Mykene - Jacqueline Zirkzee (2001)
mijn stem
1 stem
Nederlands
Historisch
567 pagina's
Eerste druk: Uitgeverij Conserve,
Schoorl (Nederland)
De ambitieuze Agamemnon van Mykene trouwt met Klytemnestra, prinses van Sparta. Haar ondernemende zuster, de schone Helena, laat zich schaken door de charmante zoon van de Trojaanse koning en vormt indirect de aanleiding tot de Trojaanse oorlog.
0
geplaatst: 2 september 2011, 19:47 uur
Het verhaal is mij al op zoveel manieren bekend dat ik niet om die reden het boek heb gelezen. Echter, de Trojaanse oorlog heb ik altijd zo mooi gevonden dat ik het verhaal regelmatig lees, en het liefst in zo veel mogelijk verschillende varianten.
Het bijzondere aan dit boek is dat het niet zozeer over de Trojaanse oorlog zelf gaat. Het speelt zich grotendeels af voor de oorlog en ook nog gedeeltelijk erna. Waar dit boek meer over gaat is over de mensen die in de oorlog een grote rol speelden. Helena, die zich laat schaken en de aanleiding (beter: het excuus) vormt voor de oorlog; Agamemnon, de koning die over lijken gaat om zijn ambities te vervullen; en Klytemnestra, Agamemnons vrouw en Helena's zuster, die regeert over de koninkrijken die zowel haar man als haar zus hebben achtergelaten. De drie komen om de beurt aan het woord om hun versie van het verhaal te geven. Hun versies vullen elkaar aan en vormen een compleet geheel.
De drie ik-personen hebben elk hun eigen beweegredenen voor hun daden. Waar Homerus vaak de goden als reden aanvoert wordt uit hun eigen getuigenissen duidelijk waarom de personages gehandeld hebben op een manier die de halve toenmalige wereld op de kop zette. Helena mag dan goddelijk mooi zijn, zij is ook maar een vrouw die het liefst zonder man en zonder koninkrijk zou leven. Agamemnon is Hoge Koning van de Egeërs, maar hij moet hard werken om die positie te behouden en gaat daarin zelfs zover dat hij dingen doet die later aan hem gaan knagen. Klytemnestra, die door de twee mensen die haar het meest nastaan in de steek gelaten is, is helemaal op haar plek als heerseres, maar wordt verteerd door haat. Tegen het eind van het boek krijgen ze in feite alledrie wat ze willen, maar is geen van drieën er gelukkig mee.
Voor een verhaal gebaseerd op mythen weet Jacqueline Zirkzee haar personages verrassend menselijk neer te zetten. Ook de omgeving en de tijd beschrijft zij alsof alles echt gebeurd is - en wie weet is dat ook wel zo? Op de voorkant staat historische roman en dat is ook echt hoe ik het boek ervaren heb. Ik heb ervan genoten. Het mythische en wat hoogdravende van Homerus zelf (in vertaling, dat altijd wel) kan ik ook wel waarderen, maar om alle bekende personages ineens zo menselijk mee te maken is ook zeker een aangename ervaring.
Het bijzondere aan dit boek is dat het niet zozeer over de Trojaanse oorlog zelf gaat. Het speelt zich grotendeels af voor de oorlog en ook nog gedeeltelijk erna. Waar dit boek meer over gaat is over de mensen die in de oorlog een grote rol speelden. Helena, die zich laat schaken en de aanleiding (beter: het excuus) vormt voor de oorlog; Agamemnon, de koning die over lijken gaat om zijn ambities te vervullen; en Klytemnestra, Agamemnons vrouw en Helena's zuster, die regeert over de koninkrijken die zowel haar man als haar zus hebben achtergelaten. De drie komen om de beurt aan het woord om hun versie van het verhaal te geven. Hun versies vullen elkaar aan en vormen een compleet geheel.
De drie ik-personen hebben elk hun eigen beweegredenen voor hun daden. Waar Homerus vaak de goden als reden aanvoert wordt uit hun eigen getuigenissen duidelijk waarom de personages gehandeld hebben op een manier die de halve toenmalige wereld op de kop zette. Helena mag dan goddelijk mooi zijn, zij is ook maar een vrouw die het liefst zonder man en zonder koninkrijk zou leven. Agamemnon is Hoge Koning van de Egeërs, maar hij moet hard werken om die positie te behouden en gaat daarin zelfs zover dat hij dingen doet die later aan hem gaan knagen. Klytemnestra, die door de twee mensen die haar het meest nastaan in de steek gelaten is, is helemaal op haar plek als heerseres, maar wordt verteerd door haat. Tegen het eind van het boek krijgen ze in feite alledrie wat ze willen, maar is geen van drieën er gelukkig mee.
Voor een verhaal gebaseerd op mythen weet Jacqueline Zirkzee haar personages verrassend menselijk neer te zetten. Ook de omgeving en de tijd beschrijft zij alsof alles echt gebeurd is - en wie weet is dat ook wel zo? Op de voorkant staat historische roman en dat is ook echt hoe ik het boek ervaren heb. Ik heb ervan genoten. Het mythische en wat hoogdravende van Homerus zelf (in vertaling, dat altijd wel) kan ik ook wel waarderen, maar om alle bekende personages ineens zo menselijk mee te maken is ook zeker een aangename ervaring.
* denotes required fields.
* denotes required fields.