Het Zwevende Schaakbord - Louis Couperus (1922)
mijn stem
10 stemmen
Nederlands
Sprookje / Psychologisch
259 pagina's
Eerste druk: Maatschappij voor goede en goedkoope lectuur,
Amsterdam (Nederland)
Het is tijden geleden dat Koning Arthur en zijn ridders een avontuur hebben beleefd. Om deze reden vragen ze Merlijn een avontuur voor hen te verzinnen. Merlijn tovert een zwevend schaakbord, dat door de ridders gevangen moet worden.
0
geplaatst: 5 november 2008, 17:11 uur
Best een leuk boek, wat naar mijn idee meer waarde had omdat ik net een college over de middeleeuwse literatuur heb gehad. Anders ontgaat je als lezer toch een hoop leuks denk ik.
Vond het wel aangenaam om te lezen, maar was niet zo onder de indruk als dat ik normaal ben na een boek van Couperus.
Vond het wel aangenaam om te lezen, maar was niet zo onder de indruk als dat ik normaal ben na een boek van Couperus.
0
geplaatst: 28 oktober 2013, 21:02 uur
Van de serieuzere romans van Couperus ben ik eerlijk gezegd geen groot liefhebber, maar al eerder viel ik voor het liefelijke Psyche en ook Het zwevende schaakbord vind ik onweerstaanbaar charmant. Half-parodie, half echt ridderverhaal, uitgaande van de Ronde Tafel-legende maar met een modern sausje, in een taal die een mengsel is van het klassiek Nederlands van begin 20e eeuw en Middelnederlands. En het is vooral de taal die regelmatig een glimlach op het gezicht tovert, hoewel zoals het Woord vooraf reeds belooft, ook de ontroering niet veraf is. Het leuke is dat woorden die je in het geheel niet kent toch begrijpelijk worden...
Er rijden nooit geene belaagde damoselen meer rond op witte palafroeten in de foreesten!
Hoogtepunt van Het zwevende schaakbord vond ik de passage van de eerste veldslag, schitterend beschreven en tegelijk hilarisch (woorden als 'wiganten', 'liebaert', 'frotsieren' en 'gebruseerd' vliegen net zo driftig door de lucht als er ledematen worden afgehouwen). Het verhaal zelf is overigens ook alleraardigst, vooral door de moderne draadjes die Couperus er doorheen weeft, en die knap genoeg nooit flauw aanvoelen. Wat mij betreft echt een kunststukje, dit boek. Toch nog maar eens een 'serieus' werk van deze literaire wigant proberen, bij Sint Michiel!
Er rijden nooit geene belaagde damoselen meer rond op witte palafroeten in de foreesten!
Hoogtepunt van Het zwevende schaakbord vond ik de passage van de eerste veldslag, schitterend beschreven en tegelijk hilarisch (woorden als 'wiganten', 'liebaert', 'frotsieren' en 'gebruseerd' vliegen net zo driftig door de lucht als er ledematen worden afgehouwen). Het verhaal zelf is overigens ook alleraardigst, vooral door de moderne draadjes die Couperus er doorheen weeft, en die knap genoeg nooit flauw aanvoelen. Wat mij betreft echt een kunststukje, dit boek. Toch nog maar eens een 'serieus' werk van deze literaire wigant proberen, bij Sint Michiel!
0
ags50
geplaatst: 28 oktober 2013, 22:04 uur
Er rijden nooit geene belaagde damoselen meer rond op witte palafroeten in de foreesten!
Niet alleen de in deze zin naar voren komende vreemd aandoende woorden als damoselen, palafroeten en foreesten, maar ook de daarna genoemde woorden met betrekking tot de veldslag zijn anders toch zeer herkenbaar via de nog steeds geldende Engelse tegenhangers (al dan niet van Franse herkomst)?
Damoselen (Frans: demoiselles) en foreesten (Engels: forests) zijn meteen duidelijk. Palafroeten vind je in het Engels terug als palfreys (docile horses used for ordinary riding, especially by women).
Niet alleen de in deze zin naar voren komende vreemd aandoende woorden als damoselen, palafroeten en foreesten, maar ook de daarna genoemde woorden met betrekking tot de veldslag zijn anders toch zeer herkenbaar via de nog steeds geldende Engelse tegenhangers (al dan niet van Franse herkomst)?
Damoselen (Frans: demoiselles) en foreesten (Engels: forests) zijn meteen duidelijk. Palafroeten vind je in het Engels terug als palfreys (docile horses used for ordinary riding, especially by women).
* denotes required fields.
* denotes required fields.