menu

Prestoeplenije i Nakazanije - Fjodor Dostojevski (1866)

Alternatieve titels: Misdaad en Straf | Schuld en Boete | Преступление и Наказание

mijn stem
4,44 (380)
380 stemmen

Russisch
Psychologisch

718 pagina's
Eerste druk: Russki Vestnik (periodiek), Sint Petersburg (Rusland)

De eenzame student Raskolnikov vervalt steeds verder in armoede, zodat hij noodgedwongen zijn studie moet staken. Hij beraamt een moord op een oude woekeraarster, niet vanwege het geld maar uit morele overtuiging. Na zijn daad valt Raskolnikov echter ten prooi aan vertwijfeling en gewetensnood. Steeds wanhopiger probeert hij zijn omgeving en de politie om de tuin te leiden om zo zijn straf te ontlopen. Langzamerhand komt hij echter tot de overtuiging dat hij boete moet doen.

zoeken in:
5,0
Nog geen berichten hier?

Verbijsterend boek. Nooit tevoren had ik gedacht dat een boek zulke emoties bij me los kon maken.
Het hele spectrum aan emoties dat Raskalnikow doorloopt heb ik ook zo'n beetje doorlopen tijdens dit boek.

Dat was dan ook de voornaamste reden waarom ik zoveel moeite had om dit boek uit te lezen. Durfde ik me wederom bloot te stellen aan de "verwoestende" uitwerking van dit boek?

Toen ik de laatste pagina na 2 maanden van zwoegen had omgeslagen viel bij mij (net zoals bij Raskalnikow) een last van mijn schouders. Er is naar mijn mening maar één woord dat bij dit boek past; Katharsis.

Nu zou ik ook nog kunnen vertellen wat een geweldige stijl Dostojewski hanteert maar dat voelt allemaal redelijk nutteloos aan ten opzichte van al het bovenstaande. Daar heb ik het wel over bij 1 van zijn andere boeken.

5*

avatar van eRCee
5,0
Het was mijn eerste Dostojewski, misschien ook wel mijn eerste kennismaking met de wereldliteratuur. Wellicht is de invloed die Schuld en Boete nog altijd op mij heeft daarom zo groot.

De kracht van alle romans van Dostojewski schuilt in de personages. Dat zijn zelfs zulke indrukwekkende karakters dat ze me regelmatig te binnen schieten bij allerhande situaties. In Schuld en Boete is het vooral Sonja die mij diep heeft geraakt. Haar onaardse goedheid, echt altruïsme ten koste van zichzelf, wordt subliem geschetst. In tegenstelling tot sommige mensen met wie ik hierover heb gepraat kan ik niets in haar daden zien als verwerpelijk. Integendeel, ze is zo verheven dat elke ‘beoordeling’ van haar misplaatst is.
Een dergelijk personage komt tevens voor in De Idioot (vorst Myschkin zelf) en De Gebroeders Karamazov (Aljosja). De rede die Sonja’s vader in het begin van de roman over haar houdt behoort dan ook tot de ontroerendste hoofdstukken die ik ken.

Wat de hoofdpersoon, Raskolnikov, betreft zijn het vooral intelligentie, goede manieren en een soort ziekelijkheid die opvallen. Zijn morele worsteling (eerst over het begaan van schuld, dan over het ondergaan van boete) geeft nog meer diepgang aan het verhaal. De overige figuren in de roman zijn vaak haast karikaturaal maar tegelijk levensecht. Dat kan alleen Dostojewski.

De ethiek van de meester uit Petersburg spreekt mij enorm aan. Allerlei morele vraagstukken en filosofische beschouwingen tillen zijn werk ver uit boven de gemakkelijke romanschrijver waarvoor hij soms wel eens is versleten. Komt uit Schuld en Boete ook niet de gedachte dat een mens nog liever alleen maar op een uitstekende rotspunt in een lege ruimte wil staan dan te sterven?

Dostojewski heeft in zekere zin mijn denken bepaalt. Daarom staat dit meesterwerk bovenaan in mijn top-10.

