien dat de vertaler krankzinnig geworden is tijdens het vertalen?

@ yorgos.dalman, Poe is zeker angstaanjagend, tot op heden vind ik De Zwarte Kat zijn allerbeste,
maar ik heb er nog veel te gaan...

Met vriendelijke groet, de POEs

yorgos.dalman
Overigens, voor de fans: er bestaat een verzamelbundel van Poe (getiteld 26 Griezelverhalen - een vertaling van Poe's tales of mystery and imagination) met daarin mooie illustraties, zowel in zwart-wit als kleur, van Arthur Rackham. (Uitgave: Hollandia B.V. 1979.)
Ik kan deze erg aanraden. Poe is een van de weinige schrijvers waarbij illustraties iets toevoegen aan de gehele sfeer.

avatar van the Cheshire cat
2,5
yorgos.dalman schreef:
Overigens, voor de fans: er bestaat een verzamelbundel van Poe (getiteld 26 Griezelverhalen - een vertaling van Poe's tales of mystery and imagination) met daarin mooie illustraties, zowel in zwart-wit als kleur, van Arthur Rackham. (Uitgave: Hollandia B.V. 1979.)
Ik kan deze erg aanraden. Poe is een van de weinige schrijvers waarbij illustraties iets toevoegen aan de gehele sfeer.

Mooi ja, Arthur Rackham, en niet te vergeten Anton Pieck, maar ook een héle mooie illustrator is
Gustave Doré (oa Sprookjes Van Moeder De Gans en jawel, The Raven van Poe).

avatar van metalfist
3,5
Ik blijf met het gevoel zitten dat het kwartje nog niet helemaal gevallen is bij mij betreffende het werk van Edgar Allan Poe. The Gold Bug vond ik een vermakelijk tussendoortje en The Facts in the Case of M. Valdemar was alweer een stuk beter, maar mistte nog steeds de grootsheid waarmee iedereen de schrijver associeert. Hoog tijd dus om aan het derde kortverhaal in de bundel te beginnen.

De oplettende lezer zal al lang doorhebben dat het dus om deze Manuscript Found in a Bottle gaat. Een verhaal dat meer in de stijl ligt van Valdemar en dat is goed. Poe introduceert wederom een naamloos hoofdpersonage en aan de hand van een manuscript laat hij de man zijn belevenissen vertellen. Deze dagboekachtige stijl past goed bij de sfeer die Poe wilt creëren en het resulteert in een sterke opbouw. Wat me al eerder is opgevallen is dat Poe zo hypnotiserend te werk kan gaan. Hij bouwt vakkundig de spanning op, maar verpest het hier door een nogal teleurstellende climax waardoor het verhaal met een sisser eindigt. Poe laat zich inspireren door de vele verhalen van een spookschip (The Flying Dutchman onder andere), maar laat de kans liggen om zijn eigen steentje aan de legende bij te dragen. Ik had hem in ieder geval nog wel verder willen zien gaan.

Sterke opbouw dus, maar de laatste zin laat me met een gevoel van teleurstelling achter. Dit in tegenstelling tot The Facts in the Case of M. Valdemar waar de laatste zin nog een tijd na sidderde. Ik blijf Poe tot nu toe een vreemde schrijver vinden. Van de drie verhalen is er nog geen enkel van hetzelfde niveau. Vanavond eens aan A Descent into the Maelstrom beginnen

3.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 09:20 uur

geplaatst: vandaag om 09:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.