menu
poster

Pfitz - Andrew Crumey (1995)

mijn stem
3,50 (2)
2 stemmen

Engels
Romantiek

128 pagina's
Eerste druk: Dedalus Ltd., Sawtry (Verenigd Koninkrijk)

Een 18e eeuwse koning besluit zijn hele rijk in te zetten voor de creatie van Rreinnstadt, een fantasie oord dat alleen op papier bestaat. Onder de denkbeeldige inwoners van de stad is ook de mysterieuze figuur Pfitz, een trouwe dienaar van een graaf, die op een nacht op onverklaarbare wijze in een herberg verschijnt en ook plots weer verdwijnt. Een van Rreinnstadts cartografen begint een zoektocht naar deze Pfitz om zo de liefde te winnen van diens echte biografe, de mooie Estrella. Zijn naspeuringen brengen hem in een avontuur vol jaloezie, intriges en moord.

zoeken in:
avatar van eRCee
4,0
Geweldig boek. Crumey bouwt een luchtkasteel dat in zijn frisheid en originaliteit onweerstaanbaar is. Naast het fraaie uitgangspunt van het verhaal op zich (lees de plotomschrijving) is Pfitz ook nog eens razend knap in elkaar gezet. De wirwar van echte en onechte werelden, van verhalen, fantasie en werkelijkheid, bereikt in de spannende ontknoping van het boek een hoogtepunt. Pfitz is misschien niet zo ingenieus geconstrueerd als bijvoorbeeld Music, in a Foreign Language van dezelfde auteur maar nog steeds heerlijk postmodern en daarnaast boeiender en meeslepender.
In de grond van de zaak is het echter gewoon een liefdesverhaal. En ook dat mag er zijn. 4 dikke sterren.

avatar
3,0
De eerste honderd bladzijden waren wel aardig, maar ook niet meer dan dat. Het einde maakte nog een hoop goed.

Allereerst over de schrijfstijl, het kostte mij erg veel moeite om in het boek te komen. De stijl leek niet lekker te lopen, niet 'mooi' te zijn. Dit voorkwam dat ik in het begin echt in het boek kwam te zitten.

Verder heb ik de meeste truukjes al wel eerder en beter gezien. Baudelino van Eco gaat ook over het bedenken van karakters en hoe deze vorm te geven. Als op een winteravond een reiziger speelt ook met verschillende literatuurvormen die door elkaar heenlopen. De hoofdpersoon en de manier waarop de hoofdpersoon met de dames in het boek omging, deed me aan Joseph K. denken uit Het Proces. Kortom een echt post-modern boek dit .

Naar het einde van het boek toe werd een hoop goed gemaakt, door het spel tussen de Cartograaf, de biografiste en de Romancier, vooral wie nu de waarheid bezat. Tegelijkertijd werd dit op een gegeven moment wel behoorlijk ongeloofwaardig, wat op zich niet erg is in zo'n boek als dit, maar hier vond ik het breken met de stijl van de rest van het boek, wat nogal jammer was.

Als ik het zo schrijf lijkt het allemaal nogal negatief, maar dit is uiteindelijk niet zo. Het boek zette me aan het denken (altijd positief) en het idee van de imaginaire stad, waar vervolgens niks aan de verbeelding wordt overgelaten, was erg leuk gevonden. Een leuk boek, dat alleen zoveel meer had kunnen zijn. 3*

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 20:05 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 20:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.