menu

I, Claudius - Robert Graves (1934)

Alternatieve titel: Ik, Claudius

mijn stem
4,12 (26)
26 stemmen

Engels
Historisch

468 pagina's
Eerste druk: Arthur Barker, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Geschreven als geheime autobiografie van keizer Claudius, de vierde keizer van Rome. In een familie geboren waarin men geen genade kent, zag men hem door enkele zenuwtrekken voor volslagen gek aan. Dat blijkt zijn redding geweest te zijn. Als een van de weinige overgebleven leden van zijn familie keert het keizerschap van de jonge Caligula terug naar Claudius.

zoeken in:
4,0
Sommige boeken zijn bij uitstek geschikt als audioboek. De afgelopen twee weken was het alsof ik samen met Claudius in de auto zit, terwijl hij zijn levensverhaal aan het vertellen was, met allerlei afwijkingen en uitweidingen.

Erg leuk en ik vraag me af of ik dit boek ook zo´n hoge score zou geven als ik het gewoon gelezen had. Voor nu in ieder geval 4 sterren (zit zelfs dicht tegen de 4,5 sterren aan).

avatar van PeterW
4,5
Natuurlijk wel.

avatar van psyche
psyche (crew)
In de jaren '70 ofzo een tv serie gezien met Derek Jacobi in de hoofdrol als Claudius.
Ik weet dat deze serie een positive indruk maakte, ik herinner me dat ik steeds benieuwd was naar het volgende deel. Een latere (eerste versie) film over Caligula maakte eveneens indruk en niet op mij alleen, men liep uit de bioscoop weg vanwege denk ik, de toch wel krankzinnige seksuele uitspattingen van Caligula. Ik heb het evenmin volgehouden en dacht toch wel wat te kunnen hebben ...
Heden ten dage zou je levenslang worden opgesloten. Claudius speelde in deze film een bijrol
Ik vind het bijna jammer dat ik zoveel boeken op stapel heb liggen, ik ben geïnteresseerd naar de roman, verteld vanuit Claudius fictieve oogpunt. Misschien wordt dit derhalve mijn eerste audioboek....

4,0
psyche schreef:
In de jaren '70 ofzo een tv serie gezien met Derek Jacobi in de hoofdrol als Claudius.
Ik weet dat deze serie een positive indruk maakte, ik herinner me dat ik steeds benieuwd was naar het volgende deel. Een latere (eerste versie) film over Caligula maakte eveneens indruk en niet op mij alleen, men liep uit de bioscoop weg vanwege denk ik, de toch wel krankzinnige seksuele uitspattingen van Caligula. Ik heb het evenmin volgehouden en dacht toch wel wat te kunnen hebben ...
Heden ten dage zou je levenslang worden opgesloten. Claudius speelde in deze film een bijrol
Ik vind het bijna jammer dat ik zoveel boeken op stapel heb liggen, ik ben geïnteresseerd naar de roman, verteld vanuit Claudius fictieve oogpunt. Misschien wordt dit derhalve mijn eerste audioboek....


Dit boek stamt uit de jaren dertig en de moraliteit is in dit boek net wat meer aanwezig dan in Caligula vermoed ik zo

Nee, Graves houdt het heel netjes.

avatar van stefan dias
3,5
aegron schreef:
(quote)


Dit boek stamt uit de jaren dertig en de moraliteit is in dit boek net wat meer aanwezig dan in Caligula vermoed ik zo

Nee, Graves houdt het heel netjes.


Inderdaad: je kan het zelfs een beetje flauw noemen. Hij beschrijft de meest weerzinwekkende terreur die deze tirannen uitoefenen in geuren en kleuren, maar de seksuele uitspattingen zijn dan plots "te weerzinwekkend om over te vertellen".

Niet dat ik daar per se het fijne van moet weten, maar je wil ter och graag iets meer over weten dan de vermoedens waar je nu mee opgezadeld wordt.

Er hangt sowieso een walgelijk sfeertje waarin je je afvraagt waarom Claudius het überhaupt wil overleven. Op ieder moment kan je vernederd, beroofd, gemarteld of gelikwideerd worden op totaal willekeurige gronden.

Recent hadden we nog Stalin, Hitler, Mao, Ceaucescu, Pot. Vandaag hebben we leukerds als Rafsanjani, de Saudische monarchie en Kim. Wat zal de toekomst ons nog brengen?
Horror.

avatar van stefan dias
3,5
Aanrader.
Vlot geschreven, leest lekker weg en is ook wel reuzespannend. Naarmate ik vorderde voelde ik toch een soort ontknoping naderen waardoor ik hoe langer hoe meer bladzijden aan een stuk door wilde lezen.
Het wordt allemaal wel heel somber naar het einde toe, maar het is dan ook heel duidelijk dat het verval van het eens zo trotse Romeinse Rijk, hoewel het territoriaal nog niet aan zijn top zit, duidelijk ingezet is.
Ingezet? Laten we zeggen dat het wild om zich heen grijpt.

