menu

Prestoeplenije i Nakazanije - Fjodor Dostojevski (1866)

Alternatieve titels: Misdaad en Straf | Schuld en Boete | Преступление и Наказание

mijn stem
4,43 (384)
384 stemmen

Russisch
Psychologisch

718 pagina's
Eerste druk: Russki Vestnik (periodiek), Sint Petersburg (Rusland)

De eenzame student Raskolnikov vervalt steeds verder in armoede, zodat hij noodgedwongen zijn studie moet staken. Hij beraamt een moord op een oude woekeraarster, niet vanwege het geld maar uit morele overtuiging. Na zijn daad valt Raskolnikov echter ten prooi aan vertwijfeling en gewetensnood. Steeds wanhopiger probeert hij zijn omgeving en de politie om de tuin te leiden om zo zijn straf te ontlopen. Langzamerhand komt hij echter tot de overtuiging dat hij boete moet doen.

zoeken in:
avatar van Grovonion2
4,5
Ik ben nu ongeveer in de helft van dit boek en kan al langzaamaan begrijpen waarom dit boek zo hoge ogen scoort. Ik heb een uitgave van Bantam die ocharme 540 pagina's telt en daardoor van een uiterst klein lettertype is voorzien. Toch leest het zich boven alle verwachtingen erg vlot.
Het karakter van Rasholnikov vind ik wat tegenstrijdig. Hij treft erg onverwachte beslissingen in zijn leven en is zeker geen zwart/wit karakter. Wat ik echter vooralsnog niet begrijp is waarom zijn omgeving zo een hoge dunk van hem heeft. Ik zou me zo een engeling (hij gedraagt zich toch vaak zonderlijk) als eenzaat en erg verlaten voorstellen. Maar hij wekt ondanks zijn gebreken erg veel los in mensen van zijn omgeving, die ondanks zijn pogingen hun af te stoten telkens weer terug keren. Ergens vind ik dat contradictorisch. Hij zal wel erg charismatisch zijn (en wordt als knap omschreven) maar dat komt zo niet over, vind ik.

avatar van Grovonion2
4,5
Een machtig boek. Een boek dat mij het gevoel geeft dat ik alweer een niveautje gevorderd ben in het lezen van literatuur.
Niet omdat dit zogezegd een boek is dat tot de literatuur hoort of omdat ik graag zeg een Dostojewski gelezen te hebben (alhoewel dat misschien wel eens cool kan zijn ). Neen, vooral omdat het boek echt een tevreden gevoel opwekt. Het is geschreven zodat het lezen ervan als een uitdaging ervaren kan worden, maar niet zo kunstzinnig of over-the-top geschreven dat het onleesbaar is, eigenlijk zelfs helemaal het tegenovergestelde. Dostojewksi speelt weliswaar met taal, maar toch eerder op een pragmatisch manier in mijn ogen.

Het verhaal is zo veelgelaagd dat het op een aantal niveaus bevredigend is. De karakters zijn danig complex en hebben een tragische toch plechtstatische manier om met hun ellende om te gaan. Zelden mensen hun miserie zo levendig en indringend horen bespreken. Heel leuk hoe het dramatisch aspect van menige dialogen over komt, het gefoeter en gevloek, het gestotter en het afbreken van gedachtes om dan over te gaan in een klaagbetoog, prachtig. Een klein minpunt is misschien dat dit soort gesprek-stijl bijna door elk karakter gehanteerd wordt, soms komt het teveel over als de Dostojewski stijl om te spreken/klagen in plaats van een indiviueel kenmerk van de karakters.

