menu

Bonita Avenue - Peter Buwalda (2010)

mijn stem
3,83 (142)
142 stemmen

Nederlands
Psychologisch

544 pagina's
Eerste druk: Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

Joni Sigerius, de dochter van de rector magnificus van de Twentse universiteit, drijft samen met haar vriend Aaron een handeltje dat ze maar liever voor haar krachtige en briljante vader verborgen houdt. Het is in het jaar van de vuurwerkramp dat ook in het gezin de boel explodeert. Niet alleen lopen Joni en Aaron tegen de lamp, die zomer komt ook de enige en echte zoon van Sigerius vrij uit de Scheveningse gevangenis. Acht jaar later pas – Joni verdient inmiddels miljoenen in Los Angeles – verneemt Aaron wat er zich in 2000 werkelijk heeft afgespeeld.

zoeken in:
avatar van Donkerwoud
4,0
Ik ben benieuwd, klinkt als een intrigerende roman.

4,0
Buwalda sleept je mee in vaardig geschreven debuut

Bonita Avenue zag ik in december in verschillende jaarlijstjes staan. Het debuut van Peter Buwalda was me vorig jaar eigenlijk een beetje ontgaan, maar dankzij de eindejaarsoverzichten trok het alsnog mijn aandacht. Toen mijn collega de roman ook nog tipte, aarzelde ik geen moment en heb het dikke boek (ruim 500 pagina's is uitzonderlijk voor een eerste roman) meteen gekocht en gelezen.

De roman is absoluut de moeite waar. Oneerbiedig gezegd is het een literaire pageturner, een spannend verhaal dat zo slim in elkaar steekt dat je moeiteloos die honderden pagina's doorloopt. Het verhaal is heel nadrukkelijk in de huidige tijd gesitueerd, waarbij de Enschedese vuurwerkramp en het EK Voetbal de ijkpunten in de tijd zijn.

Siem Sigerius is de hoofdpersoon waarmee het in dit boek van kwaad tot erger gaat. Hij zwemt in een fuik van ellende waar hij - door eigen toedoen - niet meer uitkomt. Hij is rector magnificus in Twente en loopt wamt voor een politieke carrière. Hij schaamt zich voor zijn criminele zoon, maar uiteindelijk brengt hij zichzelf, door een serie stommiteiten ten val. De ondergang van Sigerius wordt afwisselend verteld vanuit zijn perspectief, dat van zijn stiefdochter Joni en haar vriend Aaron Bever.

De rampspoed begint als Siem iets ontdekt over zijn zeer geliefde stiefdochter. Zij blijkt een geheim te hebben, waarvan hij nauwelijks kan geloven dat het waar is. Hij ontrafelt dat geheim en probeert ook uit te zoeken wat Aaron daar mee te maken heeft. Daarmee begint een spel van schijn ophouden, want deze drie personen zijn zeer hecht met elkaar en zeer op elkaar gesteld. En terwijl ze alledrie doen alsof er niets aan de hand is, ontdekken ze elkaars geheimen.

Meer dan dit kan ik eigenlijk niet vertellen. Een boek als dit leunt volledig op zijn plot. Daar zit ook Buwalda's grootste verdienste. Hij heeft het verhaal zeer vernuftig in elkaar gezet, waarbij hij niet eens naar de meest vanzelfsprekende ontknoping toewerkt. Op den duur weet je al wat de afloop is, maar je weet nog niet hoe het tot die afloop komt. Ondanks het fikse volume werkt Buwalda daar in een hoog tempo naar toe.

In het eerste kwart van het boek springt de auteur soms iets te enthousiast in de tijd. Daardoor gaat het verhaal je bij tijd en wijle duizelen, omdat dan niet altijd duidelijk is of de scène zich voor of na het voorafgaande afspeelt. Maar dat laat Buwalda op den duur achter zich, als het verhaal goed op stoom is gekomen. Inhoudelijk zie ik maar een minpunt, en dat is het gebrek aan een centraal idee, een hoger thema dat boven het concrete onderwerp van de roman uitstijgt. Voor dit boek is dat teveel gevraagd. Bonita Avenue is gewoon een zeer vaardig geschreven boek, met levensechte personages, dat garant staat voor uren leesgenot.

