menu

Bonita Avenue - Peter Buwalda (2010)

mijn stem
3,84 (138)
138 stemmen

Nederlands
Psychologisch

544 pagina's
Eerste druk: Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

Joni Sigerius, de dochter van de rector magnificus van de Twentse universiteit, drijft samen met haar vriend Aaron een handeltje dat ze maar liever voor haar krachtige en briljante vader verborgen houdt. Het is in het jaar van de vuurwerkramp dat ook in het gezin de boel explodeert. Niet alleen lopen Joni en Aaron tegen de lamp, die zomer komt ook de enige en echte zoon van Sigerius vrij uit de Scheveningse gevangenis. Acht jaar later pas – Joni verdient inmiddels miljoenen in Los Angeles – verneemt Aaron wat er zich in 2000 werkelijk heeft afgespeeld.

zoeken in:
4,0
Buwalda sleept je mee in vaardig geschreven debuut

Bonita Avenue zag ik in december in verschillende jaarlijstjes staan. Het debuut van Peter Buwalda was me vorig jaar eigenlijk een beetje ontgaan, maar dankzij de eindejaarsoverzichten trok het alsnog mijn aandacht. Toen mijn collega de roman ook nog tipte, aarzelde ik geen moment en heb het dikke boek (ruim 500 pagina's is uitzonderlijk voor een eerste roman) meteen gekocht en gelezen.

De roman is absoluut de moeite waar. Oneerbiedig gezegd is het een literaire pageturner, een spannend verhaal dat zo slim in elkaar steekt dat je moeiteloos die honderden pagina's doorloopt. Het verhaal is heel nadrukkelijk in de huidige tijd gesitueerd, waarbij de Enschedese vuurwerkramp en het EK Voetbal de ijkpunten in de tijd zijn.

Siem Sigerius is de hoofdpersoon waarmee het in dit boek van kwaad tot erger gaat. Hij zwemt in een fuik van ellende waar hij - door eigen toedoen - niet meer uitkomt. Hij is rector magnificus in Twente en loopt wamt voor een politieke carrière. Hij schaamt zich voor zijn criminele zoon, maar uiteindelijk brengt hij zichzelf, door een serie stommiteiten ten val. De ondergang van Sigerius wordt afwisselend verteld vanuit zijn perspectief, dat van zijn stiefdochter Joni en haar vriend Aaron Bever.

De rampspoed begint als Siem iets ontdekt over zijn zeer geliefde stiefdochter. Zij blijkt een geheim te hebben, waarvan hij nauwelijks kan geloven dat het waar is. Hij ontrafelt dat geheim en probeert ook uit te zoeken wat Aaron daar mee te maken heeft. Daarmee begint een spel van schijn ophouden, want deze drie personen zijn zeer hecht met elkaar en zeer op elkaar gesteld. En terwijl ze alledrie doen alsof er niets aan de hand is, ontdekken ze elkaars geheimen.

Meer dan dit kan ik eigenlijk niet vertellen. Een boek als dit leunt volledig op zijn plot. Daar zit ook Buwalda's grootste verdienste. Hij heeft het verhaal zeer vernuftig in elkaar gezet, waarbij hij niet eens naar de meest vanzelfsprekende ontknoping toewerkt. Op den duur weet je al wat de afloop is, maar je weet nog niet hoe het tot die afloop komt. Ondanks het fikse volume werkt Buwalda daar in een hoog tempo naar toe.

In het eerste kwart van het boek springt de auteur soms iets te enthousiast in de tijd. Daardoor gaat het verhaal je bij tijd en wijle duizelen, omdat dan niet altijd duidelijk is of de scène zich voor of na het voorafgaande afspeelt. Maar dat laat Buwalda op den duur achter zich, als het verhaal goed op stoom is gekomen. Inhoudelijk zie ik maar een minpunt, en dat is het gebrek aan een centraal idee, een hoger thema dat boven het concrete onderwerp van de roman uitstijgt. Voor dit boek is dat teveel gevraagd. Bonita Avenue is gewoon een zeer vaardig geschreven boek, met levensechte personages, dat garant staat voor uren leesgenot.

avatar van mjk87
3,5
Heel aardig boek van debutant Buwalda, dat helaas wel af en toe tekort schiet.

Inhoudelijk heeft dit wat weg van Grunberg, en dan met name Tirza; al snel trek je de vergelijking tussen Siem Sigerius en Jörgen Hofmeester (de problemen, twee dochters, etc). Wat betreft zinsopbouw lijkt hij op Mulisch en zijn woordkeus, rauw hard Nederland, doet dan weer aan het betere werk van Wolkers denken. Jammer dat het een page-turner soms wordt, want je wil en snel weten wat gebeurt, maar je wil ook die woorden proeven op je tong. Hier lijkt Buwalda niet helemaal de juiste afweging te hebben gemaakt.