Ik had ook nooit gedacht dat het verhaal met een positieve noot zou afluiten, een happy-end als het ware.
Wat ik ook wat verwonderlijk vind is dat Raskolnikow uiteindelijk slechts 8 jaar gevangenisstraf krijgt. Al wordt uitgelegd waarom dat het geval is vind ik het om 1 reden niet logisch: het is tenslotte een dubbele roofmoord en in die tijd werd dat voor iemand van zijn klasse niet aanvaard, zoals ook bewezen wordt door de reactie van zijn medegevangenen, die hem allemaal als buitenstaander zien en als mindere dan een ergere misdadiger van een lagere klasse.

avatar van thomzi50
4,5
Altijd moeilijk om een boek te lezen waarover je louter positieve berichten hoort, dat brengt natuurlijk torenhoge verwachtingen met zich mee. Maar dat was bij Misdaad & Straf geen probleem: de verwachtingen werden ruimschoots waargemaakt.

Het verhaal is prachtig, de filosofieën die de revue passeren zijn imporend en alle karakters zijn meesterlijk uitgewerkt. Dostojevski's schrijfstijl weet je als lezer echt mee te nemen door het proces dat hoofdpersoon Raskolnikow ook mee maakt, en hoewel het soms wat uit de hand lijkt te lopen, bijvoorbeeld het "happy-end", waar ik normaliter nooit van gediend ben heeft de schrijver alle touwtjes in handen en wordt het daardoor nooit vervelend om te lezen. Integendeel, dit is een machtig en betoverend boek, dat je als lezer compleet meesleept.

avatar van Dardan
4,5
De eerste roman die ik echt intensief gelezen heb ik in 6 jaar: geniale roman, mijn eerste roman kan ik me maar vaagjes herrineren, de titel en alles ervan ben ik compleet vergeten. Dus dit telt dan als mijn eerste echte roman (#1), ik besloot dan maar dit boek te nemen door wat hier gezegd en verteld werd en ik begon er dan toch maar aan met torenhoge verwachtingen, wel moet ik toegeven dat als eerste boek iets van 479 pagina's waarvan elk 50 regels bevat: moeilijker kon het voor mij niet echt maar toch is het boek simpel geschreven en briljant.

Raskolnikow is een ongelooflijke interessante figuur, kon me makkelijk herkennen in een paar van zijn gedachten en opvattingen. Van de nevenpersonage's bevalt Swidrigajlow met het meest denk ik, eigenlijk allemaal interessante figuren om over te lezen.

Het boek heeft bij mij tal van emoties los gemaakt, van ontroering tot angst tot kippenvel, fantastisch dat dit boek dat voor mekaar kreeg bij mij. De zelfmoord van Swidrigajlow vond ik wel wat voorspelbaar maar ongelooflijk., de moord van Raskolnikow is ook ongelooflijk goed beschreven en je leeft echt volledig mee in het boek, Dostojewski heeft het echt héél goed geschreven, zijn rol als verteller vond ik echt een pluspunt, het boek is mooi rijk aan dialogen en fantastische citaten:
,,Ik geloof niet aan het leven en toch heb ik haar gevraagd voor mij te bidden. God mag weten hoe dat te rijmen valt."
Toen kreeg ik het echt, en zo staat het boek er vol van, de hele psychologie en "uitleg" rondom de moord vond ik ook ongelooflijk interessant om te lezen, de dialogen zijn stuk per stuk echt goed, vooral het stuk van Marmeladow in het begin bij het café heb ik met alle plezier gelezen, dan natuurlijk ook die hele discussie met Potfiri, en Potfiri zorgt natuurlijk voor een toppunt in dit boek qua dialoog. Zijn foltering van Raskolnikow: toen heb ik echt snel doorgelezen! Schitterend.

De Nevenplot:
Huwelijk van Doenja, speelt dan toch meer mee in het verhaal dan ik dacht, die kreeg soms zelf wat meer belangstelling dan de moord en de situatie en rondom heen, hoe uiteindelijk die verloofde verdreven wordt vond ik ook echt grappig om te lezen.

De Epiloog vond ik een pluspunt aan het boek, was wel best voorspelbaar vond ik, paar dingen lagen nu eenmaal voor de hand, maar het voegt wel iets mooi aan het boek, de happy end heeft zijn pro's en contra's, ik was er best tevreden mee. Interessant om te zien hoe Raskolnikow tot een inkeer komt.