4,0
Een mooi boek - tot het laatste hoofdstuk. Ik zat al gedurende het boek op 4.5 ster en was van plan om Bonita Avenue 5 sterren te geven als het einde naar mijn mening ijzersterk zou zijn met een goede uitleg van alle verhaallijnen. Dat ontbreekt echter. Daarom 4 sterren. Ik vond het einde teleurstellend, omdat ik nu nog met vragen zit. Hebben Aaron en Joni elkaar nog ontmoet? Ik had nog wel iets meer details via Siems gedachten over zijn zelfmoord willen weten.

avatar van lebowski
4,5
Obeu schreef:
Ik had nog wel iets meer details via Siems gedachten over zijn zelfmoord willen weten.


Hoeveel meer gedachten had je nodig dan? Hij heeft net zijn eigen zoon vermoord, kan niet leven met het 'porno'-leven van zijn stiefdochter en hem wacht een publieke martelgang als minister-moordenaar. Er zijn er die zich om minder verhangen.

Formidabel boek trouwens, met stuk voor stuk heerlijk gecomponeerde zinnen en karakters die al na een paar bladzijden als mensen van vlees en bloed voelen. "Ze pist zelf de keldertrap onder om een kat te besparen", denkt Siem over zijn zuinige ex. Prachtig: 4,5*

edit: 8 stemmen nog maar

3,5
ik wil het boek wel graag lezen, het is echter behoorlijk vaak gereserveerd in de plaatselijke bibliotheek,

avatar van Lalage
3,0
Dit is geen 'fijn' boek, het viel me tegen. Het is wel goed geschreven, maar ik houd niet zo van de thema's porno en moord. Waar ik me aan heb geërgerd is het beeld van iemand die zomaar ineens wiskunde kan. Ik ben zelf wiskundige en heb van dichtbij gezien dat ook de geniaalste wiskundigen hard moeten werken om de stof zich eigen te maken. Bij de één gaat dat sneller dan de ander, maar ik geloof er geen bal van dat iemand die met alleen mulo ineens foutloos Olympiade-opgaven kan maken. Dit is niet het enige aspect van het boek dat ik onrealistisch vond. Kortom, ik was blij toen ik het uit had....

4,0
lebowski schreef:
(quote)


Hoeveel meer gedachten had je nodig dan? Hij heeft net zijn eigen zoon vermoord, kan niet leven met het 'porno'-leven van zijn stiefdochter en hem wacht een publieke martelgang als minister-moordenaar. Er zijn er die zich om minder verhangen.[/i]


Niet per se meer om de redenen voor zijn zelfmoord, maar meer de beschrijvende details van zijn tocht naar de Franse badplaats. Het einde met het doorrijden voorbij de te moeten nemen afslag was kort door de bocht. Niet dat Buwalda de zelfmoord tot in detail had moeten voorkauwen, nee, ik weet niet precies hoe ik het moet verwoorden, maar ik had daar nog iets meer van verwacht.

4,0
Ik ben het vrijwel helemaal eens met de recensie van Martin Visser. Hoewel, het centrale idee dat hij zo mist mis ik niet zo. Normen en waarden, morele integriteit, de nieuwe internet-mores, dat zijn toch de belangrijke ideeën waarmee Buwalda aan de slag gaat?
Jammer vind ik vooral dat Buwalda meerdere verhaallijnen uitzet, geplaatst op uiteenlopende tijdstippen, maar de meest boeiende niet tot een climax laat komen. Met andere woorden: hij gooit veel balletjes in de lucht maar vangt ze niet allemaal adequaat op, bijvoorbeeld als hij toewerkt naar een hernieuwde ontmoeting tussen de twee hoofdpersonen in het nu.
Wie overigens de echte hoofdpersoon van dit boek is blijft ook lang onduidelijk. Dat hoeft niet erg te zijn, maar als lezer indentificeer je je toch met het ene personage meer dan met het andere. De schrijver besteedt ook meer aandacht aan het enkele bepaalde personages. Later blijkt de climax in de plot rond een ander personage te draaien. Althans zo heb ik het ervaren. Ik blijf opzettelijk vaag omdat dit een boek is waarvan je de plot niet moet weten als je het gaat lezen.

Buwalda is een debutant, en dan is dit boek een heelk sterke binnenkomer. Ik hoop - en verwacht - dat er nog meer van hem komt. Zijn stijl zou nog iets soberder mogen. Hoewel hij prima dialogen schrijft en vaak ook mooie beelden neerzet zet hij er ook soms te populaire uitdrukkingen tussendoor die lezers die het boek over twintig jaar lezen als gedateerd en oubollig zullen voorkomen. Ik bedoel daarbij niet de dialogen, want dan werkt eigentijds taalgebruik juist sfeerverhogend.

