menu

Oku no Hosomichi - Matsuo Bashō (1702)

Alternatieve titels: De Smalle Weg naar het Verre Noorden | The Narrow Road to the Deep North and Other Travel Sketches | 奥の細道 | Privé-Domein Nr. 256 | The Narrow Road to the Interior

mijn stem
4,00 (5)
5 stemmen

Japans
Reis / Autobiografisch

176 pagina's
Eerste druk: Izutsuya Shobee, Kyoto (Japan)

De smalle weg naar het verre noorden is geen dagboek maar een door en door literaire creatie waarin Bashō zijn oorspronkelijke belevenissen op ingrijpende wijze heeft omgewerkt. Het sublieme en het aardse wisselen elkaar af. Basháµ portretteert zichzelf als een gedreven pelgrim die in de voetstappen treed van de zwervende, vrije dichters uit het verre verleden. Hij gaat op zoek naar tal van tempels en shintáµschrijnen uit de Japanse geschiedenis zich hebben afgespeeld, of die een inspiratie vormden voor oude dichters. Voor de ogen van de lezer wekt hij geesten uit vervlogen eeuwen tot leven. Op bevlogen landschapsbeschrijvingen volgen ontmoetingen met vlooien, hoeren en eenvoudige landlieden.

zoeken in:
avatar van ...stilte...
5,0
geplaatst:
De zon en de maan zijn eeuwig op reis en ook de jaren die komen en gaan zijn reizigers.

De smalle weg naar het noorden van Bashō staat op de eerste plaats in mijn top 10. Alle boeken in dat lijstje staan daarin omdat ze mij om een persoonlijke reden aanspreken. En bij dit boek geldt dat in sterke mate omdat het samenvalt met een persoonlijke ervaring.

Bashō maakte zijn voettocht van 2000 kilometer door het noordoosten van Japan als Boeddhistisch monnik. Later beschreef hij zijn reis en voegde er de onderweg gemaakte haiku's aan toe.
Zelf ben ik op enkele plaatsen waar hij passeerde geweest. Ik was in Japan als monnik. Vijfenhalf jaar was ik Trappist in de Abdij van Zundert (van 1998 tot 2003) en ons klooster deed mee aan een uitwisselingsprogramma in het kader van de "Interreligieuze Dialoog". Dit hield in dat een paar zenmonniken meeleefden in de kloosters in Nederland (en een week bij ons) en wij op onze beurt werden uitgenodigd om mee te leven in een aantal kloosters in Japan. En vanwege mijn interesse en ervaring op het gebied van zen-meditatie (wij gaven zen-sessjins in de abdij) mocht ik deze reis maken.
Zo verbleef ik samen met een medebroeder o.a. in het klooster Zuiganji in Matsushima. Ik kwam er naderhand achter dat Bashō hier ook was geweest en toen we een uitstapje maakten naar een noordelijker gelegen tempel in Hiraizumi stond ik plotseling oog in oog met een levensgroot beeld van de dichter. Het was het noordelijkste punt van Bashō's voettocht en het noorden stond voor hem symbool voor het innerlijk.

Voor mij betekende dit dat deze onverwachte ontmoeting samenviel met mijn eigen zoektocht en verkenning van het innerlijke leven...

Stilte: de stem van een cicade die door de rotsen dringt.

Reisverslag van een gebleekt skelet had ik al eerder gelezen en later (na mijn uittreden) schafte ik de beide delen van Privé-Domein aan: De herfstwind dringt door merg en been en De smalle weg naar het noorden.

(Hemelvaartsdag 2021)

Gast
geplaatst: vandaag om 02:02 uur

geplaatst: vandaag om 02:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.