Voor mij een ongelooflijk meesterwerk dit boek, wist me altijd wel ergens te boeien, de laatste 30 pagina's las ik zelf wat tegen mijn zin, wou niet echt dat het uit zou zijn, maar eens het uit is voelde ik me wel erg goed. Het boek heeft me op een paar vlakken "de ogen geopend", dat niet echt maar ik vond bv. die hele zin van het leven na die moord echt prachtig om te lezen en het deed me echt wat.

*****

Dat zijn er dik 5*, echt genoten en ben blij dat ik eraan begonnen ben, de reden waarom ik verder ga proberen te lezen en zeker nog wat meer van deze man. Ik had liever wat meer geschreven als revieuw maar hou het voor nu zo, ik denk wel dat als ik ooit wat meer gelezen zal hebben dit mijn favoriete roman zal blijven, heb zo dat gevoel.



PS/ voor ik het vergeet wat niet zou mogen

En ook bedankt aan Thomzi50 , een erg geappreciëerde vriend die me aanzette tot lezen en hij hielp me ook af en toe tijdens dit boek met wat advies. Van harte bedankt, dankzij jou heb ik nu wat te doen tijdens saaie dagen, lezen .

2,5
akh
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar vind een beetje tegenwicht wel op z'n plek hier. Ik vond het boek ver-schrik-ke-lijk! Ik wil niets af doen aan de kwaliteit van het verhaal zelf of de achterliggende gedachten, maar de stijl (om wat olie op het vuur te gooien) vind ik vaak tenenkrommend slecht! Hysterische dialogen, het overdrevene en gekunstelde, de eindeloze uitweidingen etc. Ik ben kennelijk een van de grote uitzonderingen, al sta ik zeker niet alleen de door Karel van het Reve benoemde anti-Dostojewski club bestaat uit vele grote namen als D.H. Lawrence, Hemingway, Henry James en landgenoten als Nabokov, Toergenjew en Gontsjarov. Toch kan ook ik niet ontkennen (net als Karel van het Reve overigens) dat Dostojewski een prachtig verhaal heeft bedacht die door haar vorm echter grote weerstand bij mij oproept. Met grote moeite heb ik het uitgelezen waarbij ik me vooral heb geirriteerd. In theorie klinkt het bij uitstek als een boek voor mij, maar in de praktijk kon ik er simpelweg (bijna) niet doorheen komen.

avatar van Grovonion2
4,5
Nu komt de genialiteit pas echt naar boven. Elk geniaal boek kent evenzo fervente tegenstanders als liefhebbers. Tot nu toe was er hier op de site inderdaad eigenlijk enthoesiasme voor het boek. Bedankt voor de kritische nota, interessant te lezen dat bepaalde "intelectuelen" zich zelfs zamenroepen tot een anti-dostojewski club. Ik heb eens ooit horen zeggen dat het beter is negatieve emoties op te roepen dan helemaal geen. Een teken dat hij leeft!

4,0
akh schreef:
het overdrevene en gekunstelde, de eindeloze uitweidingen etc. Ik ben kennelijk een van de grote uitzonderingen, al sta ik zeker niet alleen de door Karel van het Reve benoemde anti-Dostojewski club bestaat uit vele grote namen als D.H. Lawrence, Hemingway, Henry James en landgenoten als Nabokov, Toergenjew en Gontsjarov. .


Tjonge, wat kunnen schrijvers toch zielig zijn. Is er echt zo'n club opgericht?

avatar van eRCee
5,0
Niet officieel natuurlijk, het was een term van Van het Reve. Maar wel hebben genoemde schrijvers kritiek geuit op Dostojewski, met name op zijn gebrekkige stijl en sentimentele toon.
(Het doet me nu trouwens denken aan Mozart die in de film Amadeus Bach belachelijk maakt. Jaloezie van de mindere goden...)

