Cows - Matthew Stokoe (1998)

Cows heeft een behoorlijke status op het gebied van shockerende boeken.
Een reputatie die absoluut terecht is.
Een verhaal over totaal ontaarde personen en schokkende gebeurtenissen.
Ik ben dit boek op Youtube vaker tegengekomen en mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Ondanks het zeer bizarre verhaal is het niet eens slecht geschreven.
Iets dat ik wel een beetje verwachtte.
Het latere werk van de schrijver is ook anders. Sowieso niet shockerend, wat Cows dus absoluut wel is.

Absoluut geflipte gebeurtenissen maar de interacties gaan over macht en sex. Controle hebben over de andere partij.

Ik heb een samenvatting bijgehouden voor wie geinteresseerd is:


Hoofdpersoon Steven wordt zijn hele leven emotioneel mishandeld en klein gehouden door
zijn obese en slecht verzorgde moeder. Ze dwingt hem om slecht voedsel te eten. Nauwelijks gekookt vlees bv.
Ze mishandeld de hond door bv op het dier te plassen, en gebruikt haar macht door steeds te benadrukken dat Steven zonder haar nergens heen kan gaan. Dat hij een slappeling is, dat niemand hem moet. Hij het in de echte wereld niet redt.

Steven kent de buitenwereld alleen van de TV en kijkt tegen iedereen op.
Hij fantaseert over een "normaal leven" wat hij soms tijdens een busreis ervaart.
Hij krijgt een baan bij een slachthuis, en wordt al snel door de gestoorde voorman verleidt om van vleesbewerking, naar de daadwerkelijke slachting over te gaan.
Hier gebeuren een aantal behoorlijk gestoorde dingen, waaronder het verminken en de wonden te penetreren van een koe. Dit door meerdere mannen tegelijk.
Steven heeft een soort relatie met Lucy die in zijn flat woont en even gestoord is. Ze mutileert dieren en denkt dat een gezwel in haar groeit. Ze vraagt Steven om met instrumenten een rectaal onderzoek te doen.
Dit ontaard in zijn eerste seksuele ervaring.

Al gauw gaat Steven daadwerkelijk over tot het doden van koeien. De voorman masturbeert op Steven terwijl hij zijn eerste koeien dood.
De voorman vraagt Steven in vertrouwen te nemen. Hij neemt hem mee naar een ruimte waar een misvormde collega is vastgebonden en gestraft moet worden.
Steven doodt de man met een grote snoeischaar door hem open te halen en gewoonweg door midden te knippen. Beginnend bij zijn anus.

Steven beeldt in dat koeien hem vragen of hij hen wil helpen met het vermoorden van de voorman.
Steven begint van zichzelf te vervreemden en begint plannen te bedenken om zijn moeder te vermoorden.
Hij stelt voor om voortaan te koken, omdat hij vermoed dat zijn moeder hem met slecht voedsel langzaam wil doden.
Ze weigert, ze vechten, hij wint en bepaalt voortaan te koken. Dit betreft zijn eigen uitwerpselen. Ze eten dit beiden en worden beiden ziek.

Als zijn moeder hem op een dag aanvalt en bijna wurgt, valt de hond de moeder aan. De moeder gooit de hond met zo'n kracht tegen de muur dat er weinig van het dier overblijft.
Steven neemt wraak door zijn moeder later vast te binden op een stoel, haar tanden met zware machines eruit te beuken en met ducttape haar mond aan zijn anus vast te tapen.
Hij ontlast zich waardoor zij stikt in zijn poep. Steven laat Lucy intrekken het appartement. Daar is de moeder totaal ontleed, zelfs de herseninhoud. Stukken vlees liggen door het appartement verspreid.
Lucy raakt hiervan opgewonden en duikt meteen met Steven het bed in.
Steven stopt de restanten van zijn moeder in vuilniszakken. Deze lekken door op straat. De dode hond met uitpuilende ogen wordt op de schoorsteenmantel geplaatst.

