menu

El Amor en los Tiempos del Cólera - Gabriel García Márquez (1985)

Alternatieve titels: Liefde in Tijden van Cholera | Love in the Time of Cholera

mijn stem
4,11 (155)
155 stemmen

Spaans
Romantiek

473 pagina's
Eerste druk: Oveja negra, Bogotá (Colombia)

Toen Florentino Ariza de dertienjarige Fermina Daza zag, werd hij getroffen door de vonk van de eeuwige liefde. Na meer dan een halve eeuw, waarin Fermina getrouwd is met een ander en Florentino zelf 622 affaires heeft, sterft Fermina's man en kan Florentino haar opnieuw zijn eeuwige trouw beloven.

zoeken in:
4,5
Ik ben er nu mee bezig, maar vind het nog niet echt geweldig. Misschien komt het nog, ik ben pas in het begin van het boek.

Wel goed is dat er wel toespelingen worden gemaakt op de plaats en het tijdstip waarop het boek zich afspeelt, maar dat het nergens expliciet is genoemd (tot nu toe althans )

avatar van eRCee
4,5
Nog beter dan Honderd jaar eenzaamheid. En wat een prachtige titel weer.
Magisch-realistisch is deze roman van Marquez niet te noemen. Het is eigenlijk een gewoon verhaal over liefde. Maar wel heel bijzonder en erg mooi. Vooral het einde is indrukwekkend.
Deze staat zeker op mijn herleeslijst. 4,5*

avatar van Arkadi
4,5
O hoe mooi kan de liefde in al zijn eenvoud beschreven worden maar toch per bladzijde zo'n romantische en magische achterlaten. Liefde is in boeken voor mij het belangrijkste thema waarom ik boeken lees vooral in combinatie met dood.
Dit boek overstijgt voor mij alle boeken daar in.

4,5
aegron schreef:
Ik ben er nu mee bezig, maar vind het nog niet echt geweldig. Misschien komt het nog, ik ben pas in het begin van het boek.

Wel goed is dat er wel toespelingen worden gemaakt op de plaats en het tijdstip waarop het boek zich afspeelt, maar dat het nergens expliciet is genoemd (tot nu toe althans )


Wat kan een mens zich vergissen. Een prachtige ode aan de liefde. Marquez is een ongelofelijk goede verteller en het einde van het boek is perfect. 4,5*

avatar van Freud
5,0
Ik hou niet zo van romantische boeken en loop er meestal in een grote boog omheen, maar nu heb ik ook nog het gevoel dat ze allemaal overbodig geworden zijn, in vergelijking met dit ultieme manifest over liefde, romantiek en begeerte, in alle mogelijke vormen, leeftijden en combinaties. Marquez deinst nergens voor terug en kent geen taboes maar behandelt alles met zijn typische, mild-menselijke stijl en dat maakt dit boek zo alomvattend, en zo perfect.
Het verhaal op zich is ongemeen sober als je het vergelijkt met Honderd Jaar Eenzaamheid (af en toe vliegen er nog wat stoomketels over het dorp (die ontsnapte gevangenen
verpletteren )), maar de emoties lopen zo hoog op dat je geenszins van een sober boek kunt spreken. Het bevat zoveel passie, emotie en sentiment dat het enkel aan Marquez' onwaarschijnlijke verteltalent ligt dat het boek niet in elkaar klapt van de inwendige spanningen . Maar hij vertelt alles in zijn typische, wat teruggetrokken stijl, schijnbaar zelf wat verwonderd over wat er allemaal gebeurt, maar tegelijk alles rustig behandelend alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Tegelijk slaagt hij er telkens weer in om de meest fantastische personages te creëren en die met een paar elementen door en door menselijk en reëel te maken. Iedereen wordt ook in zijn waarde gelaten en alle daden worden in ruimer perspectief geplaatst en verantwoord, zelfs in de meest absurde momenten blijft alles begrijpelijk en minzaam. Ik heb bij Marquez nog nooit een 'slecht' personage gezien, wel mensen die misbegrepen worden of zich afkeren van anderen, maar dat blijft altijd begrijpelijk en nooit worden je als lezer haatgevoelens opgedrongen. Behalve dan voor mensen die zeekoeien afknallen, maar die verdienen het ook wel écht .

Toen ik het boek uit had moest ik denken aan Elschot en zijn 'want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren', en moest inwendig wat schamper lachen. Laten we dit boek maar beschouwen als Marquez' grote fuck you aan dergelijke zever. Praktische bezwaren, het zal wel ja .

avatar van Grovonion2
5,0
Inderdaad een prachtig boek. Ik kan weinig toevoegen aan de recentie van Freud. Het was heerlijk vlot te lezen en de emoties komen oprecht en diep over. Ik heb soms ook de fatalistische neiging om hopeloos verliefd te worden, zonder kans op succes. Maar als dit boek een ding leert: geef nooit op. Anderszijds vraag ik me af of er wel een persoon bestaat (in mijn geval: vrouw) die het waard is om een levenlang op te wachten?