Overigens zijn er onder schrijvers ook genoeg fans van de meester uit Petersburg, bijvoorbeeld Louis Paul Boon.

FlyingPenguin
eRCee schreef:
Niet officieel natuurlijk, het was een term van Van het Reve. Maar wel hebben genoemde schrijvers kritiek geuit op Dostojewski, met name op zijn gebrekkige stijl en sentimentele toon.
(Het doet me nu trouwens denken aan Mozart die in de film Amadeus Bach belachelijk maakt. Jaloezie van de mindere goden...)

Overigens zijn er onder schrijvers ook genoeg fans van de meester uit Petersburg, bijvoorbeeld Louis Paul Boon.

Je hebt grotendeels gelijk, maar dat Karel van het Reve (NIET Gerard van het Reve, zijn broer) Dostojevski rampzalig vond kwam volgens mij zeker niet voort uit jaloezie. Hij was ten eerste namelijk zelf in eerste plaats professor (Slavische letterkunde nota bene) en literatuurkenner dan schrijver en ten tweede valt het dan weer niet te rijmen met zijn bewondering voor andere Russische auteurs zoals Tolstoj, Toergenjev, ...
Maar neemt niet weg dat hij zijn afkeer voor Dostojevski vreselijk goed wist te verantwoorden.

avatar van DvonGeem
4,5
Gelukkig kan ik zowel genieten van Dostojevski als Nabokov. terwijl die laatste ook in dat "clubje zat".
Je zou wel kunnen zeggen dat Dostojevski stylistisch slordig schrijft en ook dat er nooit normale mensen voorkomen in zijn boeken. Daarentegen is er niemand die als Dostojevski gekken en hysterische mensen kan beschrijven.

DevendraBan
DvonGeem schreef:
Je zou wel kunnen zeggen dat Dostojevski stylistisch slordig schrijft...

Slordig?! Neen, dat kan ik geen geval beamen. Misschien dat het zo een indruk maakt door het kunstelige van de zinnen maar het lijkt mij dat Dostojevski gepuzzeld heeft aan elke zin afzonderlijk tot deze een mooi geheel vormde.

avatar van Agaath95
3,5
Iedereen in mijn omgeving verklaarde mij voor gek dat ik dit ging lezen, maar met de kerstvakantie in het vooruitzicht vond ik dit toch een ideaal vakantieboek.

Dit was mijn eerste 19e eeuwse roman, en ik moet zeggen dat het wel wennen was. De traagheid van het verhaal stoorde mij regelmatig, maar de tijdsbeleving was in die periode nou eenmaal anders.

Ook vond ik de dialogen te gekunsteld, kon ook aan de vertaling liggen, mij om het even. Telkens als Razoemichin of Loezjin (spelling?) weer een keer met een van hun vele monologen begonnen, was het even doorbijten.

Verder niets dan goed over deze roman, de beschrijving van de moord vond ik geweldig, en ook de toenemende paranoia van Raskolnikow. Met het einde was ik best tevreden, het was positief, maar niet té.

Lupos
akh schreef:
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar vind een beetje tegenwicht wel op z'n plek hier. Ik vond het boek ver-schrik-ke-lijk! Ik wil niets af doen aan de kwaliteit van het verhaal zelf of de achterliggende gedachten, maar de stijl (om wat olie op het vuur te gooien) vind ik vaak tenenkrommend slecht! Hysterische dialogen, het overdrevene en gekunstelde, de eindeloze uitweidingen etc. Ik ben kennelijk een van de grote uitzonderingen, al sta ik zeker niet alleen de door Karel van het Reve benoemde anti-Dostojewski club bestaat uit vele grote namen als D.H. Lawrence, Hemingway, Henry James en landgenoten als Nabokov, Toergenjew en Gontsjarov. Toch kan ook ik niet ontkennen (net als Karel van het Reve overigens) dat Dostojewski een prachtig verhaal heeft bedacht die door haar vorm echter grote weerstand bij mij oproept. Met grote moeite heb ik het uitgelezen waarbij ik me vooral heb geirriteerd. In theorie klinkt het bij uitstek als een boek voor mij, maar in de praktijk kon ik er simpelweg (bijna) niet doorheen komen.


