D'Autres Vies Que la Mienne - Emmanuel Carrère (2010)
Alternatieve titel: Andere Levens dan het Mijne
mijn stem
1 stem
Frans
Autobiografisch / Waargebeurd
333 pagina's
Eerste druk: P.O.L.,
Parijs (Frankrijk)
In 'Andere levens dan het mijne' schrijft Emmanuel Carrère over mensen in zijn directe omgeving. Een Frans echtpaar dat hij in december 2004 heeft leren kennen op Sri Lanka verliest in de tsunami hun dochtertje van vier. Zijn schoonzus overlijdt aan kanker en laat een echtgenoot en drie dochtertjes achter. Ondanks de zware onderwerpen die Carrère aansnijdt gaat dit boek eerder over de kracht van het leven en over liefde dan over de dood.
0
geplaatst: 18 december 2024, 09:48 uur
Dit boek ter hand genomen na deze enthousiaste aflevering van Boeken FM. En ik moet zeggen, het was een bijzonder aangename kennismaking met Emmanuel Carrère. Hij is vrij aanwezig als verteller maar dit is allerminst vervelend: wat een prachtige stijl, met sobere en trefzekere omschrijvingen van alledaagse taferelen! Belangrijk thema in de roman is de moeilijkheid om dichtbij (de gevoelens van) andere mensen - en dan vooral mensen die een nogal burgerlijk bestaan leiden - te komen. Dit levert een aantal weergaloze passages op, zoals:
'Het was het leven zoals je dat in reclames voor verzekeringsmaatschappijen of kredietinstellingen kunt zien, het leven waarin je je druk maakt om de rente van spaarrekening A en de vakantietijden in gebied B, het leven van huisje-boompje-beestje, het leven in trainingspak, kortom het leven van jan modaal, niet alleen gespeend van elke stijl, maar zelfs van het idee dat je kunt proberen om vorm en stijl aan je leven te geven. Ik keek neer op dat leven, ik zou het niet hebben gewild, maar dat neemt niet weg dat ik die dag naar de kinderen keek, naar hun ouders die hen met hun camcorders filmden, en dat ik tegen mezelf zei dat de keuze voor een leven in Rosier niet alleen een keuze voor een geborgen kuddebestaan was, maar ook voor de liefde.'
Of:
'Ik heb weleens horen zeggen dat geluk alleen achteraf te beoordelen is. Je denkt: ik realiseerde het me niet, maar toen en toen was ik gelukkig. Dat gaat voor mij niet op. Ik ben heel lang ongelukkig geweest, en was me dat terdege bewust, maar ik vind dat ik nu een heerlijk leven heb, wat niet zo’n heel grote verdienste is, want dat is het ook, en mijn levensmotto luidt dan ook, geheel in overeenstemming met de beroemde uitspraak van Madame Letizia, de moeder van Napoleon, de avond voor de kroning: ‘Als dat maar zo blijft.’ O ja, en ook nog: ik verkies datgene wat me dichten bij anderen brengt boven wat me van hen onderscheidt. Dat is ook nieuw.'
Andere Levens dan het Mijne riep bij mij soms sterke associaties op met Liefde in Tijden van Cholera, vooral bij de emotionele passages waarin echtelieden op een huwelijk terugkijken.
Net niet de volle mep vanwege het ietwat vreemde plot (met een lange aanloop in Sri Lanka die daarna geen heel belangrijke rol mee speelt) en de lange verhandelingen over kantonrechters, de schuldsanering en het consumentenrecht.
Maar wel echt van genoten: 4,5*
'Het was het leven zoals je dat in reclames voor verzekeringsmaatschappijen of kredietinstellingen kunt zien, het leven waarin je je druk maakt om de rente van spaarrekening A en de vakantietijden in gebied B, het leven van huisje-boompje-beestje, het leven in trainingspak, kortom het leven van jan modaal, niet alleen gespeend van elke stijl, maar zelfs van het idee dat je kunt proberen om vorm en stijl aan je leven te geven. Ik keek neer op dat leven, ik zou het niet hebben gewild, maar dat neemt niet weg dat ik die dag naar de kinderen keek, naar hun ouders die hen met hun camcorders filmden, en dat ik tegen mezelf zei dat de keuze voor een leven in Rosier niet alleen een keuze voor een geborgen kuddebestaan was, maar ook voor de liefde.'
Of:
'Ik heb weleens horen zeggen dat geluk alleen achteraf te beoordelen is. Je denkt: ik realiseerde het me niet, maar toen en toen was ik gelukkig. Dat gaat voor mij niet op. Ik ben heel lang ongelukkig geweest, en was me dat terdege bewust, maar ik vind dat ik nu een heerlijk leven heb, wat niet zo’n heel grote verdienste is, want dat is het ook, en mijn levensmotto luidt dan ook, geheel in overeenstemming met de beroemde uitspraak van Madame Letizia, de moeder van Napoleon, de avond voor de kroning: ‘Als dat maar zo blijft.’ O ja, en ook nog: ik verkies datgene wat me dichten bij anderen brengt boven wat me van hen onderscheidt. Dat is ook nieuw.'
Andere Levens dan het Mijne riep bij mij soms sterke associaties op met Liefde in Tijden van Cholera, vooral bij de emotionele passages waarin echtelieden op een huwelijk terugkijken.
Net niet de volle mep vanwege het ietwat vreemde plot (met een lange aanloop in Sri Lanka die daarna geen heel belangrijke rol mee speelt) en de lange verhandelingen over kantonrechters, de schuldsanering en het consumentenrecht.
Maar wel echt van genoten: 4,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.