In ieder geval een zeer onderhoudende roman, type page-turner, die tegen de thriller aanleunt, maar dat genre toch ruim overstijgt.

Leuke opmerking tenslotte van Lalage hierboven. Hij signaleert een zwak puntje dat mij niet was opgevallen. Maar hij heeft waarschijnlijk een punt.

4,0
Lalage schreef:
Dit is geen 'fijn' boek, het viel me tegen. Het is wel goed geschreven, maar ik houd niet zo van de thema's porno en moord. Waar ik me aan heb geërgerd is het beeld van iemand die zomaar ineens wiskunde kan. Ik ben zelf wiskundige en heb van dichtbij gezien dat ook de geniaalste wiskundigen hard moeten werken om de stof zich eigen te maken. Bij de één gaat dat sneller dan de ander, maar ik geloof er geen bal van dat iemand die met alleen mulo ineens foutloos Olympiade-opgaven kan maken. Dit is niet het enige aspect van het boek dat ik onrealistisch vond. Kortom, ik was blij toen ik het uit had....


Het is fictie.

4,0
Voor mij een duidelijk kwaliteitsverschil tussen de hoofdstukken geschreven vanuit de gezichtspunten van de 3 hoofdpersonen:
De "Siem"-hoofdstukken: zeer goed
De "Aaron"-hoofdstukken: goed tot zeer goed
De "Joni"-hoofdstukken: duidelijk het minst interessant en soms ook wat warrig.

Al met al een goed geschreven debuutroman, die ik met veel plezier heb gelezen.

avatar van B. Ruth
4,0
Ik vind het een verrassend debuut.
Heb het met plezier gelezen, dat staat voorop.
Onbegrijpelijk vind ik dat er zoveel slordigheden in voorkomen omdat Buwalda beweert 4 jaar geen daglicht gezien te hebben door aan dit boek te werken.
De tijdsvakken kloppen bijvoorbeeld niet wat het meest storend is.
Gedurende het boek ga je er op letten en vallen pietluttigheden op als het over de versnellingsbak heen kruipen om van de duopassagierstoel naar de bestuurdersstoel te komen.
Of de kleding van het lijk uitgebreid beschrijven met een lamswollen trui aan en na een keer kotsen plotseling een envelop uit de borstzak laten steken, lamswollen trui met borstzak?
Al met al toch een goed verhaal.
Buwalda heeft gezegd dat er nog een aantal goede boeken in hem zitten die er uit moeten.
Ik geloof hem na het lezen van dit boek maar hoop dat hij dan de moeite neemt om de tegenstrijdigheden er uit te halen.

Cryptopsy
Ik vond dit een uitstekend boek. In de recensies hierboven worden wat steekhoudende kritiekpunten genoemd, maar het blijft wat mij betreft een zeer boeiend, regelmatig humoristisch en knap geschreven boek!

avatar van stefan dias
4,0
Een geweldig boek dat bulkt van de spanning en me heel wat leesplezier heeft bezorgd.
'Leest als een trein' is volledig van toepassing.

Een boeiend boek, opgebouwd rond een centrale Big Bang. Eens over de helft gaat de sfeer en de dreiging in overdrive. De roman ontpopt zich tot een thriller, maar is gelukkig (sorry, ik hou niet van thrillers) toch net iets meer dan dat.

Toch brokkelde er achteraf iets af. Het laatste hoofdstuk werd net iets et lang uitgesmeerd, vond ik. Terwijl de actie tevoren - het gevecht en de betrapping/ het betrapt worden met de vlucht door de pui - net heel bloedstollend efficiënt beschreven worden. Deze fases nemen echt nachtmerrie-achtige dimensies aan. Je reinste horror. Maar wel leuk en berespannend.
Ook had je tevoren een joekel van een cliffhanger: Aaron die het adres van Joni bemachtigd had en op weg was naar haar. Als je het boek zo'n grote plaats in het heden geeft, dan verwacht je ook dat daar nog een geweldige consequentie aan gaat vasthangen. Maar het lijkt wel of Buwalda zelf niet meer zo goed wist wat hij ermee aan moest. Want uiteindelijk bleek Joni weinig meer dan een powerbitch die de loser Aaron maar een beetje gemanipuleerd én vernederd had.