Mijn beste man, ik deel jouw mening ABSOLUUT ! Dit boek was één van de slechtste die ik ooit in m'n leven heb gelezen. IK las alle pagina's, maar niks van de informatie die er werd gegeven, bleef in mijn hoofd steken. Dat is raar, aangezien ik alle andere boeken die ik lees bijna volledig kan opsommen, pagina voor pagina en zelfs achterstevoren. Dit was eigenlijk de moeite niet waard om te lezen, dus heb ik hem maar in de open haard gegooid...was lekker warm

avatar van Zelva
Discussie verwijderd. Persoonlijk worden is niet de bedoeling.

avatar van Donna Tartt
Ik was aan het boek begonnen, toen weer weggelegd....maar ik ga een keer doorzetten!!! Ik hoor enkel goede berichten over dit boek. Wil die beleving ook graag ervaren.

avatar van AGE-411
Lupos schreef:
(quote)


Mijn beste man, ik deel jouw mening ABSOLUUT ! Dit boek was één van de slechtste die ik ooit in m'n leven heb gelezen. IK las alle pagina's, maar niks van de informatie die er werd gegeven, bleef in mijn hoofd steken. Dat is raar, aangezien ik alle andere boeken die ik lees bijna volledig kan opsommen, pagina voor pagina en zelfs achterstevoren. Dit was eigenlijk de moeite niet waard om te lezen, dus heb ik hem maar in de open haard gegooid...was lekker warm



Heeft misschien te maken met je jeugdige leeftijd.

Ik kan me absoluut niet voorstellen dat ik boeken die ik nu goed vind 5 jaar geleden nog maar een *1 zou gegeven hebben.

Deze moet ik nog wel 'eens' lezen, het kan ook tegen steken. Maar zeer waarschijnlijk zal het dat niet doen...

avatar van Iketes
Wat had Reeve eigenlijk tegen Dostojevski ?

avatar van DvonGeem
4,5
ik heb nog nooit een boek gelezen dat ik 0,5 sterren gaf. een 1 is voor de moeite. en als het dan nog een mooie kaft heeft krijgt hij 1,5 ster. maar dostojevski 0,5 geven. zelfs al is het volgens diegene slecht. maar zo slecht?

avatar van psyche
psyche (crew)
DvonGeem schreef:
ik heb nog nooit een boek gelezen dat ik 0,5 sterren gaf. een 1 is voor de moeite




DvonGeem schreef:
Daarentegen is er niemand die als Dostojevski gekken en hysterische mensen kan beschrijven.


Nu maak je me wel heel nieuwsgierig, nog erger dan bijvoorbeeld Madame Bovary van Gustave Flaubert? Ik ben dol op gekken en hysterici.
Ik heb inmiddels redelijk wat Russen gelezen maar ik ben op de éen of andere manier nog niet aan Dostojevski toegekomen en dat terwijl Arme Mensen hier al jaren in de kast ligt. Ik wilde eigenlijk met De Gebroeders Karamazov beginnen, dat heb ik iemand beloofd ...

avatar van Dexter
5,0
Nu heb Madame Bovary nog niet gelezen, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat er nog ergere vrouwen kunnen bestaan dan die uit Idioot van Dostojevski. In dit boek vond ik de vrouwen juist de rustigere, rationele personages.

avatar van DvonGeem
4,5
Flaubert kan het ook nog goed maar het blijft bij madame bovary bij maar een iemand en bij Dostojevski is iedereen redelijk krankzinnig. Daar lijken zelfs vrouwen normaal bij.

avatar van DvonGeem
4,5
Overigens kun je met madame Bovary meeleven en haar begrijpen.

avatar van psyche
psyche (crew)
DvonGeem schreef:
Overigens kun je met madame Bovary meeleven en haar begrijpen.


