The Pindar Diamond - Katie Hickman (2010)
Alternatieve titel: De Blauwe Diamant
mijn stem
1 stem
Engels
Historisch
336 pagina's
Eerste druk: Bloomsbury,
New York (Verenigde Staten)
Het is het jaar 1604. In het rijke, maar woelige Venetië gaat een gerucht over een spectaculaire diamant. De Engelse koopman Paul Pindar raakt bezeten van de kostbare steen en zet alles op het spel om hem te bemachtigen. Ook al omdat de diamant, hoe vreemd ook, te maken lijkt te hebben met zijn vroegere verloofde Celia, die hij een paar jaar geleden verloren heeft aan de harem van Constantinopel.
0
geplaatst: 19 december 2011, 14:02 uur
Vorige week heb ik voor de tweede keer het voorgaande deel uit de reeks gelezen, The Aviary Gate. Dat boek heeft een aardig open einde, en ik was dan ook erg blij dat ik meteen verder kon in dit deel. Ook The Pindar Diamond heb ik in hoog tempo uitgelezen, alleen maar om er achter te komen dat hierna nog een deel komt! Dat komt echter pas volgend jaar uit, dus daar moet ik nog even op wachten. En dat is jammer.
The Pindar Diamond is op zich zeker een goed boek, maar je merkt wel echt dat het het middelste deel van een trilogie is. Persoonlijk zou ik iedereen aanraden eerst The Aviary Gate te lezen alvorens aan dit deel te beginnen. Als je dat boek gelezen hebt en je hebt ervan genoten, zal dit boek je ook zeker bevallen. De setting is anders, wat aan de ene kant wel jammer is. Ikzelf werd nogal gefascineerd door de vrouwensamenleving in de harem, en die komt in dit deel niet terug. Er is hier echter wel een nonnenklooster, ook alleen maar vrouwen (althans, dat zou men toch denken...), maar dat is toch iets minder exotisch dan een harem.
De fascinerende figuur van de sultane walidé komt niet meer terug, helaas. In plaats van haar hebben we hier de courtisane Constanza, een intrigerend personage, dat net als de walidé een beetje in nevelen gehuld blijft. Aan de ene kant is dat jammer, aan de andere kant maakt het Constanza net iets mysterieuzer. Verder zijn er vooral karakters die al bekend zijn uit The Aviary Gate, zoals natuurlijk Paul Pindar, Anetta, John Carew, en, verrassend genoeg, een troep vrouwelijke acrobaten. Elizabeth, de onderzoekster uit de eenentwintigste eeuw, komt helemaal niet terug, wat ik tot mijn verbazing toch wel jammer vind. Ik dacht dat haar verhaal niet zoveel toevoegde, maar het geeft blijkbaar toch wel een extra dimensie.
Katie Hickman heeft een prima leesbare stijl, waar je zo doorheen vliegt; je hebt het boek uit voordat je het door hebt. Er blijven echter wel behoorlijk wat gaten over, dingen waarvan ik niet weet of je die nou zelf in moet vullen of dat ze in het derde deel nog aan bod zullen komen. Wat jammer nou dat ik dat boek er niet meteen achteraan kan lezen!
Dit boek is minder mysterieus dan zijn voorganger en bevat minder intriges. Daardoor is het minder spannend, wat overigens niet wil zeggen dat het niet spannend genoeg meer is. Voordeel is wel dat dit deel iets overzichtelijker is, vooral omdat het minder tijdsprongen bevat. De personages en de beschrijvingen van het zeventiende-eeuwse Venetië zijn echter kleurrijk en het plot is ook onderhoudend genoeg. Al met al een prima boek, dat vooral smaakt naar meer. Nu maar wachten op het vervolg!
The Pindar Diamond is op zich zeker een goed boek, maar je merkt wel echt dat het het middelste deel van een trilogie is. Persoonlijk zou ik iedereen aanraden eerst The Aviary Gate te lezen alvorens aan dit deel te beginnen. Als je dat boek gelezen hebt en je hebt ervan genoten, zal dit boek je ook zeker bevallen. De setting is anders, wat aan de ene kant wel jammer is. Ikzelf werd nogal gefascineerd door de vrouwensamenleving in de harem, en die komt in dit deel niet terug. Er is hier echter wel een nonnenklooster, ook alleen maar vrouwen (althans, dat zou men toch denken...), maar dat is toch iets minder exotisch dan een harem.
De fascinerende figuur van de sultane walidé komt niet meer terug, helaas. In plaats van haar hebben we hier de courtisane Constanza, een intrigerend personage, dat net als de walidé een beetje in nevelen gehuld blijft. Aan de ene kant is dat jammer, aan de andere kant maakt het Constanza net iets mysterieuzer. Verder zijn er vooral karakters die al bekend zijn uit The Aviary Gate, zoals natuurlijk Paul Pindar, Anetta, John Carew, en, verrassend genoeg, een troep vrouwelijke acrobaten. Elizabeth, de onderzoekster uit de eenentwintigste eeuw, komt helemaal niet terug, wat ik tot mijn verbazing toch wel jammer vind. Ik dacht dat haar verhaal niet zoveel toevoegde, maar het geeft blijkbaar toch wel een extra dimensie.
Katie Hickman heeft een prima leesbare stijl, waar je zo doorheen vliegt; je hebt het boek uit voordat je het door hebt. Er blijven echter wel behoorlijk wat gaten over, dingen waarvan ik niet weet of je die nou zelf in moet vullen of dat ze in het derde deel nog aan bod zullen komen. Wat jammer nou dat ik dat boek er niet meteen achteraan kan lezen!
Dit boek is minder mysterieus dan zijn voorganger en bevat minder intriges. Daardoor is het minder spannend, wat overigens niet wil zeggen dat het niet spannend genoeg meer is. Voordeel is wel dat dit deel iets overzichtelijker is, vooral omdat het minder tijdsprongen bevat. De personages en de beschrijvingen van het zeventiende-eeuwse Venetië zijn echter kleurrijk en het plot is ook onderhoudend genoeg. Al met al een prima boek, dat vooral smaakt naar meer. Nu maar wachten op het vervolg!
* denotes required fields.
* denotes required fields.