Het is duidelijk dat het niet meteen een vrolijke periode was om in te leven, maar die periodes en plekken waar het aangenaam toeven is, zijn sowieso al heel schaars in de geschiedenis van de mensheid.

Grappig is wel het stukje waar Claudius in de clinch gaat met Livius omdat hij vindt dat de geschiedkundige feiten hun rechten hebben boven het roman(t)iseren ervan. Een vette knipoog natuurlijk als je overweegt dat Graves zelf niets minder doet dan wat geschiedkundige referenties in een vlot verhaaltje gieten. Heerlijke lectuur weliswaar.

avatar van J.Ch.
4,0
Met mijn zwak voor verhalen die zich afspelen tijdens de Romeinse tijd kon ik mijn geluk niet op toen ik via via op I, Claudius stuitte. Ik ben geen groot kenner van de geschiedenis, maar namen als Augustus en Caligula zeggen mij wel wat. Van Caligula weet ik niet veel meer dan dat hij niet zo’n bijster goede reputatie had en dat Commodus uit Gladiator op hem gebaseerd zou zijn. Dat schept verwachtingen!

Verwachtingen die ruimschoots waargemaakt werden. Het duurt echter vele pagina’s en ontwikkelingen voordat we bij Caligula aankomen. Eerst hebben we nog een aantal jaar aan intriges voor de boeg. En wat voor intriges! Er wordt geplot en samengezworen voor het leven, met als gevolg een enorme body count waar geen enkel ander boek dat ik ken aan kan tippen. Als je niet door caesar wordt terechtgesteld en het slagveld overleeft, wordt je misschien wel gedwongen tot zelfmoord, door je moeder op je slaapkamer uitgehongerd, vergiftigd, gelyncht, door je eigen lijfwacht vermoord of verbannen om te creperen op een onbewoond eiland. Het is daarbij niet ongebruikelijk dat de verantwoordelijke één van je naaste familieleden is. Sowieso zijn bijna alle personages ofwel via bloedband ofwel via adoptie ofwel via huwelijken met elkaar verwant. Aangezien de gemiddelde persoon in dit verhaal minstens drie huwelijken aangaat, iedereen elkaars zonen aanneemt en er het liefst met een nicht of neef wordt getrouwd ontstaat er zo snel een volledig onontwarbaar web van familiebanden. Wat daarbij niet helpt is dat de keuze qua namen in de Romeinse tijd niet zo breed was, waardoor je in één familie een Agrippa, Agrippina en Agripinilla hebt. De stamboom achterin het boek is onontbeerlijk, maar niet bepaald overzichtelijk.

Een overvloed aan personages, allemaal familie van elkaar, met volstrekt onoverzichtelijke onderlinge loyaliteiten en sympathieën – je kunt er gek van worden of je kunt het fantastisch vinden. Voor mij geldt dat laatste. Claudius mag zijn naam dan aan het boek hebben gegeven, en hij is ook de enige die gedurende het hele verhaal in leven is (dat is een prestatie op zich), maar voor het grootste deel van het boek staat hij erbij en kijkt hij ernaar (dat is dan ook de reden dat hij het boek overleeft…). In het eerste deel van het verhaal zien we vooral oma Livia, een indrukwekkend personage dat als een soort oppergod de touwtjes in handen houdt en Augustus aan zich weet te binden en te houden. Dan volgt oom Tiberius, een moeilijk te peilen man die zichzelf en het rijk langzaamaan de ondergang in sleept. Er is hoop in de vorm van Germanicus, een van de weinige echte good guys in het verhaal, die echter net als de gemiddelde bad guy helaas het loodje legt. Het is dan wel te voorzien dat het voor zijn arme vrouw ook niet goed af zal lopen. In het laatste deel hebben we dan neefje Caligula, die alles en iedereen overtreft waar het gaat om complotteren, met geld smijten, uit de band springen, krankzinnig gedrag vertonen en algemeen ontaard zijn. Je mond zou openvallen van de dingen die hij doet (heel af en toe zou je in lachen uitbarsten om wat hij doet, zoals zijn paard tot senator benoemen) en je vraagt je af hoe lang dat goed kan gaan. De situatie raakt steeds meer onhoudbaar, er volgt een climax en dan… Dan is het boek afgelopen. Kom maar snel op met dat vervolg!

Bij zo’n verhaal zou je toch niet geloven dat het gebaseerd is op echte gebeurtenissen, maar blijkbaar geldt ook hier weer: truth is stranger than fiction. Je moet er van houden; de onophoudelijke intriges, de wirwar aan personages, locaties en jaartallen. Af en toe is Game of Thrones er niets bij. Als je er wel van houdt, en je bereid bent om je af en toe door een wat minder interessant hoofdstuk over de zoveelste veldslag tegen de Germanen heen te worstelen, kun je je geluk niet op met I, Claudius. Ik heb genoten.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:47 uur

geplaatst: vandaag om 02:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.