menu

Rituelen - Cees Nooteboom (1980)

mijn stem
3,56 (72)
72 stemmen

Nederlands
Psychologisch

189 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers, Amsterdam (Nederland)

Drie fases uit het leven van hoofdpersoon Inni Wintrop komen a-chronologisch voorbij tijdens een mislukte zelfmoordpoging. Inni heeft zijn leven vastgepind op dagelijkse rituelen, net als zijn vriend Philip Taads, en zijn enige uitweg is de liefde die hij tijdens zijn leven voor meerdere vrouwen voelt.

zoeken in:
avatar van Mug
0,5
Mug
Dit boek heb ik nog gelezen voor mijn 'lijst'. Ik neem aan dat ik er veel te jong voor was (16 of zo), ik vond dit echt het meest verschrikkelijke wat ik destijds (zelfs ooit) in mijn handen heb gehouden en daadwerkelijk heb gelezen. Het enige dat ik me weet te herinneren is Chinese thee rituelen of zo iets. Ongetwijfeld moet ik dit 'herlezen' op latere leeftijd, maar Rituelen van Cees (spreek uit: Sees) Nooteboom is bij mij het equivalent van een langzame marteling.
0.5 ster...voor de komende 20 jaar.

dutch2
Rituelen is een heerlijk boek van een van de weinige Nederlandse schrijvers die ik kan waarderen. Het beschrijft personages die een middel proberen te vinden tegen de zinloosheid van het bestaan. Het Christelijke geloof is 'uit' en verlossing is alleen nog maar te vinden in andere levensovertuigingen (Philip Taads), seks (Inni Wintrop) of een volledig terugtrekken uit de mensenwereld (Arnold Taads). En net als bij het Christelijke geloof zijn er allerlei rituelen nodig om tot die verlossing te komen.
Daarnaast speelt het boek in op de gevoelens die begin jaren 80 gemeengoed waren. De wereld liep op zijn eind, de Westerse mens had iedere gemeenschapszin verloren en klungelde maar wat aan.

Nooteboom bewijst zich in dit boek als scherp observator van de menselijke soort. Hoewel de inhoud van het boek vrij zwaar is, schrijft Nooteboom in een licht ironische toon, wat Rituelen meteen een (bij vlagen) bijzonder grappige roman maakt. En ook een roman met een onvergetelijke opening:

Op de dag dat Inni Wintrop zelfmoord pleegde stonden de aandelen Philips 149.60. De slotkoers van de Amsterdamse Bank was 375 geweest en Scheepvaart Unie was gezakt naar 141,50.

lezert
dutch2 schreef:
En ook een roman met een onvergetelijke opening:

Op de dag dat Inni Wintrop zelfmoord pleegde stonden de aandelen Philips 149.60. De slotkoers van de Amsterdamse Bank was 375 geweest en Scheepvaart Unie was gezakt naar 141,50.



Lijkt wel van Tim Krabbé.

avatar van ANDREO
5,0
Cees Nooteboom had volgens mij al lang de nobelprijs moeten krijgen.
Rituelen, belangrijk boek!

avatar van thomzi50
De Nobelprijs maar liefst..

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
lezert schreef:

Lijkt wel van Tim Krabbé.

Ronald Gipharts intro van Ik Omhels Je met Duizend armen kan ook
of Man Zonder Eigenschappen van Robert Musil.
Tja, inspiratiebronnen en het geheugen van schrijvers...

thomzi50 schreef:
De Nobelprijs maar liefst..


Lijkt me niet maar als het dan toch moet zou ik Allerzielen kiezen i.p.v. Rituelen.

avatar van thomzi50
De Nobelprijs gaat niet naar een boek maar naar een schrijver ?

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
thomzi50 schreef:
De Nobelprijs gaat niet naar een boek maar naar een schrijver ?


Ja dat is waar maar dan op grond van bepaald werk, toch? Of een heel oevre?

avatar van thomzi50
Heel oeuvre, meen ik.

avatar van BlueVelvet
(deel van) oeuvre inderdaad:
The Nobel Prize in Literature is awarded annually to an author from any country who has, in the words from the will of Alfred Nobel, produced "in the field of literature the most outstanding work in an ideal direction" (original Swedish: den som inom litteraturen har producerat det utmärktaste i idealisk riktning). The "work" in this case refers to an author's work as a whole, though individual works are sometimes also cited.
(wikipedia)

avatar van -JB-
3,0
Mijn eerste kennismaking met het werk van Nooteboom was 'Rituelen', een boek over zingeving en eenzaamheid. Via zijn tante maakt de hoofdpersoon Inni kennis met Arnold Taads die hem adviseert te stoppen met werken en iets van zijn leven te gaan maken. Hier begint de zoektocht van Inni naar een doel in zijn leven.
Een zoektocht waarin hij Arnold Taads en zijn zoon Philip Taads beter leert kennen en hun zoektocht naar een doel in het leven op de voet volgt, maar uiteindelijk afkeurt.
Het boek is buiten het verhaal een goed tijdsbeeld van het begin van de jaren 80. In de jaren 60 en 70 had de wereld zich losgemaakt van oude waarden en normen, maar wat had dat ons nou uiteindelijk verder gebracht?

