Jules et Jim - Henri-Pierre Roché (1953)
Alternatieve titel: Jules en Jim
mijn stem
3 stemmen
Frans
Sociaal
242 pagina's
Eerste druk: Gallimard,
Parijs (Frankrijk)
In het Parijs van 1900 zijn de Franse Jim en de Oostenrijkse Jules allebei verliefd op Catherine, die uiteindelijk besluit om met Jules te trouwen. Als ze elkaar na de Eerste Wereldoorlog in Duitsland terugzien, wordt ze echter verliefd op Jim.
0
geplaatst: 7 april 2015, 13:32 uur
De regisseur François Truffaut is voor een groot stuk verantwoordelijk voor mijn interesse in Franse cinema en hij deed dat met onder andere twee films: Jules et Jim en Les Deux Anglaises et le Continent. Beiden zijn een verfilming van Henri-Pierre Roché en toen ik de Rainbow Pocket editie tegenkwam van Jules en Jim kon ik het niet laten liggen. Een tijd geleden eens goed voor gaan zitten in de hoop in dezelfde roes terecht te komen als toen ik Truffaut zijn films voor het eerst zag.
Roché bracht zijn debuut uit op 74-jarige leeftijd en putte uit zijn eigen levenservaringen. De man moet ongetwijfeld een interessant leven hebben gehad met fantastische reizen, vrienden en vrouwen, maar die ervaring blijkt niet zo simpel op papier neergezet te kunnen worden. De stijl van Roché is nogal fragmentarisch en zonder echt veel uitdiepingen. Hij lijkt je wel echt te willen meesleuren in de liefde en ik kreeg de indruk dat naarmate ik langer aan één stuk las, zijn stijl me ook beter begon te liggen. Ik moest er echter altijd terug inkomen eenmaal ik het boek een dag of twee had weggelegd. Sowieso komt het verhaal pas echt tot zijn recht wanneer Kathe tevoorschijn komt en het is ook enkel na veel herhaling (het afstoten en aantrekken tussen de drie had ik op den duur wel wat gehad, alsook de wraak die daar uit voortkomt) dat het verhaal in een stroomversnelling komt. Het einde waar Jules uit de auto wordt gezet en Kathe zich te pletter rijdt met Jim naast haar is daarentegen wel erg sterk.
Dit heeft in ieder geval niet dezelfde impact op mij gehad als op Truffaut. De omstandigheden waren nochtans grotendeels hetzelfde (Truffaut vond het boek in een tweedehandsmarkt, hij weliswaar aan de Seine in Frankrijk en ik gewoon in Antwerpen), maar de ervaring waarop ik had gehoopt ontbreekt. Misschien ook wel wat mijn eigen schuld doordat ik niet zo vaak heb kunnen lezen als ik wou.
2.5*
Roché bracht zijn debuut uit op 74-jarige leeftijd en putte uit zijn eigen levenservaringen. De man moet ongetwijfeld een interessant leven hebben gehad met fantastische reizen, vrienden en vrouwen, maar die ervaring blijkt niet zo simpel op papier neergezet te kunnen worden. De stijl van Roché is nogal fragmentarisch en zonder echt veel uitdiepingen. Hij lijkt je wel echt te willen meesleuren in de liefde en ik kreeg de indruk dat naarmate ik langer aan één stuk las, zijn stijl me ook beter begon te liggen. Ik moest er echter altijd terug inkomen eenmaal ik het boek een dag of twee had weggelegd. Sowieso komt het verhaal pas echt tot zijn recht wanneer Kathe tevoorschijn komt en het is ook enkel na veel herhaling (het afstoten en aantrekken tussen de drie had ik op den duur wel wat gehad, alsook de wraak die daar uit voortkomt) dat het verhaal in een stroomversnelling komt. Het einde waar Jules uit de auto wordt gezet en Kathe zich te pletter rijdt met Jim naast haar is daarentegen wel erg sterk.
Dit heeft in ieder geval niet dezelfde impact op mij gehad als op Truffaut. De omstandigheden waren nochtans grotendeels hetzelfde (Truffaut vond het boek in een tweedehandsmarkt, hij weliswaar aan de Seine in Frankrijk en ik gewoon in Antwerpen), maar de ervaring waarop ik had gehoopt ontbreekt. Misschien ook wel wat mijn eigen schuld doordat ik niet zo vaak heb kunnen lezen als ik wou.
2.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.