menu

La Chute - Albert Camus (1956)

Alternatieve titel: De Val

mijn stem
3,69 (54)
54 stemmen

Frans
Psychologisch

95 pagina's
Eerste druk: Gallimard, Parijs (Frankrijk)

Een man die zichzelf als superieur beschouwt, ontdekt zijn ware aard als hij getuige is van een zelfmoord, en hij geen redding heeft durven ondernemen. Door dat voorval verandert zijn leven volkomen. Hij doekt zijn advocatenbureau op, gaat reizen, en vestigt zich uiteindelijk in Amsterdam. Daar oefent hij een vreemd beroep, rechter-in-penitentie, uit. Dat houdt in dat hij met mensen gaat praten, en terwijl hij over z'n eigen verleden (al dan niet verzonnen) bekentenissen doet, gaat hij z'n 'client' steeds meer beschuldigen van dingen waar hij zich zelf jarenlang schuldig aan heeft gemaakt, toen in Parijs.

zoeken in:
avatar van Wickerman
4,0
Dit boek direct gelezen na De Vreemdeling en De Pest en viel tegen. De stijl, een monoloog, vond ik minder prettig en ook het verhaal vond ik minder dan zijn eerste twee werken. Desalniettemin een sterk boek, die ik waarschijnlijk nog een keer moet herlezen om hem in zijn volle potentie te kunnen waarderen.

3,5
De structuur van de monoloog (geschreven alsof de verteller tegen een vreemdeling in de kroeg spreekt) vond ik in het begin wel 'meeslepend', daarna stond het me een beetje tegen, en uiteindelijk bleek het goed te werken - zonder echt te overtuigen. Het blijft namelijk kunstmatig aandoen, zo'n constructie waarbij je als lezer wel wordt aangesproken, maar toch niet helemaal, omdat je nou eenmaal niet met de verteller in het café zit of met hem rondloopt door Amsterdam.

Ook inhoudelijk ben ik niet helemaal gecharmeerd van dit boek, al is het bij tijd en wijle wel genieten van de schertsende toon waarop de vegen uit de pan worden uitgedeeld. "Iedere werkelijke intellectueel verlangt er heimelijk naar gangster te zijn en alleen door brute kracht over de mensen te heersen. En omdat dat nu eenmaal niet zo eenvoudig is als de bepaalde romans wel doen geloven, begeven zij zich meestal in de politiek en dan sluiten zij zich bij voorkeur aan bij de partij met de minste consideraties. Want wat doet het er immers toe of je je geest naar beneden haalt, als dat je in staat stelt om de wereld te overheersen? Ik ontdekte zoete dromen in mezelf, dromen van onderdrukking." En hij mag het allemaal zeggen, want hij is immers niet te beroerd om de hand in eigen boezem te steken.

Ook de typering van een stukje Nederland is wat mij betreft het citeren waard: "Vindt u dit niet een van de mooiste voorbeelden van een negatief landschap, die u ooit hebt gezien? Kijk, links ziet u een grote hoop as, wat ze hier een duin noemen, rechts de grijze dijk, aan onze voeten een vaal strand, voor ons de zee, die er hier uitziet als goor waswater en boven ons een oneindige grauwe lucht, waarin het water wordt weerspiegeld. Werkelijk, het is een prachtig voorbeeld van een hel zonder vuur." En daar moeten we het maar mee doen.

Een interessant boek, maar ik had er wat meer van verwacht.

avatar van eRCee
3,5
Ik denk dat je met La Peste meer aan je trekken komt RealTom.

3,5
Dat kan goed kloppen, want die beviel me goed toen ik het een paar jaar geleden las. Maar waarom denk je dat die me meer zal bevallen?

avatar van eRCee
3,5
Meer inhoudelijke bespiegelingen, een wat vrijere vertelvorm en het is gewoon een beter boek. Zag nog geen stem van je, vandaar.

3,5
Misschien maar eens herlezen dan, kan ik ook gelijk een stem uitbrengen.

avatar van Animosh
3,0
Onevenwichtig.

In vergelijking met De Vreemdeling heeft De Val veel meer mooie citaten. RealTom noemde er al een paar, maar er zijn er nog een stuk meer: over godsdienst, over vriendschap, over de mens, en meer. Het levensverhaal ("de val") van de hoofdpersoon is bovendien best boeiend om te volgen (al vond ik de psychologische ontwikkelingen soms nogal abrupt). Maar helaas zijn er ook een heleboel kluwens tekst die mijns inziens amper de moeite waard zijn, en in combinatie met de eendimensionale vertelstijl zorgt dat regelmatig voor een behoorlijk laag tempo. Ondanks dat De Vreemdeling inhoudelijk misschien wat minder te bieden heeft vind ik het daardoor toch een beter boek: het heeft een beter verhaal, is minder eenzijdig, heeft emotioneel meer te bieden. En het heeft een beter einde, terwijl De Val vrij tandeloos eindigt.

De Val is een best fascinerende karakterschets met een aantal mooie citaten, maar de entertainment- en prikkelwaarde ligt vaak helaas niet hoog genoeg om het boek voortdurend boeiend te houden. 3*

Klopt het aantal pagina's hier wel? Mijn versie (jaren '70) heeft 150 pagina's..

avatar van Kafka
2,5
De vreemdeling staat in mijn top 10 en ook de pest en koninkrijk en ballingschap vond ik erg goed. Dit boek kon ik helaas niet veel mee. Ik vond het moeilijk mijn aandacht erbij te houden en het verhaal kon me niet echt boeien. Af en toe las het lekker weg maar vind het echt het minste werk wat ik van Camus heb gelezen.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:45 uur

geplaatst: vandaag om 14:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.