Niet onder de indruk van dit eerste deel. Deed me een beetje aan de kronieken van Aurian denken (van Maggie Furey), niet bepaald mn favoriete fantasy.
Het begin is leuk (de auteur liegt), maar het verhaal is verder zeer klassiek: een jong persoon beschikt over unieke (magische) eigenschappen maar moet gedwongen van huis vertrekken door de dreiging van een anonieme duistere heer (op de achtergrond als passief personage). Onderweg komt ze - zoals voorspeld in een profetie - verschillende personen van verschillende rassen tegen (met allemaal bepaalde gaven), die haar helpen op haar weg. Typisch RPG eigenlijk. Ook komen de verschillende personages wel zeer gemakkelijk met elkaar in contact. Daarnaast is ook het onderscheid goed/kwaad zeer zwart-wit (letterlijk zelfs), met het stomme dat van de skaltums weinig dreiging uitgaat omdat ze zo makkelijk te foppen zijn. Weinig echte spanning dus vond ik, al zijn er hier en daar wel wat leuke plotwendingen.
Bovendien kan geen enkel personage voorlopig echt boeien, omdat ze allemaal zo verschrikkelijk naïef zijn (dit vond ik eigenlijk nog het meest storende: je hebt continu het gevoel dat je meer weet dan alle personages): Kral over zijn leugen, Neehla met haar blinde haat voor de elve, Rockingham die denkt dat hij slim is, en ook Erril heeft niet bepaald veel geleerd voor zijn leeftijd (die bewondering voor Elana, zucht) Hiervoor net Joe Abercrombie gelezen, das wel een stuk hoger niveau qua karakterontwikkeling.
Qua opletten met veel personages of verhaallijnen (zie opmerkingen hierboven) viel het echt weel mee hoor trouwens. Lees Steven Erikson maar eens, das wel heel wat anders op dit gebied.
Voelt dus momenteel eerder aan als een tussendoortje, maar toch voldgende deel lezen om te kijken hoe het verder gaat.