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Dit is nu typisch één van die boeken die met pijn in mijn hart uit mijn top 10 zijn verdwenen. En mens moet soms lastige keuzen maken. Mooi en mij bijzonder aansprekend beschreven hoe liefde kan blijven, ondanks verschillende levenspaden van twee mensen...
Dat maakt het eind des te mooier.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Grovonion2 schreef:
Ik kan weinig toevoegen aan de recentie van Freud.


Ik las net de berichtjes bij dit boek nog eens en je hebt het toch wel gedaan.

Gaan jouw woorden niet een beetje op voor zowel mannen als vrouwen met jouw inslag? Ik betrap mezelf namelijk ook op de nogal fatalistische neiging hopeloos verliefd te worden. Waarbij ik mezelf ervan verdenk dat dat hopeloze bijna expres is en lekker veilig...

Mijn reactie daarom bij het lezen van je commentaar: zowel als

avatar van aslan
5,0
ik moet het dringend 'ns herlezen

avatar van thomzi50
Is verfilmd. Komt eind februari in Nederland.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
thomzi50 schreef:
Is verfilmd. Komt eind februari in Nederland.


Ik zag net een fragment op tv, aanstaande donderdag in de bioscoop

avatar van Dexter
4,5
Ik ben wel benieuwd, de sfeer was - zover ik kon opmaken uit de trailer - erg treffend.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Heeft iemand de verfilming al gezien? De recensies hebben gemaakt dat ik me daar (nog) niet aan wil wagen...

avatar van thomzi50
Ik hoor inderdaad louter negatieve dingen over de film. Ik lees overal dat het boek het niet van het verhaal maar van de schrijfstijl moet hebben en ja, die zie je natuurlijk niet terug op het witte doek. Daarnaast hebben de karakters een Spaans accent, terwijl ze Engels spreken.

avatar van Arkadi
4,5
De recensies zijn idd erg slecht. Zal ws deze film nooit zien ondanks Javier Bardem (is altijd geweldig).

Recensies zijn voor mij altijd wel (of te vaak) een leidraad om iets te kijken of niet.

Ik wil de herinneringen van het boek ook niet laten verdoezelen door een slechte film.

3,5
psyche schreef:

Dat maakt het eind des te mooier.


Ik vind het eind juist vrij zwak... voor mijn gevoel worden de omschrijvingen daar ineens veel vager.. Alsof het boek even snel afgemaakt meost worden..

De eerste 250 (van mijn 350) pagina's vind ik wel geweldig..

(Geef mij Honderd Jaar Eenzaamheid maar)

4,5
Dit boek heb ik deze zomer (juli 2009) op vakantie in Cuba voor het eerst gelezen. Daar kwamen de Caribische sferen die Márquez zo pakkend beschrijft, voor je ogen tot leven (tot en met de broeierige hitte en de onweersbuien aan toe).

Wat een meesterwerk!

Gisteren in begonnen en ik moet zeggen: het leest lekker vlotjes! Wel erg anders dan 100 jaar eenzaamheid.

Ik ben benieuwd wat me nog allemaal te wachten zal staan in dit liefdes-epos! Na afloop zal ik wel mijn mening eens "placeren" si

zeer ontgoochelend... op den duur is de schwung er gewoon uit en sleept het verhaal maar wat aan. Nou ja, ieder z'n meug

avatar van eRCee
4,5
Zoals ik alweer zes jaar geleden schreef stond dit boek op mijn (fictieve) lijstje om te herlezen, en toen ik daar afgelopen week aan toekwam nam ik me voor een uitgebreid bericht te schrijven om Liefde in tijden van cholera de eer te bewijzen die het toekomt, maar ik had buiten de post van Freud gerekend, die me eigenlijk al het gras voor de voeten al wegmaait. Wilde toch maar wat neerpennen, al is het maar voor m'n eigen herinnering.

Want wat een schitterend boek toch zeg, het beste wat ik ken van Garcia Marquez, me tegelijk realiserend dat ik zijn oeuvre een beetje verwaarloosd heb. Ten onrechte, zo blijkt maar weer uit het boek dat hij drie jaar na zijn nobelprijs publiceerde. Prachtig nonchalant gecomponeerd vertelt Gabriel Garcia Marquez een breed uitwaaierend verhaal waarin moeiteloos heen- en weer wordt gesprongen in de tijd zonder dat de lezer ook maar een moment het idee krijgt dat de Colombiaan zijn verhaal niet in de hand heeft, integendeel, achteraf blijft de indruk hangen van een vrij sober plot over twee mensen die elkaar na meer dan 50 jaar vinden. De alwetende vertellersblik zorgt ervoor dat de handelingen van de personages in een mild en melancholiek licht komen te staan, waarbij de grootste problemen futiliteiten lijken, terwijl het kleinste gebaar een halve eeuw kan overleven. Het liefdesverhaal van Liefde in tijden van cholera is misschien wel het mooiste uit de literatuur, maar de verhevenheid die het heeft wordt tegelijk voortdurend gerelativeerd, waarmee het alleen maar aan kracht wint. En dan zijn er nog de humor (die Chinese sonetten-schrijver!), de ontroerende details, de bizarre anekdotes, zo kenmerkend voor het werk van Gabriel Garcia Marquez en hier volledig tot zijn recht komend.

