menu

Holzfällen. Eine Erregung - Thomas Bernhard (1984)

Alternatieve titel: Houthakken

mijn stem
4,50 (2)
2 stemmen

Duits
Sociaal / Psychologisch

320 pagina's
Eerste druk: Suhrkamp, Frankfurt am Main (West-Duitsland)

De verteller, een schrijver, brengt een "artistieke' avond door bij een welgestelde componist en diens vrouw, een altzangeres. Eregast: een beroemde toneelspeler van het Burgtheater. De verteller, twintig jaar tevoren een intieme en bewonderende vriend van gastheer en gastvrouw, walgt van het hele gezelschap. Hij beschrijft hun hypocrisie, opgeblazenheid, onwaarachtigheid, hun mislukte, aan gebrek aan talent of drank ten onder gegane levens, hun pretenties en snobisme. Maar bij het afscheid gedraagt de verteller zich net zozeer als huichelaar, lafbek en misselijke meeprater. Hij prijst tegenover de gastvrouw haar gasten, en zoent, net als vroeger, haar nu zo gehate voorhoofd. Kokhalzend over zichzelf stort hij zich in de nachtelijke straten van Wenen, de stad die hij haat, maar ook liefheeft...

zoeken in:
avatar van ...stilte...
5,0
Verschijnt in april bij IJzer in vertaling als Houthakker.

Opgenomen in de Schwob leesclub voor de mooiste vergeten klassiekers:

Schwob leest u door het jaar

avatar van ...stilte...
5,0
geplaatst:
Verschijnt in april bij IJzer in vertaling als Houthakker.

18 juni dus

avatar van ...stilte...
5,0
Een bijzonder sobere vormgeving heeft het boek. Een geheel zwart boekomslag met de titel Houthakken in cursief en centraal in het midden. De lettergrote van de titel is van de zelfde grote als de tekst in het boek waar de belangrijkste woorden en zinnen ook in cursief gedrukt staan. Het is een benadering die bij Thomas Bernard past, maar het getuigt van grote moed om een boek op deze manier vorm te geven. Je zou ook kunnen kiezen voor een foto met het getormenteerde hoofd van de auteur op de cover (commercieel gezien interessanter). Binnenin staat dan de volledige titel: Houthakken. Een afrekening

De roman heeft geen hoofdstukindeling, maar is een lange monoloog van de ik-figuur die alleen maar Thomas Bernhard zelf kan zijn en die vanuit een stoel (een oorfauteuil) een gezelschap kunstenaars observeert tijdens een zogenaamd kunstzinnig avondmaal. Hij blikt terug in het verleden en bekijkt vol verachting wat er van iedereen is terecht gekomen en daarbij spaart hij zichzelf niet:

Jij hebt alleen maar een geveinsd leven, geen waarachtig leven geleefd, alleen maar een geveinsd bestaan, geen werkelijk, alles wat jou betreft en alles wat je bent, is altijd alleen maar geveinsd, niet werkelijk en niet waarachtig geweest.

De Burgacteur die het middelpunt van het gezelschap is en die door Thomas Bernard wordt beschreven als een oninteressante op de zenuwen werkende figuur, komt uiteindelijk en mede door de drank tot een uitspraak die iedereen in de kern van zijn bestaan raakt:

Het bos ingaan, diep het bos in, zei de Burgacteur, je helemaal aan het bos overgeven, dat is het altijd geweest, de gedachte niets anders dan zelf natuur zijn. Bos bomen, houthakken, dat is het altijd geweest, zei hij plotseling geagiteerd en hij wilde nu onherroepelijk vertrekken.

bos, bomen en houthakken

5*

Gast
geplaatst: vandaag om 15:56 uur

geplaatst: vandaag om 15:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.