menu

1Q84 Book Three - Haruki Murakami (2010)

Alternatieve titels: 1Q84 Boek Drie | イチ・キュウ・ハチ・ヨン (10月-12月) | ichi-kew-hachi-yon

mijn stem
3,81 (107)
107 stemmen

Japans
Psychologisch

602 pagina's
Eerste druk: Shinchoska, Tokio (Japan)

Aomame kan niet weg uit de flat waar ze zich schuilhoudt, Tengo kan niet weg bij zijn stervende vader, en Ushikawa kan niet weg achter de verborgen camera waarmee hij op ze loert. Ieder bezint zich op zichzelf. Wat kunnen ze anders doen? Maar wie zal de eerste zijn die deze patstelling verbreekt? Wat is de werkelijke reden dat de sekte Aomame ten koste van alles levend in handen wil krijgen? En wie is de mysterieuze NHK-collecteur die bij alle drie op de voordeur bonst?

zoeken in:
avatar van cortez
3,5
Het boek leest vlotjes weg, en hoewel het niet echt spannend is, blijft het boeien. Toch vind ik dat er over de drie boeken samen, en dus op meer dan 1000 pagina's, eigenlijk maar een vrij leeg en standaard verhaaltje wordt beschreven. Op de koop toe worden de 'originelere' magische elementen ook vrij vaag gehouden, en heb ik niet de indruk dat ik nu echt veel meer weet over die wereld 1Q84...

avatar van Donkerwoud
3,5
Gemengde gevoelens. De verhaallijntjes komen op grandioze wijze samen en Murakami laat nog maar eens zien wat een grandioos wonder in het vertellen van verhalen hij is. Toch had de trilogie in zijn geheel iets compacter en beter gedoseerd gekund. Het verhaal wordt steeds opgehouden met onnodige uitweidingen, irritante herhalingen en soms zelfs hele passages die opnieuw verteld worden vanuit een ander perspectief. Ik vraag me af of het een bewuste keuze is van de schrijver geweest of gewoon een zwak punt in zijn gekozen stijl. Ik twijfel dan ook wat ik zwaarder laat wegen: of de schoonheid en de narratieve complexiteit van het werk, of de idioot lang uitgesponnen verhaallijn die drie boeken nodig heeft om tot zijn conclusie te komen.

Uiteindelijk is mij wel die sfeer bijgebleven waarbij goed en kwaad onderdeel zijn van een kosmische balans om de wereld in stand te houden. Volgens mij zijn de Little People een soort personificatie van dat wij allemaal uiteindelijk verteerd worden door de dood, maar dat onze daden door blijven leven in de wereld zonder ons. Het zijn dat soort symbolen en metaforen die zijn werk toch ook weer bijzonder maken. Ik kijk dan ook uit naar zijn volgende werk (ook een stuk korter!).

Gast
geplaatst: vandaag om 01:47 uur

geplaatst: vandaag om 01:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.