Een meesterwerk, dat vanwege enkele iets meer alledaagse gedeelten niet naar de volle score toegaat, maar wel zijn 4,5 sterren volledig verdient.

Twee quotes, en dan hou ik me in:

"Als compensatie van het noodlot gebeurde het ook in de muilezeltram dat Florentino Ariza Leona Cassiani leerde kennen, die de ware vrouw van zijn leven was, hoewel noch hij noch zij het ooit wist en ze ook nooit de liefde bedreven."

"Ze kon zich geen betere echtgenoot voorstellen dan de man die de hare was geweest, en toch kwam ze meer botsingen dan welbehangen tegen als ze aan haar leven terugdacht, te veel wederzijds onbegrip, onnodige ruzies, slecht opgeloste rancunes. Ze verzuchtte plotseling: 'Het is ongelofelijk hoe je zoveel jaar zo gelukkig kunt zijn, met zoveel ruzies en zoveel gedoe, verdomme, zonder eigenlijk te weten of dat nou liefde is of niet.'"


avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
eRCee schreef:

Want wat een schitterend boek toch zeg, het beste wat ik ken van Garcia Marquez


Ik heb Liefde in Tijden van Cholera in mijn vakantie met plezier herlezen.
Na wat Nederlandse thrillers was de stijl letterlijk en figuurlijk in een andere taal, literair, bloem- en kleurrijk.

Eén quote ter illustratie, ook omdat het zo mooi een situatie van weleer beschrijft en nu ondenkbaar is:

'Twee dagen later echter kreeg hij een brief van Fermina Daza waarin ze hem smeekte haar niet meer op te bellen. Ze had geldige redenen. Er waren zo weinig telefoons in de stad dat de verbinding tot stand kwam via een juffrouw die alle abonnees, hun leven en hun wonderen kende en het deed er niet toe of ze thuis waren: zij vond hen waar ze zich ook maar bevonden. In ruil voor zoveel doeltreffendheid raakte zij op de hoogte van de gesprekken, ontdekte ze de geheimen van het privé-leven, de best bewaarde drama's, en het kwam niet zelden voor dat ze in een gesprek tussenbeide kwam om haar standpunt te introduceren of de gemoederen te kalmeren'

Blijft natuurlijk 5*

avatar van mjk87
4,5
Mooi, zeer mooi. Net een iets lagere waardering dan Cien Años de Soledad, vooral door het iets te slepende einde, maar verder haalt García Márquez een zelfde torenhoge niveau.

Het liefdesverhaal is an sich niet eens heel bijzonder, maar dat is slechts 25% van de aarde. Het is vooral de klasse van de schrijver die dit fantastisch maakt. Het zijn de mooie volzinnen met vele bijzinnen die het een enorm rijk boek maken, maar ook de rake beschrijvingen, het gevoel van de tropische hitte dat wordt gegeven, de beschrijvingen van het Colombia van die tijd, het inlevingsvermogen in de mens. Nu is het wel dat ik de jeugdige Florentino en Fermina net wat beter kan begrijpen - dit lijkt mij bij uitstek zo een boek dat je op 80-jarige leeftijd moet lezen- maar ook de latere leeftijden zijn prachtig neergezet. Dat alles is in een ongelooflijk knap vertelritme geschreven waardoor je prima lekker langzaam lezen kan om elke zin in je op te nemen.

Oké, niet elke passage is even fantastisch en zeker tegen het einde vloeide mijn aandacht wat weg, juist door dat kabbelende tempo, de genuanceerde maar vooral toch goede personages en gewoon mijn eigen spanningsboog. Op een gegeven moment had er een heel klein beetje pit in gemogen. Dat weerhoudt het net van de topscore, want de rest is echt van ongekende kwaliteit. 4,5*.

avatar van Lalage
3,5
De tijd waarin deze geschiedenissen zich afspelen is een interessante. Er zijn allerlei technologische ontwikkelingen die mooi worden verwerkt in het boek. Zo maken Fermina en haar man één van de eerste luchtballonvaarten.
(...)
Gabriel García Márquez is een rasverteller en Mariolein Sabarte Belacortu heeft het zeer vloeiend vertaald, waardoor het me is gelukt om vlot door het boek heen te komen.

Liefde in tijden van cholera – Gabriel García Márquez | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

Beste Jelle

Ik raad u aan om toch het einde van dit mooi boek nog eens te herlezen, want ook al eindigt het halfopen, het heeft toch een aantal onwaarschijnlijke, maar mooie taferelen. Het zet ook aan om na te denken. Zeker doen.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:48 uur

geplaatst: vandaag om 17:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.