5,0
Op Bol.com zijn verscheidene versies te bestellen. De €5,- versie heeft echter 598 pagina's terwijl hier staat dat het er 718 moeten zijn. Heeft dat te maken met lettergrootte o.i.d.?

4,0
SilverGun schreef:
Op Bol.com zijn verscheidene versies te bestellen. De €5,- versie heeft echter 598 pagina's terwijl hier staat dat het er 718 moeten zijn. Heeft dat te maken met lettergrootte o.i.d.?

Ik heb hem hier staan in een versie met 797 pagina's en van de bibliotheek heb ik wel eens een pocketversie met 350 pagina's gelezen, dus ik denk dat het inderdaad met de lettergrote te maken heeft. Ik verwacht tenminste wel dat ze gewoon het hele boek afdrukken en niet 2/3 ofzo

Over het boek zelf: Het was mijn eerste kennismaking met Dostojevski en met de Russische literatuur in het algemeen. Het was even wennen, de schrijfstijl is ingewikkeld en een beetje chaotisch. Al met al een erg goed boek, vooral dankzij de enorme psychologische diepgang van de hoofdpersoon.

4*

5,0
Of kan het te maken hebben met de versie? Ik weet dat er met bijv. Bram Stoker's Dracula ook geklooid is; een of andere auteur vond het nodig om de oude teksten aan te passen om deze 'toegankelijker' te maken voor het grote publiek; 'onnodige' passages zijn verwijderd, het taalgebruik is aan onze moderne taal aangepast... etc.

Ook Oorlog & Vrede is onlangs in een herziene vertaling uitgebracht; grote (droge) achtergrondstukken zijn verwijderd, terwijl op andere plaatsen weer teksten zijn toegevoegd. Kan dat hier ook het geval zijn? Een verschil van 447 pagina's (797 de ene, 350 de ander) vind ik namelijk wel erg groot voor enkel een andere lettering...

avatar van Zelva
Niet alleen de lettering maakt een levensgroot verschil uit, ook de grootte van de bladzijdes. Verschillen met meer dan honderd procent zijn echt niet uitzonderlijk.

5,0
Ben er gister in begonnen en gekomen tot het stuk waar een ambtenaar een monoloog afsteekt tegen Raskolnikov in een 'dranklokaal'. Het pakt me nog niet echt, maar het is ook nog maar het prille begin uiteraard. De manier waarop de beweegredenen en gevoelens van de hoofdpersoon uitgebreid worden verwoord is in ieder geval erg sterk.

avatar van Donna Tartt
Op aanraden van mijn vader ga ik dit boek lezen. Ik ben mij nu dankzij de site aan het inlezen. Ik ben heel benieuwd. Het is volgens mij geen makkelijke kost. Volgens mijn vader moet ik dit boek lezen met een pen en bloknote bij de hand, om de personages/karakters bij te kunnen houden....poehhhh!

avatar van eRCee
5,0
Donna Tartt schreef:
Volgens mijn vader moet ik dit boek lezen met een pen en bloknote bij de hand, om de personages/karakters bij te kunnen houden....poehhhh!

Zou ik niet doen. Gewoon de tijd nemen om langere stukken te lezen. Anders weet je weliswaar precies wie de personages zijn maar verpest je het boek.

avatar van Dexter
5,0
eRCee schreef:
(quote)

Zou ik niet doen. Gewoon de tijd nemen om langere stukken te lezen. Anders weet je weliswaar precies wie de personages zijn maar verpest je het boek.

De versie die ik had gelezen had noten achterin het boek waar veel werd verklaard: o.a. verwijzingen naar andere Russische schrijvers die Dostojevski maakte, maar ook werd er soms uitleg gegeven bij de namen: een Rus heeft een voornaam, een achternaam, een vadersnaam en vaak ook een roepnaam die een afkorting is van de voornaam. Dat maakt het soms wat lastig om alle personages bij te houden, maar ik zou het inderdaad ook niet bij gaan houden op ee blocnote, die namen wennen na een tijdje wel.

