The Relic - Douglas Preston en Lincoln Child (1995)
Alternatieve titels: De Vloek van het Oerwoud | Pendergast #1
Engels
Thriller / Griezel
480 pagina's
Eerste druk: Tor,
New York (Verenigde Staten)
In Amazonië, de laatste witte vlek op de wereldkaart, vindt een antropologische expeditie een gruwelijk einde. Enig overblijfsel: een kist, geadresseerd aan het Natural History Museum. Jaren later moet een grote tentoonstelling de sluiting van het museum voorkomen. Maar een week voor de gala-opening wordt in het museum iemand vermoord. Gruwelijk vermoord. Er sluipt iets door de stoffige gangen en galmende zalen. Zijn de fossiele dinosaurusbotten tot leven gekomen? Zijn de geruchten over een monster waar? Margo Green ontdekt een verband tussen de moorden, de mislukte Amazone-expeditie en een vreemd afgodsbeeld. Het zwarte hart van het oerwoud vergeet niet. Niets.
Het verhaal begint met een veelbelovende proloog die bovenstaande ingrediënten allemaal bevat. Daarna schakelt het duo al gauw over naar de schitterende plaats van handelen in dit verhaal: het Natural History Museum in New York. Het kostte me totaal geen moeite om in het verhaal te komen. De mysterie die rondom de moorden in het museum lag, sprak me ontzettend aan. Preston&Child hanteren een hoog tempo, wat wel enigszins ten koste gaat van de personages en de dialogen. De personages bleven vrij oppervlakkig en waren vrij stereotiep (het leergierige studentje, de tierende FBI-baas en de alleswetende professor). De dialogen waren soms ook wat hakkelig en geforceerd, maar door de mysterie en spanning werd dit allemaal ruimschoots vergoed.
De manier waarop het groepje langzaam maar zeker naar de achtergrond en de ontdekking van het 'Museummonster' toewerkt, gaat gepaard met veel aandacht voor de biotechnologie. Hier en daar was het wel een beetje een overkill, maar het maakte het geheel toch nog vrij geloofwaardig.
De laatste honderd pagina's gaan helemaal in razende vaart. Het duo raffelt het geheel duidelijk niet af. De spanning was om te snijden, vooral toen men het bewakingssysteem doornam. Een knap stukje suspense. Vaak zie je in dergelijke verhalen ook dat het fenomeen waar men zo bang voor was erg tegenvalt wanneer het een meer prominente rol gaat spelen. Hier was dat totaal niet het geval en dat viel me alleszins mee. Met het uiteindelijke einde kon ik ook prima leven. De epiloog op het einde vond ik nog verrassend sterk. Iets te over de top misschien, maar het deed bepaald geen afbreuk aan het verhaal.
De Vloek van het Oerwoud is een boek dat het voor elkaar krijgt om 350 pagina's lang te blijven boeien. Preston&Child zetten een interessante verhaallijn neer. De personages zijn vrij oppervlakkig, maar de mysterie en spanning rondom de gebeurtenissen in het museum maken dat ruimschoots goed. Het boek wordt bovendien prima afgesloten. Aanrader!
* * * *