Een interessante vraag, maar na lezing van het boek heb ik niet het idee dat ik dichterbij het antwoord ben gekomen. In het boek heb ik bovendien nauwelijks sympathie voor de hoofdpersoon gekregen en vraagtekens gesteld bij de keuzes die hij maakt. Hierdoor weet het boek slecht te boeien en blijf ik steken op 3*

4,5
Ik vind dit een goed boek, het is een beetje lastig, maar wel te doen. Ik mag dan 17 jaar zijn, ik begreep dit boek prima. Het is mooi beschreven, en er zit erg veel achter. Ik hou sowieso erg van boeken, zowel Nederlandse als Engelse, Duitse of Franse. Lezen is iets moois en daar moeten we zuinig op zijn, net als op onze boeken zelf.

4,5
-JB- schreef:
Een interessante vraag, maar na lezing van het boek heb ik niet het idee dat ik dichterbij het antwoord ben gekomen. In het boek heb ik bovendien nauwelijks sympathie voor de hoofdpersoon gekregen en vraagtekens gesteld bij de keuzes die hij maakt. Hierdoor weet het boek slecht te boeien en blijf ik steken op 3*


Moet een hoofdpersoon per sé sympathie opwekken dan?

avatar van -JB-
3,0
Hannah92 schreef:

Moet een hoofdpersoon per sé sympathie opwekken dan?

Niet per definitie, ligt er aan wat je als schrijver wil bereiken, maar in dit geval denk ik niet dat het Nooteboom's bedoeling is geweest om een persoon neer te zetten die je tegen gaat staan.

avatar van Jorrit
Ik vond het een goed boek!
ik heb hem helaas niet helemaal uit kunnen lezen vanwege tijdgebrek. Nog steeds spijt van.

Dit boek is ook verfilmd...
Hoe is die verfilming?

-JB- schreef:
(quote)

Niet per definitie, ligt er aan wat je als schrijver wil bereiken, maar in dit geval denk ik niet dat het Nooteboom's bedoeling is geweest om een persoon neer te zetten die je tegen gaat staan.

Het is in ieder geval niet de bedoeling geweest van de hoofdpersoon een sympathieke held te maken. Ik vind dan ook jouw redenering dat het boek je niet kan blijven boeien omdat je geen sympathie voor de hoofdpersoon hebt een beetje ongelukkig, aangezien je dan heel veel literatuur van je to read lijstje af kan halen

avatar van slowgaze
4,0
Tja, Torrero, het hoofdpersonage moet ook niet zo'n vreselijke lamstraal zijn dat je je na een pagina's al mateloos aan hem ergert; heb je ooit geprobeerd "Een soort Engeland" te lezen?

Haha, nee, en ik denk dat ik dat na het lezen van je recensie ook nooit meer zal doen. Toch blijf ik erbij dat het gaan tegenstaan van een boek volgens mij meer met de schrijfstijl te maken moet hebben dan met de mate waarin je vrienden zou kunnen worden met de hoofdpersoon. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zich kan vinden in het gedrag van een Humbert Humbert (excuses voor het voorspelbare voorbeeld), maar toch staat het boek als een meesterwerk bekend.

avatar van Raskolnikov
2,5
Het leven als ritueel om er grip op te kunnen houden: in Rituelen zien we door de ogen van Inni Wintrop (een type zoals die tot vervelens toe (en vervelend is het) terugkeert in Nederlandse literatuur; een antiheld tobbend met de zware thema's van het bestaan, doch niet verder komend dan apathisch observerend) twee mannen die elk op hun eigen wijze hun leven ritualiseren. De een vanuit een filosofische inslag, zijn dag tot op de minuut indelend, de ander door bestudering van Japanse theerituelen, de buitenwereld zoveel mogelijk buiten de deur houdend. Inni Wintrop wenst het bestaan minder van zijn mysterie te ontdoen:

“Juist het raadselachtige van alles was prettig, daar moest je niet al te veel orde in aan willen brengen. Deed je dat wel, dan zou er onherroepelijk iets verloren gaan. Dat geheimen geheimzinniger worden door er met precisie en methode over na te denken, wist hij nog niet. Hij voelde zich thuis in zijn sentimentele chaos. Om die in kaart te brengen moest je volwassen zijn, maar dan was je ook meteen gedefinieerd, af, en eigenlijk een beetje dood”.

Nooteboom's schrijfstijl kenmerkt zich echter tot duiding achter de komma, elke pagina telt vele verduidelijkende dan wel poëtisch bedoelde observaties. Voegt het echter wat toe? Nee, het komt op me over als niet-functionele pralerij, iets wat ik overigens al snel heb met dit stijlmiddel.

“Wat ik bereikt heb is negatief, ik heb geen angst meer, ik kan mezelf rustig oplossen, zoals je een flesje gif oplost in de oceaan. De oceaan zal er weinig last van hebben, en het gif is van een grote last af, het hoeft geen gif meer te zijn.”

Of over slapen:

“Slaap is onzin. Een merkwaardige afwezigheid die niets betekent. Iemand van al die mensen die je bent rust uit, de rest blijft wakker. Hoe minder mensen je bent, hoe beter je slaapt.”

Eh... wat? Het gif van een grote last af? Iemand van al die mensen die je bent? Het zijn vaak kromme, gezocht raadselachtige constructies, in situaties die ze niet nodig hebben. Laat het poëtische maar zitten in de verhaalsconstructie, de zinsbouw en woordkeus, maar al die ver gezochte beelden leiden mij vooral af. Jammer, want het concept is interessant genoeg, en origineel van bouw.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:48 uur

geplaatst: vandaag om 10:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.