Het Voorseizoen - David Pefko (2011)

Winnaar van de Gouden Boekenuil 2012!!!!

Geweldig goed boek! Waarom? Omdat Steve Mellors een personage is dat van de regen in de drup raakt en met zichzelf geen blijf meer weet. Ik voelde hem aan, echt, en dat is voldoende voor mij.
Aanrader!!

Steve Mellors, de man die alleen maar het goede wilde doen..

'Het Voorseizoen' van David Pefko, een Nederlandse schrijver, won in 2012 de Gouden Boekenuil. Daar kan ik verder niet veel over kwijt, maar ik heb het boek gekocht, inmiddels ook gelezen, en het is erg de moeite waard. Pefko heeft met Steve Mellors één van de meest hardnekkige zielenpoten neergezet in de Nederlandstalige romangeschiedenis.

David Pefko werkt afwisselend in Amsterdam en Athene (hij heeft een Griekse vader), en 'Het Voorseizoen' schreef ie toen hij op het eiland Kos was (het hoofdpersonage wordt in het tweede deel van deze roman ook naar dit idyllische eiland "verbannen"), en net z'n ontslag als ober gekregen had. Hij haalde inspiratie uit gesprekken die hij in bars hoorde, en besloot niet bij de pakken te blijven zitten; hij is in zijn pen gevlogen, en heeft de beste roman geschreven die hij kon schrijven.

Het verhaal is in wezen simpel: een politierechercheur die bijna 50 wordt, al een hele tijd gescheiden van zijn vrouw (die trouwde met de siergootspecialist, en gelukkiger is) en zelfs zijn laatste liefde, zijn tuin, de rug heeft toegekeerd, voelt dat ie langzaam kapot gaat. Hij drinkt te veel, eet te veel, heeft hartproblemen, verachting voor zijn werk, en ook te veel zelfmedelijden, waardoor hij niet in staat is daadwerkelijk iets aan zijn problemen te doen.

Hij surft op internet naar online datingsites, en leert een meisje kennen. De toon die Pefko gehanteerd heeft bij het beschrijven van de scènes in het kamertje van Anca heeft me nog het meest naar de keel gegrepen. Toch kon ik er niet in slagen Mellors sympathiek te vinden, of zelfs maar aardig. Ik vond 'm vooral tergend zielig.

Uiteindelijk wordt er door bizarre samenloop van omstandigheden, die ik hier niet uit de doeken ga doen, een hele mallemolen in gang gedraaid, waardoor Mellors moet vluchten naar Kos, op aanraden van zijn advocaat Terry Collins, een personage dat hier naar mijn mening sterk wordt neergezet.

Mellors leest op fora reacties op zijn getuigenis in de rechtszaak tegen zijn twee collega's, en beklaagt zichzelf luidop terwijl hij bierdrinkend en boerend de commentaren leest. Hij wordt narcistisch genoemd, laag en laf, een viespeuk. Wat hij, volgens zichzelf,helemaal niet is. Hij wilde enkel maar het goede doen.

En zo draait het leven van Mellors steeds meer in de soep. Voor elk lichtpuntje komen twee tegenslagen in de plaats. Maar dat komt vooral doordat Mellors het gewoon aanziet, en er niets aan doet. In een restaurant springt een zwerfkatje op zijn schoot, hij neemt het mee naar huis en raakt er zo gehecht aan dat het diertje uiteindelijk zijn dood wordt. Ook in dit opzicht doet Mellors zich voor als het grote slachtoffer, hij en hij alleen heeft alle leed te dragen.

Tot slot nog een randbemerking: Pefko heeft zijn ontslag als ober ook in de roman verwerkt; één van de personages, Dave, verliest namelijk ook zijn werk als ober, omdat hij "geen clown was". Vervolgens steelt hij samen met zijn vrouw Sue geld van Mellors, die op bed maar weer 'ns ligt te jammeren. David Pefko heeft met 'Het Voorseizoen' een aparte roman afgeleverd, intrigerend vooral, en een hele hoop gedachtevoer waar volop over valt te filosoferen en discussiëren. Ik zou 'm meteen weer kopen.

4 sterren

Grappig dat je Pefko's persoonlijke leven/zijn tijd in Griekenland er zo bij betrekt; waarom doe je dat, eigenlijk? Het lijkt in verband te staan met je (hoge) waardering, maar het maakt toch niet uit of er 0%, 20% of 50% van deze roman aan Pefko's echte leven gekoppeld kan worden?

Ik heb het er enkel in het begin en aan het eind over, heeft ook helemaal geen invloed op het uiteindelijke oordeel. Ik vond het gewoon interessant om even te vermelden.

Oké, het was ook niet bedoeld als kritiek of wat dan ook - zo zag het er wellicht uit - meer gewoon de vraag: wat doen de biografische gegevens ertoe voor een beoordeling? Dat meende ik er namelijk in te lezen. Vergissing, dus. Interessant zijn ze in dit verband zeker, de gegevens.

Ik had totaal geen sympathie voor het hoofdpersonage. Was ik blij dat hij eindelijk zijn welverdiende hartaanval heeft gekregen...

Toch straf van Pefko dat ik desondanks toch bleef doorlezen tot het einde. Zat dat boek toch goed in elkaar...