Ja, tegen het hemeltergende aan

DvonGeem schreef:
Flaubert kan het ook nog goed maar het blijft bij madame bovary bij maar een iemand en bij Dostojevski is iedereen redelijk krankzinnig. Daar lijken zelfs vrouwen normaal bij.


Nu ben ik helemaal om, ik ga over twee weken aan Dostojevski beginnen. Dan zijn met name een heleboel mannen raar aan het doen ...

avatar van Grovonion2
4,5
DvonGeem schreef:
Overigens kun je met madame Bovary meeleven en haar begrijpen.
Ik vond haar nochtans een irrationele trut, sorry voor mijn woordgebruik.

avatar van -JB-
4,5
Na het uitlezen van het boek eerst maar eens een nacht geslapen voordat ik hier een bericht postte. Wat een machtig boek!
Ok, het is de eerste 125 pagina's (het eerste deel) even doorzetten, maar daar wordt je dan vervolgens ruimschoots voor beloond. Intrigerende karakters die blijven boeien. Ondanks dat het geen boek is dat je niet weg kan leggen (zit hem in de stijl denk ik), blijft het boek wel trekken nadat het weer een paar dagen op de tafel heeft gelegen. Persoonlijk hoogtepunt vond ik de gesprekken tussen Raskolnikov en Petrowitsj en de uitwerking die deze gesprekken had op Raskolnikov.

avatar van JJ_D
3,5
‘Schuld en Boete’ moest mijn derde stap worden in de grote Russische wereldliteratuur. Prematuur had ik al ‘De Idioot’ achter de kiezen, en vorig jaar overrompelde Tolstoj me met ‘Anna Karenina’. Wat moest dat worden met het meest geprezen boek van Dostojevski, of ‘De Gebroeders Karmazov’ na (al spreekt BoekMeter dat tegen)?

Qua stijl zitten we bij Dostojevski inderdaad gebeiteld: de taferelen die zich voor onze ogen ontplooien zijn haast filmisch van aard, zo nauwgezet benadert hij zijn karakters. Toch heeft ‘Schuld en Boete’ iets stroef: Dostojevski laat zijn figuren maar al te graag stotteren, woorden herhalen (“hè hè hè”) of in totale chaos vervallen, wat iets onwerkelijks meebrengt – een negatief punt dat de lezer helaas wat voeling doet verliezen met de figuren. Figuren die het immers grotendeels moeten hebben van hun diepe menselijkheid (hun kwetsbaarheid en verstand), wat een soort universele sympathie opwekt bij de lezer. Zij die het boek gelezen hebben begrijpen mij...

Toch is ‘Schuld en Boete’ onmiskenbaar een bijzonder interessant boek. De vragen waarmee Raskolnikov worstelt worden inderdaad nogal lang uitgerokken, en psychologisch gaat de evolutie soms té traag vooruit, daar wil ik eerlijk in zijn. De vaart blijft er echter in en uiteindelijk legt Dostojevski de juiste klemtonen. Niemand ontsnapt aan de prachtige epiloog, waarin duidelijk wordt hoeveel voeling de lezer met de personages heeft opgebouwd.

