menu

HHhH - Laurent Binet (2010)

Alternatieve titels: Himmlers Hersens heten Heydrich | HhhH

mijn stem
3,88 (98)
98 stemmen

Frans
Oorlog / Waargebeurd

440 pagina's
Eerste druk: Grasset & Fasquelle, Parijs (Frankrijk)

Nazikopstuk Reinhard Heydrich, alias ‘de beul van Praag’ en ‘het blonde beest’, is uitvinder en uitvoerder van de Shoah, en een van de meest wrede nazi’s die het Derde Rijk kende. Hij was de chef van Eichmann en de rechterhand van Himmler. Bij de SS noemden ze hem ‘HHhH’: 'Himmlers Hirn heißt Heydrich‘ oftewel 'Himmlers Hersens heten Heydrich’. In mei 1942 wordt er in Praag een aanslag op hem gepleegd door de verzetslieden Jan Kubiš en Jozef Gabčík, die vanuit Engeland in Tsjechoslowakije waren gedropt, waarbij Heydrich wordt gewond. Enkele dagen later sterft hij vanwege complicaties. De Duitse reactie is meedogenloos: als represaille worden twee dorpen met de grond gelijkgemaakt, honderden mannen en jongens ter plekke geëxecuteerd en de vrouwen en kinderen afgevoerd en vergast.

zoeken in:
3,0
Eco was een voorbeeld van iemand waar ik nu wel geïnteresseerd ben hoe bij hem het schrijfproces in zijn gang gaat. Philip Roth is ook zo iemand. Van iemand die zulke lijvige boeken schrijft, vraag ik me naarstig af hoe hij telkens weet te laveren tussen feit en fictie, en waar hij de scheidslijn trekt. Binets romangedeelte is hooguit 100 pagina's en niet met bijzonder literair talent opgetekend, dus ben ik er ook minder geïnteresseerd in hoe hij tot zijn bevindingen is gekomen.

avatar van eRCee
4,0
Je laat dus driekwart van het boek buiten beschouwing om louter op het overgebleven gedeelte Binets literaire talent te beoordelen? Zeer merkwaardige literatuuropvatting moet ik zeggen.

3,0
Nee, dat doe ik niet. Ik zeg ten eerste dat Binet nooit afstand heeft gedaan van het feit dat hij wel degelijk een roman heeft geschreven, zij het dan een 'infra-roman' om met de pionier zelf te spreken, dus dan dien je hem daar ook voor een goed deel op te beoordelen. Maar daarnaast, en dat ik heb ik reeds lang aangestipt, worden het historiografische gedeelte en zijn persoonlijke overpeinzingen door mij geenszins met goeddunken weggedragen, voornamelijk omdat zij als lukrake hersenscheten vanuit het luchtledige worden afgeschoten.

avatar van eRCee
4,0
Maar beschouw je het boek net als ik als één, ondeelbaar geheel, die in z'n totaliteit de roman vormt?

3,0
Nee, hij had er beter aan gedaan een appendix o.i.d. aan toe te voegen, met nauwkeurige verslaggeving van hoe hij de puzzelstukjes van zijn roman heeft gelegd. Had hij nog steeds zijn kritiek ten aanzien van de meeste historische romans effectief kunnen uiten. Of voetnoten op dezelfde bladzijden met zijn bespiegelingen. Nu is het te lukraak (al besef ik dat dat wellicht ook zijn punt over geschiedschrijving is).

3,0
Ik wil graag het volgende van ThomasVV, ook participant in deze polemiek, uit een ander topic, aanhalen:

Wat literatuur te bieden heeft, hangt voor mij niet zozeer af van de originaliteit van de thematiek, Raskolnikov, maar van de "artisticiteit" van de behandeling van die thematiek. Liever een boeiende en knappe behandeling van "oude" thematiek, dan saaie of goedkope behandeling van zogenaamd nieuwe thematiek...


