Dit boek stond al een tijdje op de planken, maar het lezen van dit verhaal kwam er nooit van. Het boek staat bekend als een klassieke horrorroman en het leek me prima om het leesjaar 2011 daarmee te openen. Het is een vermakelijk verhaal, maar een klassieker is het in mijn ogen niet.
Van Peter Straub las ik al eens 'De Talisman', die hij in samenwerking met Stephen King schreef. Dat boek stak plottechnisch geweldig in elkaar, maar was hier en daar wat aan de langdradige kant. Vrijwel hetzelfde kan eigenlijk gezegd worden over dit boek: de plot is aardig, maar Straub had het ook in honderd pagina's minder kunnen vertellen naar mijn idee. Er zitten nogal wat passages in die veel korter beschreven konden worden of zelfs helemaal achterwege hadden kunnen blijven.
Het begint allemaal vrij mysterieus en dat sfeertje weet Straub lang vast te houden. Het verhaal concentreert zich om het "Chowder Genootschap", een groep mannen op leeftijd die elkaar spannende verhalen vertellen. Die spannende verhalen blijken echter kwade krachten op te roepen en vanaf daar begint het verhaal pas echt. Voordat het zover is, zijn er echter al een pagina of tweehonderd verstreken waarin niet bijzonder veel gebeurde. Gelukkig schrijft Straub alleraardigst en zijn de personages - met name de oudjes - prima te pruimen.
Het Chowder Genootschap is gevestigd in het dorpje Milburn. Zoals in veel verhalen wordt dat dorpje van buitenaf geteisterd door een kwaad waar het Chowder Genootschap de vinger op probeert te leggen. Dat lukt hen niet alleen; buitenstaanders zijn nodig om de geheimen te ontrafelen.
Tussendoor zijn er nog een aantal flashbacks te vinden en een verhaal van één van de Chowder-leden, Sears James. Zowel de flashbacks als het spannende verhaal van Sears waren absoluut de moeite waard en dienden het verhaal wél. Langzaam maar zeker ontrafelt Straub de geheimen van het heersende kwaad, maar eigenlijk blijft het allemaal wat oppervlakkig en nog vrij vaag, ondanks de vele pagina's die Straub gebruikt. Straub wisselt erg vaak van invalshoek: veel personages hebben een eigen verhaal waar veel aandacht naar uit gaat. Echt vloeiend is dit niet aan elkaar geschreven en dat maakt dit boek niet een boek die je zomaar even opzij legt.
Ik hoopte op een ontknoping waarbij wat meer duidelijk zou worden, maar dat zat er niet echt in. De personages maken opeens ook wel opvallend veel naïeve keuzes om de confrontatie maar aan te gaan, waardoor het allemaal wat geforceerd overkwam.
Desalniettemin is Het Kwaad wel een boek dat ik met veel plezier gelezen heb. Echt eng werd het nergens en het was hier en daar echt wat te langdradig, maar de personages steken heel aardig in elkaar en het mysterieuze sfeertje beviel me wel. Niet de huiveringwekkende klassieker waar ik op hoopte, maar prima leesvoer voor een paar koude dagen.
* * * ½