Ik geloof dat ‘Schuld en Boete’ waarlijk inferieur is aan ‘De Idioot’, en de gelijkenis met ‘Anna Karenina’ gaat al helemaal niet op. Maar de hartverscheurende scène tussen Doenja en Svidrigajlov en de trieste ondergang van deze laatste doen mij toch tot een evenwaardige score besluiten: welk auteur kan dermate 'raak' beschrijven in een tiental beklijvende bladzijden die uit het niets lijken te ontspruiten? Want waar Dostojevski nu geen fantastische protagonisten creëert (de vorst uit 'De Idioot'), kunnen zijn “protagonisten” op des te meer sympathie rekenen (ik denk oa. aan Razoemichin).
Ben ik een ontgoocheld man na 'Schuld en Boete'? Niet echt, nee, al vind ik 'Schuld en Boete' - zoals gezegd - niet Dostojevski's beste. Op naar Nabokov, Gogol en Gonstjarov!
3,75*

avatar van Grovonion2
4,5
Mooie review, waar ik me, omdat ik zowel de Idioot als Misdaad en straf heb gelezen, best wel in kan vinden. Ik heb nu nog dit werk een halve * hoger gewaardeerd als de Idioot maar heb eigenlijk betere herinneringen aan die laatste.
Gogol met Dode Zielen vind ik een klasse apart, moeilijk te vergelijken met Schuld en boete en door de lichtjes frivole insteek eerder verwant aan de Idioot.
Je maakt me dan erg benieuwd naar Ana Karenina. Zou deze in het Engels te doen zijn? Want ik heb een Bantam classic ervan liggen.

avatar van JJ_D
3,5
Grovonion2 schreef:
Mooie review, ...


Dank je.

Gogol met Dode Zielen vind ik een klasse apart, moeilijk te vergelijken met Schuld en boete en door de lichtjes frivole insteek eerder verwant aan de Idioot.


Het scherpe van Gogols observaties wordt ook letterlijk door Dosojevski geprezen in 'Schuld en Boete'. Ben daar dus ook benieuwd naar, zij het op een andere (niet zo zeer psychologische, tragische) manier...

Je maakt me dan erg benieuwd naar Anna Karenina. Zou deze in het Engels te doen zijn? Want ik heb een Bantam classic ervan liggen.


Absoluut geen idee, maar aangezien de Nederlandse versie niet buitengewoon moeilijk is meen ik dat de Engelse wel te doen moet zijn, mits je de Engelse taal voldoende beheerst natuurlijk.
Ben in elk geval benieuw hoe Tolstoj je zal bevallen...

avatar van andreas
4,0
Dit boek bundelt enkele waardevolle gedachten, memorabele personages en beklijvende momenten. Enkel stilistisch laat het te wensen over. Een zeker gevoel van eentonigheid kon ik bij momenten niet van me afzetten. De vele herhalingen in woordgebruik en handeling hebben mij inderdaad soms geïrriteerd. Doch, achteraf blijkt het toch een van die romans te zijn die je blijven bezighouden en waarvan je verheugd bent ze gelezen te hebben.

Ik ben een nieuweling op het gebied van Dostojewski, maar ligt het aan mij of wordt er te moeilijk en ouderwets nederlands geschreven? Het kan aan mij liggen, maar ik heb verschrikkelijke moeite om het boek door te worstelen. Ik kom niet verder dan het stuk van Raskolnikov in de bar, puur omdat ik niet begrijp wát er nou precies gezegd wordt. Het gaat om deze vertaling.
Ik ben er overigens al achter gekomen dat mijn vertaling al uit 1950 stamt. Zou het daar aan liggen? Of ligt het gewoon aan mij?
Sowieso klopt de vertaling op sommige fronten niet, de woorden worden vaak in de verkeerde plaats in de zin gezet, wat niet prettig leest.
Wel zijn de eerste paar bladzijden gewoon erg leesbaar, totdat die (dronken) ambtenaar erbij komt praten.

Edit:
Het ligt aan mij denk ik. Ik zie nu op bol.com bij een ander exemplaar een (voor mij) betere vertaling(je kan een paar bladzijden inkijken). Stom, dan zal ik dus een nieuwe moeten kopen. Maar goed, dat is het wel waard denk ik.
Of weet er iemand anders nog een vertaling die voor mij geschikt is?

Gast
geplaatst: vandaag om 01:40 uur

geplaatst: vandaag om 01:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.