The Miracle of Castel di Sangro - Joe McGinniss (2000)
Alternatieve titel: Het Wonder van Castel di Sangro
Engels
Reis
416 pagina's
Eerste druk: Broadway,
New York (Verenigde Staten)
De Amerikaanse auteur Joe McGinnis raakte door het WK van 1994 in de Verenigde Staten volledig in de ban van het voetbal. Zijn favoriete speler Roberto Baggio, door hem omschreven als een boeddhist met een paardenstaart, voert hem naar Italië. Daar aanschouwt hij met eigen ogen het sprookje van Castel di Sangro, een club uit een stadje van slechts 5000 inwoners midden in de Abruzzen, die gepromoveerd is naar de serie B, mede door de financiële inbreng van ene signor Rezza, die zijn geld heeft verdiend met duistere zaakjes, waarover niet gesproken wordt.
Het is af en toe even wennen dat het vanuit een Amerikaans perspectief wordt verteld, dus je wordt echt als een leek in het voetbalwereldje gegooid - er wordt bijvoorbeeld uitgelegd wat een corner is
.Maar dan wel 's avonds na de training allemaal eten in het restaurantje op het plein om toegesproken te worden door de eigenaar en zijn vrouw. Dat soort dingen.
Dit boek is me ooit aangeraden door de beste vriend van mijn broertje, een voetbalkenner pur sang en zeer talentvol student aan de School voor de Journalistiek in Utrecht. Natuurlijk was ik te lui om goed te zoeken. Helaas is deze vriend heel plotseling overleden op zijn 23e. Mijn doel was om hoe dan ook dit boek ooit te lezen als een soort eerbetoon aan hem. Het is me niet tegen gevallen.
Voor de gemiddelde voetbalfan is het echt een fantasisch boek. De clubliefde, de voetbalhumor en de corrupte Italiaanse omstandigheden zijn echt goed beschreven. Het is niet echt een roman, maar meer documentarisch geschreven uit de ogen van een voetbalgekke Amerikaan. In elk geval tot en met de laatste pagina spannend !
Sander, dank je dat je dit boek ooit aan me hebt aangeraden.
1) ik vind voetbal een stom spel en dit boek heeft daar niets aan veranderd.
2) ik kan al die Italiaanse namen niet uit elkaar houden. En de auteur gebruikt voor en achternamen dan ook nog eens door elkaar, wat ook niet echt helpt.
Het krijgt van mij toch nog een score van 3 omdat het verhaal wel goed geschreven is. Het is niet omdat het verhaal mij niet interesseert dat ik de schrijfkunsten van de auteur ga afbreken.