FlyingPenguin
Ik heb deze zojuist gekocht en ga hem binnenkort (als ik Art. 285b uit heb, hopelijk vandaag) lezen. Ik heb eerder dit jaar De Gebroeders Karamazov gelezen wat mij verschrikkelijk aansprak. Ik kijk er echt naar uit om deze te lezen, wat het beste werk van dostojewski zou zijn!

4,5
Ook voor mij de eerste kennismaking met de "grote" Russische literatuur. Ondanks de vele moeilijke Russische namen las het veel gemakkelijker dan ik had verwacht.
De sfeertekening van het boek vond ik geweldig. In sommige hoofdstukken gebeurde er voor mijn gevoel iets te weinig, maar verder vond ik het een fantastisch mooie roman: 4 *.

5,0
5* ondanks het zeer zwakke einde

4,0
billy schreef:
5* ondanks het zeer zwakke einde


Wat vond je dan zwak aan het einde?

5,0
Wel, nogal gehaast ten eerste, en een beetje, nou, té moraliserend, Bijbeltoestanden, liefde met Sonja. Nu weet ik wel dat hij de bijbel slechts bovenhaalt en dat we niet weten of hij hierin redding vindt en of zijn liefde blijft voortduren, maar toch geeft het een beetje de nasmaak van een feel-good roman. (die ik niet graag lees)

avatar van eRCee
5,0
billy schreef:
(...) té moraliserend, Bijbeltoestanden, liefde met Sonja.


avatar van Berry
5,0
In dit boek, en je ziet het ook in andere Russische boeken, worden vaak straatnamen, namen van pleinen en bruggen enzo afgekort tot één letter. Iemand enig idee waarom dat is?

Ik heb begrepen dat het in het originele Russisch ook gebeurt. Het is dus geen vertaal-kwestie ofzo.

avatar van Dexter
5,0
Bij Dostojevski weet ik het niet, maar Gogol noemde nooit specifiek bepaalde plaatsen of namen, omdat hij geen gericht commentaar wou (of mocht, censuur) leveren, maar kortte het zo af dat de lezer wel wist waar hij het over had (de gemiddelde Rus die Gogol leest kent St. Petersburg wel), maar hij nergens van verweten kon worden.

Hoe lezen jullie dit, in het origineel haha?. Ik heb namelijk nog nooit een vertaalde boek gelezen.
Ik lees dus alleen Nederlandse literatuur, soms Engels. Maar ja 80% ofzo van de boeken hier in de top250 zijn buitenlands.

avatar van Leviwosc
5,0
Misschien zijn er hier wel mensen die het Russisch machtig zijn.

FlyingPenguin
Wat een kortzichtige wereldvisie heb jij, marcelinho. Hoe kan men nu ooit een genuanceerd beeld van andere culturen krijgen als men enkel boeken leest die oorsponkelijk in het Nederlands of het Engels geschreven zijn? Ik denk dat het interessant kan zijn om andere culturen (en soms zelfs in andere tijdsperiodes) te ontdekken, en aangezien het russisch niet zo makkelijk aan te leren is vind ik het logisch dat men dan deze boeken vertaalt uit het Russisch leest.

5,0
ik lees hem ook vertaald hoor!

Wat een prestatie!

FlyingPenguin
Howla!
Ik heb deze nu een goede week uit en het is fantastisch. Hoewel het boek makkelijker te volgen is dan Gebroeders Karamazov (misschien door het kleinere aantal namen en personage's) was het toch intenser en waren de ideeën in de roman veel herkenbaarder. Fantastisch hoe Dostojevski zijn personage's zo psychologisch wist uit te diepen, terwijl op het einde zijn beweegredenen nog altijd niet helemaal duidelijk waren voor mij.
4,5*!

