Víos ke Politía tou Aléxi Zorbá - Nikos Kazantzakis (1946)
Alternatieve titels: Zorba de Griek | Leven en Wandel van Zorbás de Griek | Alexis Sorbas: Avontuur op Kreta | Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά
Grieks
Sociaal / Psychologisch
368 pagina's
Eerste druk: Dimitrakos,
Athene (Griekenland)
De verteller, de schrijver Basil, keert terug naar het verlaten domein van zijn familie op Kreta. Onderweg ontmoet hij de opdringerige, maar tevens innemende Alexis Zorbas. Zorba profileert zichzelf als een ware expert in de mijnbouw en na enig aarzelen stemt Basil er mee in dat Zorba met hem meekomt om de bruinkoolmijn op zijn landgoed opnieuw te exploiteren. De rest van het boek verhaalt over deze onderneming en de relaties van beide mannen onderling en met de plaatselijke dorpsbewoners. Aan de ene kant heb je Zorba, een Griek vol passie en levenslust, een man die de handen graag uit de mouwen steekt en houdt van drank, vrouwen, muziek en dans. Daartegenover staat Basil, een geremde intellectueel, die altijd met zijn neus in de boeken zit, liever thee drinkt dan rum, zijn seksuele gevoelens onderdrukt en niet kan dansen.
Een wat teruggetrokken schrijver en een expressieve levensgenieter ontmoeten elkaar en worden bevriend. Het lijken op het eerste gezicht tegenpolen, maar beide hebben ze wat van elkaar in zich en staan er open voor van elkaar te leren. Het mooie vind ik dat Zorbas niet per sé als een ideaalbeeld wordt weggezet, maar hij heeft ook zeker zijn slechte kanten. Aan het einde van het boek neemt de schrijver dan ook genoegen met wie hij is en neemt alles wat hij van Zorbas heeft geleerd op zíjn manier mee in plaats van om Zorbas te wórden, ook omdat hij erkent dat dat nou eenmaal niet in hém zit. Dat vind ik een mooi einde.
Vergelijkbaar noemenswaardige meuk; "Het hart is een eenzame jager" - Carson McCullers "
"Narziss und Goldmund - Hermann Hesse"
Ik snap de vrouwen die dit boek niet op waarde weten te schatten omdat ze vastlopen op de onvriendelijkheid jegens hun geslacht.
Dat is echter tijd- en plaatsgebonden machismo waarvan u zich niets moet en hoeft aan te trekken.
ETC. ETC. ETC.
wat mij bij "baas" deed tegenstaan was de manier waarop hij die oude vrouw iets beloofde voor zijn eigen perverse welbevinden. Dat had niet mogen moeten. Een vrouw een huwelijk voorschotelen zonder daaddrang is een zonde.
ook de film Green Book (2018) is hier een voorbeeld van.