Samen maken ze de flat schoon. Elke herinnering aan zijn moeder "The Hagbeast" wordt gewist.
Steven heeft eindelijk het leven dat hij wilde maar wil eigenlijk "meer".

Terug op het werk masturbeert de voorman weer als Steven een koe slacht.
Hij ejaculeert op Stevens handen en pols.
Steven verbrijzeld de knie van de voorman, en als Steven een mes pakt, moedigt hij hem aan om hem te vermoorden.
Steven wordt geroemd door de voorman als hij start met hem te villen. "een man geworden, die doet wat hij moet doen"
Als alleen het torso met hoofd overblijft , leeft de voorman nog en begint Steven zijn ogen te verwijderen, tijdens het proces sterft de voorman.

In zijn verbeelding buigen de koeien uit respect.
Een koe in het bijzonder die hij "Guernsey" noemt, praat op hem in.
Probeert hem verder te corrumperen. Biedt een koe aan om sex mee te hebben.
Nadat hij dat daadwerkelijk heeft gedaan, applaudiseren de koeien.

Lucy die bij hem is ingetrokken is zwanger.
Ze voelt zich daar niet goed bij. Ze voelt de "smerigheid" in haar groeien en begint de flat dwangmatig schoon te maken.
Als Steven op een dag op het werk is, snijdt Lucy zich open met een scalpel om de "verotting in haar" te verwijderen.
Het lukt haar om de fetus te verwijderen, maar sterft aan bloedverlies.
Bij thuiskomst weet zich van verdriet geen raad en timmert hij de fetus aan de muur.
Hij blijft 3 dagen, in bed. Bevuild zich zonder te bekommeren.
Na 3 dagen is het lijk van Lucy aan het rotten. Hij neemt het lijk mee naar het dak , met het lijk van de hond. Hij stopt het lijk van de hond in Lucy waar eerder zijn ongeboren kind eerst groeide.

Steven loopt verloren op straat, voelt zich weer buitengesloten van het dagelijkse leven.
Hij rent, valt in slaap, vlucht, en beland uiteindelijk in een weiland.

Goedenavond

Ik kan veel hebben maar die spoiler trek ik totaal niet en ben totaal afgehaakt… heb je deze ‘roman’ volledig gelezen

Ook zonder militant te zijn op deze manier (hoor ik daar een sirene Mr Stokoe ???) snap ik vegan (vegetarisch te soft waarschijnlijk) en vraag ik me af wie hij hiermee wil bereiken dan …

Ja, het is flink gestoord.
Een lichte rode draad heeft wel overeenkomsten met Animal Farm.

Als ik aangeef dat het bizar en shockerend is, kun je je wellicht afvragen wat precies.
Daarom even de gebeurtenissen in tags gestopt.

Het boek valt in een buitencategorie, maar ik zoek vaker "die grens op" en kan het waarderen.
Vegetarisch is helemaal prima natuurlijk.
Maar dan moet je dit boek inderdaad links laten liggen.

Die link had ik zonder de post van onze huiskat the Cheshire cat totaal niet gelegd (en ook wel heel ver gezocht)



Ik vind het niet griezelig (zie genre) ik vind het inderdaad gestoord en bovenal goor… Waar ik normaal benieuwd ben naar wat iemand (psychologisch) drijft dacht ik hier laat maar gaan.
Wel helpend bij een keuze vooraf: waar gaat dit over (mijn eeuwige nieuwsgierigheid: gewekt door jouw post geenszins door de plotomschrijving) en ga ik dit lezen of niet?

De boekmetergebruiker met verfijnde smaak? hihi... Ach, het houdt je van de straat, zal ik maar zeggen.

Nee, ik was door de mening van Slainte Mhath wel benieuwd naar meer informatie over dit boek en of er misschien iets van maatschappijkritiek of een onderliggende boodschap in verborgen ligt, een anti-bio-industrie boodschap of zo.. tenminste, dat hoopte ik.
En toen kwam dat linkje voorbij dat ik hier heb geplaatst.

Een 'obsceen slachthuis' is overigens een pleonasme.