Inhoudelijk is het boek sterk, zeer vernuftig in elkaar gezet (de wiskunde en de knopen worden zo mooi verwerkt) en we volgen het verhaal van een man die langzaamaan steeds in een dieper dal terecht komt. Dit alles door de ogen van Siem zelf, zijn stiefdochter Joni (constant in de ik-vorm trouwens) en haar vriend Aaron. Hoofdstukken volgen elkaar soms knap op, al is het wel af en toe zoeken wie nu aan het woord is. Ook de grote hoeveelheid Amerikanen is soms lastig, wie is wie nu ook alweer. Daarnaast springt Buwalda rustig tussen heden en verleden en ook dat is niet altijd even duidelijk – het zit soms in een woordje, en dan weer terugzoeken wat je nu dan aan het lezen bent.
De vuurwerkramp daarnaast die voorkomt is vooral als metafoor bedoeld, want hoewel het is verwerkt in het verhaal, en voor het een en ander zorgt in dat verhaal, is het geen heel belangrijk onderdeel. Ik vroeg me vooral af wat Buwalda dan ertoe bracht dit zo in zijn verhaal te brengen.
Jammer is dat er niets wordt gedaan tussen Joni en Aaron in de tegenwoordige tijd, want Buwalda zet wel het een en ander op, maar komt hier niet meer op terug. Ook de titel is niet geheel duidelijk. Het komt af en toe voor in het verhaal, maar waarom nu juist dat de titel is (behalve dat het lekker bekt). Misschien heb ik iets gemist in diepere betekenissen, metaforen of weet ik wat.

Absoluut pluspunt zijn echter de mooi uitgewerkte karakters. Joni, Aaron en Siem hebben elk hun eigen onhebbelijkheden, zijn ook warm, geloofwaardig, en zeer menselijk. De bijfiguren zijn aardig uitgewerkt (Wilbert) tot letterlijk verhaalvulling (Janis). Maar het gaat om die drie, hun relaties, dus is het afdoende enkel hen goed uit te werken.

Leuk om te noemen zijn de verwijzingen naar de popcultuur, Joni Mitchell en Janis Joplin –jammer dat hij dit zelf nog expliciet meldt –, Boudewijn (de Groot?) Elvis Aaron Presley, evenals alle Amerikanen die namen hebben van karakters die Elvis ooit speelde in films. En dan Bobbi Red, die dan weer gelijkenis vertoont met Sasha Grey (Heeft Buwalda voor haar een fascinatie of?). Al heeft dat alles niets te maken met de plot, alleraardigst is het wel.

Niettemin heb ik mij wel vermaakt, in mooi geschreven prozaïsch Nederlands, met af en toe een jammerlijk punt. Dus een ruime voldoende: 3,5*

4,0
Een behoorlijke pil, zeker voor een debuutroman. Maar Buwalda houdt zich prima staande. In de eerste helft worstelt hij misschien nog wat te veel heen en weer met de tijd, maar als het eenmaal loopt, loopt het ook als een trein.

4*

avatar van Donkerwoud
4,0
Knappe debuutroman. Buwalda is de soort schrijver die van begin tot einde de controle lijkt te hebben over zijn verhaallijn, zelfs na een eindeloze hoeveelheid zijtakken ingeslagen te zijn. De roman is verschrikkelijk sterk geconstrueerd in hoe het naadloos door heden en verleden springt. Ook inhoudelijk wordt er slim ingespeeld op de grote taboes van deze tijd qua seksualiteit en gezinsconstructies. In alles voelt het als de grote roman die onze tijdgeest weerspiegelt. Ik zou het daarom een fantastisch werk willen vinden, maar het raakte mij niet. Al die verschillende smaken en tonen haalden mij steeds uit het verhaal en ik begon na verloop van tijd een zekere irritatie te krijgen naar het te breed uitgesponnen werk. Na de schokkende ontdekking, die het hart van het boek vormt, loopt het nog eens honderden bladzijdes door. Het is simpelweg teveel van het goede.

2,5
Het feit dat in vrijwel elk hoofdstuk niet onmiddellijk duidelijk is vanuit welk perspectief het verhaal nu weer wordt verteld zegt één en ander over het gebrek aan eigenheid van de karakters; opvallend eenzijdig worden de strapatsen van die drie beschreven. Gevoegd bij wat warrige rommeligheid in het plot, een hoop soapachtig drama en een niet bijster mooie schrijfstijl (vind ik dan) niet echt een aanrader.

Had die ene zus trouwens gewoon een andere naam gegeven, behoorlijk ergerlijk dat je de eerste honderd pagina's constant de draad kwijt bent of Janis nu het vriendinnetje is of Joni.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:41 uur

geplaatst: vandaag om 04:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.