CC: Een Correspondentie - Henk Bernlef, Remco Campert en Theo Loevendie (2011)

mijn stem

geen stemmen

Nederlands
Autobiografisch

166 pagina's
Eerste druk: Bas Lubberhuizen, Amsterdam (Nederland)

Een vrolijke doorgehaalde zomernacht was het begin van een bijzondere, bij vlagen hilarische correspondentie tussen drie vrienden: twee schrijvers en een componist. Een aanstekelijke briefwisseling over jazz, literatuur, schrijven, componeren, schrijfmachinelinten die vervangen moeten worden, platencollecties die van de plank vallen, de winkel waar Gerrit Kouwenaar zijn spijkerbroeken koopt, de Thaise joints die saxofonist Benjamin Herman en Remco Campert op de Afsluitdijk rookten, de betekenis van keukentrapjes in een tram, de beleefdheidswedstrijd van A. Alberts, het voor straf buiten roken en de uitkomst van de elektrische sigaret. Bernlef, Campert en Loevendie beschrijven hun soms wonderlijke kijk op heden en verleden, maar vervallen niet tot nostalgie.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

1 BERICHT

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

Freud

geplaatst: 30 maart 2011, 22:46 uur

(...) Maar twintig jaar later hervatten de heren hun briefwisseling, de frequentie van de uitwisseling neemt toe, ze vertellen elkaar herinneringen, tips over waar je schrijfmachinelint kunt vinden of hoe je je elektrische sigaret kan opladen, en ze schrijven elkaar veel over muziek. Deze brieven zijn nu verzameld in CC. Een correspondentie. Is dat te veel eer? Een beetje, want er wordt veel gebabbeld, maar het resultaat mag er toch wezen. (...) Bernlef biedt een handvat voor wat de briefwisseling nu eigenlijk is: ‘een improvisatie voor drie heren, die allen op hun eigen wijze beslagen ten ijs komen’. Maar als dit een muziekstuk is, wordt het wel gespeeld in een buitengewoon rumoerige kroeg. Het is alsof je constant luistert naar een intro, of naar een wel heel langzaam op gang komende jamsessie tussen niet zo heel erg op elkaar ingespeelde heren. (...) Het resultaat: beschaafde overwegingen van drie heren over muziek, over corresponderen, over componeren. Écht componeren is er niet van gekomen. Het boekje leest als de eerste repetitie van een jazztrio voor drie muzikanten met een rijke carrière achter de rug. Improvisatie, waarbij de grondtoon melancholie is en het thema: zoeken naar het skelet.

Volledige recensie op nrcboeken.nl

* denotes required fields.