menu

Alles Kantelt - Tomas Lieske (2010)

mijn stem
3,40 (5)
5 stemmen

Nederlands
Psychologisch

240 pagina's
Eerste druk: Querido, Amsterdam (Nederland)

Wie zou zichzelf niet nog eens willen ontmoeten als klein kind? Anton, vijfendertig jaar, komt op een dag zichzelf als jongen tegen op straat. De kleine jongen blijkt in de ban van Rosemarie, het Duitse meisje dat begin jaren vijftig in hun gezin werd geplaatst. Maar Anton, wiens grote liefde onlangs verongelukt is, herinnert zich Rosemarie niet meer zo goed. Zijn herinneringen stemmen nauwelijks overeen met de gebeurtenissen die de kleine jongen nog maar net achter de rug heeft. Is hij dan zo veel vergeten? In deze roman neemt Tomas Lieske ons mee op reis met de jongen, die vol is van wat hij meemaakt, en de man, die weet wat de jongen nog te wachten staat.

zoeken in:
avatar van eRCee
3,5
Fijne roman weer van Tomas Lieske. Alles kantelt haalt zijn eigenheid uit de constructie van een hoofdpersonage die met zijn eigen jongere zelf zijn verleden herontdekt. Het leuke hiervan is dat je als lezer aan de ene kant in de boeiende wereld duikt van een jonge jongen, terwijl zijn belevenissen aan de andere kant weer worden gerelativeerd doordat de volwassen variant van het personage zich deze zaken eigenlijk nauwelijks herinnert. Ik ben dit nog nooit zo tegengekomen in een boek. Daarbij blijf ik genieten van hoe gemakkelijk en natuurlijk Lieske lijkt te schrijven. Alles kantelt is misschien niet perfect van opbouw en de ontknoping stelt wat teleur, maar Tomas Lieske maakt toch de verwachtingen helemaal waar, en bewijst dat hij niet voor niets de enige Nederlandstalige schrijver is wiens nieuwe werk automatisch op mijn leeslijst komt. Vreemd dat deze roman niet eens op de longlist van de Libris-literatuurprijs voorkwam.

Speciaal voor de jury dan maar, dit wondermooie fragment:

"Terwijl ik naar voren drong en de chauffeur voor zijn bus stond en gebaren maakte van wie waar vandaan kwam, zag ik haar al ruggelings, met losse mahonieharen wegzweven en ik ben naast haar gaan knielen en heb haar bloedend hoofd (niet heel veel bloed, lieverd, heus niet veel, heel weinig en het kleurde prachtig hederrood) in mijn handen genomen. Ik heb ongeveer twee jaar biij die manshoge wielen gezeten met haar hoofd in mijn handen, terwijl acrobatische stationswerkers of gemeentearbeiders hoog boven ons een dak van zeildoek tegen de blauwe lucht begonnen te spannen, terwijl haar hersens zacht uitvloeiden over de straat en later wegsmolten want ook toen was het een warme dag (bijna heel ons leven en onze liefde heeft zich afgespeeld op warme zonnige dagen, maar dat had met jouw karakter te maken, lieveling). Twee jaar lang heb ik haar, knielend op het plein, voor de bus met al die nieuwsgierige, naar voren dringende passagiers toegesproken, dat het niet schadelijk was, dat het van voorbijgaande aard was, dat we er weer bovenop zouden komen, dat we een nieuwe baby zouden maken als deze mislukte.
Vanaf dat moment is de tijde zoekgeraakt."

avatar van Pythia
3,5
Mooi fragment, eRCee.
Vaders op voetstukken blijft boeiend, zeker als het beschreven wordt vanuit zo’n originele invalshoek. Het kijken naar de gebeurtenissen als jongetje nu en als man achteraf is knap met elkaar verweven. Het niet al te originele einde wordt daardoor wel een beetje voorspelbaar.
Een tof boek dat aanzet tot reflectie. Ik vraag me af hoe iemand die jonger is dan een jaar of twintig hier tegenaan kijkt.

4,0
Mooi boek met prachtige zinnen en inderdaad een ontroerend stuk over het ongeluk en het verlies. Ga snel een ander boek van hem lezen. Welk valt aan te raden?

avatar van eRCee
3,5
Wat mij betreft: Dunya en ook, hoewel heel anders, Franklin (deze laatste is absurdistischer en wat grover). Volgens mij wordt Gran Cafe Boulevard ook gezien als een van de besten van Lieske, maar ik kan me niet meer herinneren of ik die heb gelezen.

4,0
Dank eRCee, ga Dunya op de stapel leggen. Eerst Eco's laatste. Mooi om daarna nog terug te gaan naar Lieske. Ik zal een berichtje achterlaten.

avatar van Donkerwoud
3,0
Mooi gecomponeerde roman waar ik desondanks toch nooit helemaal in kwam te zitten. Ik kan niet precies aangeven waarom, maar de roman was mij te gekunsteld en wist te weinig emotie teweeg te brengen.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:47 uur

geplaatst: vandaag om 18:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.