menu

A Dance with Dragons - George R.R. Martin (2011)

Alternatieve titels: Een Dans met Draken | A Song of Ice and Fire #5

mijn stem
4,00 (111)
111 stemmen

Engels
Fantasy

1040 pagina's
Eerste druk: Bantam Spectra, New York (Verenigde Staten)

De Oorlog van de Vijf Koningen in Westeros lijkt voorbij. In het Noorden is de zelf aangestelde koning Stannis Baratheon begonnen met het sluiten van vriendschappen tussen zijn volk en dat van de noordmannen, om een eventuele strijd tegen de IJzeren Troon te beslechten. Ondertussen is er een gevecht losgebarsten op de IJzeren Eilanden om de macht te grijpen na de dood van Balon Grauwvreugd. Omdat Balons enige overlevende zoon Theon nu een gevangene is van de Boltons, is hij door zijn broer Euron opgevolgd. De dwerg Tyrion Lannister werd ten onrechte veroordeeld tot de dood na de moord op zijn jonge neefje. Hij is gevlucht naar Pentos, maar niet voor hij zijn gehate vader Tywin heeft gedood. In het verre oosten heeft Daenerys Targaryen de stad Meereen veroverd en ze maakt plannen voor de herovering van Westeros.

zoeken in:
avatar van Chungking
4,0
Dit boek is opnieuw beter dan het voorgaande A Feast for Crows, maar haalt het wel zeker niet bij de eerste drie delen.

Grootste struikelblok is opnieuw het tempo: in de eerste drie boeken volgde de ene belangrijke plotwending de andere op in een tempo waar je van achteroverviel (vaak ook van verbazing/verrasing), en zat je met constant wisselende situaties en machtsverhoudingen. De laatste 2 boeken is het wat stilgevallen op dit gebied, minder (belangrijke) ontwikkelingen en minder dat 'wow'-effect. Martin zit m. i. ook gewoon met het probleem dat de draken volwassen moeten worden, en daar moet nu eenmaal tijd overheen gaan...
Zoals hierboven aangegeven is in dit boek het vooral in het Oosten dat het probleem zit. De verhaallijn van Daenerys trappelt echt veel te lang ter plaatsee en had korter gemoeten. Tyrion blijft mijn favoriete personage, maar hij maakt toch ook een vrij lange omzwerving, en de verhaallijn van Arya is inderdaad ook verzand (jammer, want vroeger zeker een van mijn favorieten). Het goede nieuws is dat in het Noorden wel vanalles beweegt; zo goed als alles wat zich voor, op en achter de muur afspeelt is boeiend en onvoorspelbaar (Bran!), en je voelt constant dat het kruidvat op ontploffen staat. Met het personage van Theon worden knappe dingen gedaan, en ook Lord Manderly ontwikkeld zich als een interessante speler. Davos blijft toch ook een stiekeme favoriet trouwens.
Het is na deze lange wachtperiode wel weer aangenaam thuiskomen in de wereld van ASOIAF, met deze keer wel de beste personages die ruim aan bod komen, en het blijft knap hoe Martin zoveel balletjes tegelijk in de lucht kan houden - schrijfstijl leest nog altijd zeer aangenaam ook. Bij Steven Erikson is het bv. toch veel meer van de hak op de tak, met een stuk minder overzicht.
Het boek eindigt in ieder geval met zoveel cliffhangers (op alle fronten, inclusief nieuwe pretendent), dat het volgende deel niet anders kan dan all-out spektakel opleveren.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:36 uur

geplaatst: vandaag om 06:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.