menu

Dichtertje. De Uitvreter. Titaantjes. - Nescio (1918)

mijn stem
4,13 (214)
214 stemmen

Nederlands
Verhalenbundel
Psychologisch

130 pagina's
Eerste druk: J.H. de Bois, Haarlem (Nederland)

Drie verhalen waarin de verteller Koekebakker terugkijkt op de belevenissen van hem en zijn idealistische vriendenkring, de titaantjes, tijdens hun jeugd. Hij beschrijft hun hooggestemde idealen van destijds, het verloren gaan van de idealen van de 'aardige jongens', de onvermijdelijke opname in de burgermaatschappij en de teloorgang van een aantal van hen.

zoeken in:
avatar van Raskolnikov
4,5
Nog iets over de stijl, het viel me nu op hoe vaak zinnen met 'en' beginnen, regelmatig drie of vier keer achter elkaar en soms zelfs al in de eerste zin van een hoofdstuk. Het geeft een bepaalde kadans, alsof je het de verteller hóórt vertellen:

“En ’t tij kwam in en ’t tij ging uit; ’t water rees en viel. En iederen avond kwam de manke havenmeester en maakte eerst ’t groene lichtje aan op ’t Noorderhoofd, de palenwering; en dan kwam i daar af, dan moest i om ’t heele haventje heen en dan zag je ‘m weer bij den toren en dan maakte-n-i het houten hek open en klom de houten trap op en stak ook ’t licht aan den toren aan. En dan zei Japi: ‘alweer een dag meester,’ en dan zei de manke havenmeester: ‘Ja mijnheer, al weer een.’ (Gevolgd door zo nog vier zinnen…).

Heel spreektalig dus, met ook de ingekorte klanken als ‘i’ voor ‘die’. Dat maakt voor de hedendaagse lezer een wat wonderlijk mengsel in combinatie met het (nu voor ons) statig aandoende oud-Nederlands met in onbruik geraakte naamvallen.

4,5
Ja, dat herinner ik me nog wel van die verhalen van Nescio die ik op de middelbare school heb gelezen: een hele fijne spreektaal om welke reden Nescio in zijn tijd weinig geliefd was bij de critici (want niet de vereiste hoogdravendheid van Literatuur) maar die voor mij als puber heel fris en rebels jeugdig klonk. Een soort Ik, Jan Cremer maar dan lief en zonder het platte en vulgaire. Het paste goed bij de inhoud van dromende jongens die neerkeken op de burgers en niet volwassen wilden worden (om het met Gabriel Garcia Marquez te zeggen: je stopt niet met het najagen van dromen omdat je oud wordt maar je wordt oud omdat je stopt met het najagen van dromen). Multatuli zou een belangrijke invloed zijn op die spreekstijl van Nescio: Multatuli wilde natuurlijk z'n boodschap overbrengen en gaf niet om stijl maar was daardoor een stilistische vernieuwer die effectiviteit boven mooischrijverij plaatste.

avatar van Sammael
4,0
Mijn versie van het boek had als volgorde van de verhalen De Uitvreter - Titaantjes - Dichtertje (de volgorde waarin de verhalen ook zijn geschreven) en dat is beter, want als de bundel was begonnen met Dichtertje dan was ik denk ik niet voorbij dat verhaal geraakt. Ik vond het onsamenhangend en pas op de laatste pagina's begon het me een beetje te grijpen. De andere twee verhalen grepen me gelukkig meteen, en zijn inderdaad wel hoogtepunten van de Nederlandse literatuur. Briljant geschreven (hierboven zijn al enkele schitterende passages geciteerd) en een prachtige melancholieke sfeer, die er gelukkig niet zo dik bovenop ligt dat het melodramatisch wordt. 4* voor de bundel als geheel.

avatar van eRCee
3,5
De Uitvreter moet natuurlijk altijd eerst, met die beginzin.

(Zie trouwens ook mijn bericht uit 2007 over de volgorde.)

Gast
geplaatst: vandaag om 12:15 uur

geplaatst: vandaag om 12:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.