Hier kan ik me niets anders dan bij aansluiten, dit is waarom ik HhhH als een goed boek verwerp. In de literatuur gaat het m.i. om niets anders dan de stilistiek van het geschreven woord en in sommige boeken, het plot. Qua thema's is ongeveer alles al bedacht en gezegd. Ik besef wel dat dit een standpunt is waar met rede over te twisten valt.

avatar van thomzi50
3,0
Aardig boek, dat een onmiskenbare frisheid heeft door het laveren tussen verleden en heden, essayistische toon en concrete scènes, korte intermezzo's en uitgesponnen fragmenten. Dat kan Binet heel goed, en de manier waarop hij dit verhaal heel lang opbouwt naar de climax, en het eigenlijk vrij eenvoudige voorval waarover bovendien niet zo veel bekend is van een heel brede, intrigerende context voorziet, vind ik knap gedaan. Toch vond ik 'HHhH' geen bijzonder overtuigende roman, vooral vanwege de schrijfwijze. Die is vlot, zeker, maar ook tamelijk repetitief en melodramatisch, zeker aan het einde van sommige hoofdstukken. Enkele voorbeelden uit het eerste deel, al heb ik tot aan het einde toe zulke merkwaardige slotzinnen gelezen:
-'Ik kan alleen maar hopen dat de transparante spiegel van de historische werkelijkheid nog doorzichtig zal blijven achter de dikke weerspiegelende laag van idealisering die ik ga aanbrengen in dat fabelachtige verhaal.'
-'Een druppeltje stilering dus in een oceaan van realiteit.'
-'De stem van Heydrich is de laatste menselijke stem die hij hoort voor hij sterft. Menselijk bij wijze van spreken dan...' (Dit lijkt wel de toon van een kinderboek.)

4,0
Ik begrijp je punt niet zo goed, thomzi50. Stoor je je aan de pathetische stijl van deze zinnen? Ik vind dat de stilistisch-filosofische afstandname erin juist bijdraagt tot de intellectuele speelsheid van het geheel...

avatar van thomzi50
3,0
Inderdaad, daar stoor ik me aan. Ik vind het nogal kitscherig, zelfs. En zie er helaas weinig stilistisch-filosofische afstandname in (en weet ook niet precies wat dat betekent).

4,0
Ik bedoel dat Binet met dat soort zinnen een stapje achteruit zet, en ruimte maakt voor stilistische afwerking én filosofische overpeinzing.

avatar van thomzi50
3,0
Ah, zo. Maar met 'stilistische afwerking' heeft het toch - voor zover ik begrijp wat dat is - niet zo veel mee te maken? Begrijp je mijn verwijt van kitscherigheid echt niet?

4,0
ik begrijp wel dat je het zo aanvoelt, maar bij mij had het meestal juist een positief effect. Het accentueert voor mij juist de gelaagdheid en ironie van deze roman, die toch méér is dan een spannend verhaal...

avatar van Slainte_Mhath
4,5
Jammer van de lelijke cover hierboven.
Ik weet dat de 1e editie op de site moet, maar deze klik cover deed me het boek in de winkel pakken.

De inleiding kwam sympathiek op me over. Binet verteld over zijn obsessie voor (de moordaanslag op) Heydrich.
Binet's vriendin die hem in de jaren van research helpt en steunt, vond ik aandoenlijk om te lezen.
Alles wat ook maar enigszins met Heydrich en de aanslag op hem te maken heeft, heeft Binet genoteerd, gekocht en verzameld.
Hij bezocht musea, las alle boeken omtrent dit onderwerp en maakte er zijn expertise van.

In de comments hierboven wordt de schrijfwijze bediscussieerd, ik vond het fijn lezen. Alsof de auteur tot je spreekt.
Het vertelperspectief is van uit de ik-persoon over echte personen en gebeurtenissen. En geen lichtzinnige ook, in dat opzicht een gedurfde opzet in mijn optiek.
Een interessant uitgangspunt om gebeurtenissen, uitspraken en gedachten te reconstrueren na jarenlange research.
Na het lezen begrijp ik de grote interesse van de auteur en ben ik blij dat hij dit wilde delen.

Verfilmd als HHhH (2017) . Ook een goede film over dit onderwerp: Anthropoid (2016)

Gast
geplaatst: vandaag om 18:16 uur

geplaatst: vandaag om 18:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.