menu

Le Misanthrope ou L'Atrabilaire Amoureux - Molière (1666)

Alternatieve titel: De Misantroop

mijn stem
3,50 (3)
3 stemmen

Frans
Toneelstuk
Humoristisch

96 pagina's
Eerste druk: Jean Ribou, Parijs (Frankrijk)

De centrale figuur is Alceste bij wie de holle beleefdheid, die gepaard gaat met sociaal leven, woede en verveling opwekken; waarom, zo vraagt hij zich af, zou hij een slecht sonnet moeten prijzen waarover men hem zijn mening vraagt of buigen en glimlachen naar een man die hij niet meer wil ontmoeten? Tot zijn eigen afkeer voelt hij zich aangetrokken tot de jonge, vrolijke, kokette weduwe Célimène en het grootste deel van de komedie is hij bezig met het volgen van zijn afkeer van haar dwaasheden en zijn paradoxaal verlangen haar te bezitten. Daarmee contrasteert de goed geluimde, inschikkelijke Philinte, die, ondanks de absurditeiten, bereid is de plichtplegingen te aanvaarden en te voldoen aan de gebruiken.

zoeken in:
avatar van Pieter
3,0
Leuk om eens kennis te maken met één van de beroemdste schrijvers uit de Franse geschiedenis.

Na het lezen van Le Misanthrope (een Nederlandstalige uitgave) heb ik toch het gevoel dat Molières relevantie voor vandaag toch vooral gelinkt is aan onze fascinatie voor het wel en wee van de Franse hofhouding ten tijde van de Zonnekoning. Molières weergave van de huichelende, slijmende aristocraten is ook in 2018 nog heerlijk om te lezen en het is niet moeilijk je voor te stellen dat een aantal genodigden tijdens de eerste voorstelling van het stuk in het Palais Royal op 4 Juni 1666 zenuwachtig op hun stoel zaten te schuifelen. Het verhaaltje echter van de zedenkomedie waarin het allemaal vervat zit, voelt dan weer hopeloos verouderd aan. 3*

avatar van Raskolnikov
3,5
geplaatst:
Dit is dan weer totaal anders dan Shakespeare. Meer eenheid van tijd, ruimte en handeling, en veel kleinschaliger van plot. De Misantroop moet het vooral van zijn dialogen en filosofische observaties hebben. En van het hoofdpersonage Alceste. Hij is de misantroop die het niet kan verkroppen dat mensen elkaar nooit de waarheid zeggen, maar zich verstoppen achter beleefdheidsfrasen. Als een vriend een zelfgeschreven hoogdravend sonnet voorlegt ter beoordeling, veegt hij er de vloer mee aan. Ter vergelijk haalt hij een simpel volksgedicht aan dat de liefde puurder en daardoor eerlijker bezingt. Toeval wil dat Alceste verliefd is op Célimène, die staat voor alles wat hij verfoeit. Molière schreef louter komedies en kluchten, waarin vooral hypocrisie op de hak genomen werd. De dialogen tussen Alceste en Célimène zijn bijna zonder uitzondering ruzies waarin ze elkaar gevat verwijten naar het hoofd slingeren. Ze representeren totaal verschillende levenswijzen, haten elkaar, liefde is er nauwelijks, maar toch zijn ze op jacht naar elkaar: screwball comedy avant la lettre!

Gelezen en geschreven in 2011

Gast
geplaatst: vandaag om 06:11 uur

geplaatst: vandaag om 06:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.