DevendraBan
Mijn eerste Dostojewski. En zeker niet de laatste.
Ik weet niet hoe het komt dat ik deze beginnen lezen ben. Of het komt door een aantal vermeldingen in de (formidale) reeks The Office of ik wist al dat het tot de wereldliteratuur behoorde.
Als het het eerste was, ben ik The Office er dankbaar voor en ben ik nu toch van het tweede overtuigd.

Verdorie, wat kan dieDostojewski schrijven! Die constante innerlijke monologen (Streams of Consciousness) van Raskolnikow, de dialogen over allerhande onderwerpen (zeker dat over de invloed van de maatschappij op misdaad), de excentrieke karakters en Dostojewski's schrijfstijl maken dit boek het beste wat ik ooit gelezen heb.

Mijn intrede in de wereldliteratuur en de literaire wereld van Dostojewski

Een dikke 5*

5,0
Mijn eerste Dostoiewski, en zeker niet de laatste. Sinds Pinkeltje werd ik zelden zo meegesleept door een bruisend verhaal, door een constante inleving in het personage Raskolnikow, door een constante drang om -als was het inderdaad een kinderboek!- hem uit te schelden om zijn schofterige gedrag of Sonja te omhelzen. Figuurlijk dan. Het was voor mij een boek van vele verschillende emoties, en de kracht van het boek is absoluut dat het deze op een zo natuurlijke wijze omhoog weet te halen. Erg bijzonder.

Hoewel de stijl van Dostoiewski inderdaad niet perse bijzonder is te noemen, is hij wel van die orde dat het perfect past bij het te vertellen verhaal. De ellenlange zinnen zijn allerminst vervelend, integendeel, ze zorgen er juist voor dat de vaart in het lezen blijft. Het is geweldig om de filosofisch getinte passages te lezen, waarbij een personage monologen houdt van 5 pagina´s... hebben ze in Rusland dan echt niets te doen? - vraag je je dan af. Erg grappig ook om passages te lezen waarbij een personage opmerkingen tussen haakjes plaatst.

Wat me overigens erg opviel was het gebruik van tijd in Misdaad en Straf. Vaak blijven personages elkaar minutenlang stilzwijgend en onderzoekend aankijken, wat als je je dat inbeeldt, toch aan de lange kant is. En dan die sneren naar de Russische hoffelijkheid en vormen, heerlijk!
Nu ja, dit zijn slechts enkele van de vele dingen die me opvielen in Misdaad en Straf. Er valt nog veel over dit boek te zeggen, misschien komt dat later nog eens, voorlopig laat ik het hierbij. Vast staat in ieder geval dat een grote indruk op me heeft gemaakt, mooi dat het door zo veel mensen zo gewaardeerd wordt.

avatar van thomzi50
4,5
SilverGun schreef:
Net begonnen en gekomen tot het stuk waar een ambtenaar een monoloog afsteekt tegen Raskolnikov in een 'dranklokaal'.

Zo sta ik er nu ook voor, vind het meteen erg boeiend overkomen. Hoop alleen dat ik niet te erg door het boek word meegenomen, en dat ik ook gewoon aan dingen als schoolwerk toekom

DevendraBan
thomzi50 schreef:
(quote)

...Hoop alleen dat ik niet te erg door het boek word meegenomen, en dat ik ook gewoon aan dingen als schoolwerk toekom


Dat was in mijn geval niet echt een probleem. Het is niet echt een boek dat je zo snel mogelijk uitgelezen wil/moet hebben.
Nee, bij mij duurde het een lange poos eer het boek uit was. Niet omdat het niet vlot leest, integendeel. Maar omdat ik zo verliefd was op deze roman dat ik het nooit uit wou hebben.

5,0
DevendraBan schreef:


Dat was in mijn geval niet echt een probleem. Het is niet echt een boek dat je zo snel mogelijk uitgelezen wil/moet hebben.


Ben nu halverwege maar kan het toch maar moeilijk wegleggen.

4,0
ik kon het steeds moeilijker wegleggen. Geduld wordt beloond in dit boek, vind ik.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:50 uur

geplaatst: vandaag om 11:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.