menu

The Go-Between - L.P. Hartley (1953)

mijn stem
4,00 (2)
2 stemmen

Engels
Romantiek / Psychologisch

296 pagina's
Eerste druk: Hamish Hamilton, Londen (Verenigd Koninkrijk)

In de zomer van 1900 is Leo Colston te gast in het landhuis van zijn kostschoolvriend Marcus Maudsley. Daar wordt hij de boodschapper tussen Marian Maudsley, de dochter des huizes, en de pachter Ted Burgess, die er een geheime verhouding op na houden. De naïeve Leo begrijpt niet meteen wat de aard van die verhouding is, en als hij erachter komt wil hij stoppen. Onder grote druk wordt hij gedwongen zijn rol voort te zetten. Als de verhouding uiteindelijk aan het licht komt, zijn de gevolgen voor alle betrokkenen desastreus.

zoeken in:
avatar van J.Ch.
4,0
geplaatst:
The Go-Between heeft jarenlang ergens op een lijstje gestaan van boeken die ik nog eens wilde lezen. Ik geloof dat mijn leraar Engels het boek ooit aanbevolen heeft. Het zal daarom wel zijn dat ik het idee had dat dit een klassieke Engelse roman was die in allerlei talen vertaald is en door iedereen gelezen wordt. Maar nu ik het boek uit heb en benieuwd was naar de Nederlandse titel, blijkt er helemaal geen vertaling te bestaan (voor zover ik kan vinden). En ik vraag me ernstig af waarom; de door mij reeds toebedachte klassieke status lijkt me geenszins onterecht.

Tijdens het lezen viel mij op hoeveel overeenkomsten ik kon vinden tussen The Go-Between en Atonement. Een hete zomer in een landhuis op het Engelse platteland, een kind van een jaar of twaalf, dertien dat onbedoeld meegesleurd wordt in een affaire tussen de upper class dochter des huizes en een jongeman uit de onderklasse die ergens op het landgoed werkt, waarna alles gruwelijk fout gaat. De grote thema's van beide boeken komen dan ook overeen: klasseverschil, verlies van onschuld, de op hol geslagen fantasie van een kind tegenover het harde oordeel van de volwassene, enzovoort. Overigens is de reactie van de hoofdpersonen van beide boeken juist heel anders, wat ik erg interessant vind maar waar ik gezien de spoilers maar niet over zal uitweiden.

Hartley lijkt nauwelijks moeite te hoeven doen om je mee te sleuren naar het Engeland van 1900. De kostschool, de stijve mores in het landhuis en het contrast met het leven van boer Ted beschrijft hij uitstekend. Zelfs als hij een hoofdstuk lang een cricketwedstrijd beschrijft, waar ik inhoudelijk niets van begrijp, blijft het goed leesbaar, en wat nog belangrijker is, invoelbaar. Een groter verdienste is echter dat hij niet alleen de setting maar ook de leefwereld van een twaalfjarige jongen zo goed begrijpt en beschrijft. Het komt niet eens op in Leo dat de brieven die hij bezorgt liefdesbrieven zijn; wel heeft hij een theorie dat Ted misschien een misdaad heeft gepleegd en Marian hem wil helpen. Als lezer weet je meteen waar de brieven over gaan, terwijl je tegelijkertijd moeiteloos gelooft dat Leo hier oprecht geen vermoeden van heeft.

Om heel eerlijk te zijn had ik verwacht dat de ontknoping dramatischer zou zijn. Het principe van Tsjechovs geweer in gedachten, had ik bedacht dat Ted misschien een moord zou plegen (op Marian, op Hugh Trimingham?) en dan wellicht zelf aan de galg zou eindigen. Maar een jachtgeweer kun je natuurlijk ook op jezelf richten (hoewel ook dat niet in de jonge Leo opkomt, blijkt uit de epiloog). Waarmee niet gezegd is dat het einde niet dramatisch is, het drama ligt alleen op een ander vlak. De onthulling komt pas op het eind van het laatste hoofdstuk, de schok letterlijk in de laatste zin voor de epiloog. En waar er vanaf het begin al wordt gezinspeeld op de verpletterende indruk die het gebeuren op Leo heeft gemaakt, wordt pas in de epiloog duidelijk wat voor tragische gevolgen het heeft gehad voor alle betrokkenen. Door de bijna nonchalante manier waarop het geschreven is komt het des te harder aan. Ik heb de epiloog twee keer achter elkaar gelezen en ben er nog niet uit wie van de personages er het slechtst van afkomt. Misschien dat ik daarvoor het hele boek nog eens moet lezen. Sowieso lijkt een tweede leesbeurt me een goed plan, want het boek staat zo stijf van de symboliek dat ik zeker weet dat ik van alles gemist heb de eerste keer.

Het Engels van Hartley vond ik mooi en goed te volgen, maar ik denk niet dat het voor iedereen goed leesbaar is. (Mijn uitgave was overigens voorzien van tientalen annotaties die wel een boel verklaren, maar die naar mijn zin veel te veel spoilers bevatten.) Dat maakt het zo jammer dat er geen Nederlandse vertaling is. Zo bereikt het boek waarschijnlijk niet zoveel lezers als het eigenlijk zou verdienen.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:16 uur

geplaatst: vandaag om 20:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.