Vraag is dan ook wat die 'post'verhalen eigenlijk aan het geheel toevoegden.
Dus toch een klein beetje op mijn honger blijven zitten.

Maar voor het overige heb ik 'm wel aan heel mijn familie aangeraden.

Een soort 'Tirza', maar dan vele malen boeiender;

En last but not least: hier en daar zinnen om van te smullen. Virtuoos Nederlands. Omjaloers op te worden.

avatar van Aurum
4,5
B. Ruth schreef:
Onbegrijpelijk vind ik dat er zoveel slordigheden in voorkomen omdat Buwalda beweert 4 jaar geen daglicht gezien te hebben door aan dit boek te werken.
De tijdsvakken kloppen bijvoorbeeld niet wat het meest storend is.

Kun je voorbeelden noemen, of zeggen waar in het boek het niet klopt, want volgens mij zit het allemaal prima in elkaar. (Ik had jouw bericht al gelezen voordat ik het boek ging lezen, dus ik heb er extra op gelet, maar ik heb geen fouten kunnen vinden in de tijdsvakken).

B. Ruth schreef:
Gedurende het boek ga je er op letten en vallen pietluttigheden op als het over de versnellingsbak heen kruipen om van de duopassagierstoel naar de bestuurdersstoel te komen.
Of de kleding van het lijk uitgebreid beschrijven met een lamswollen trui aan en na een keer kotsen plotseling een envelop uit de borstzak laten steken, lamswollen trui met borstzak?

Mja, je bedoelt dat het "versnellingspook" moet zijn (wat een verlengde is van de versnellingsbak)? Enne... lamswollen truien met borstzak bestaan gewoon hoor. Beetje gezocht commentaar eerlijk gezegd.

Ik vond het hoe dan ook een prima boek. Onderhoudend, fijne schrijfstijl en knap bedacht. Indrukwekkend debuut! 4,5*

2,0
Don’t believe the hype. Hoewel ik de tijdsinvestering van de schrijver bewonder, is het resultaat niet het soort boek geworden dat ik graag lees. Dat komt vooral door de platte en onsympathieke karakters, die voortdurend de meest onbegrijpelijke keuzes maken. Omdat het verhaal daarnaast een langdurig treurspel is, vond ik het een erg deprimerende leesexercitie. Ik hoop dat een schrijver met een dergelijke ambitie in de toekomst betere boeken gaat schrijven.

avatar van mjk87
3,5
Heel aardig boek van debutant Buwalda, dat helaas wel af en toe tekort schiet.

Inhoudelijk heeft dit wat weg van Grunberg, en dan met name Tirza; al snel trek je de vergelijking tussen Siem Sigerius en Jörgen Hofmeester (de problemen, twee dochters, etc). Wat betreft zinsopbouw lijkt hij op Mulisch en zijn woordkeus, rauw hard Nederland, doet dan weer aan het betere werk van Wolkers denken. Jammer dat het een page-turner soms wordt, want je wil en snel weten wat gebeurt, maar je wil ook die woorden proeven op je tong. Hier lijkt Buwalda niet helemaal de juiste afweging te hebben gemaakt.

Inhoudelijk is het boek sterk, zeer vernuftig in elkaar gezet (de wiskunde en de knopen worden zo mooi verwerkt) en we volgen het verhaal van een man die langzaamaan steeds in een dieper dal terecht komt. Dit alles door de ogen van Siem zelf, zijn stiefdochter Joni (constant in de ik-vorm trouwens) en haar vriend Aaron. Hoofdstukken volgen elkaar soms knap op, al is het wel af en toe zoeken wie nu aan het woord is. Ook de grote hoeveelheid Amerikanen is soms lastig, wie is wie nu ook alweer. Daarnaast springt Buwalda rustig tussen heden en verleden en ook dat is niet altijd even duidelijk – het zit soms in een woordje, en dan weer terugzoeken wat je nu dan aan het lezen bent.
De vuurwerkramp daarnaast die voorkomt is vooral als metafoor bedoeld, want hoewel het is verwerkt in het verhaal, en voor het een en ander zorgt in dat verhaal, is het geen heel belangrijk onderdeel. Ik vroeg me vooral af wat Buwalda dan ertoe bracht dit zo in zijn verhaal te brengen.
Jammer is dat er niets wordt gedaan tussen Joni en Aaron in de tegenwoordige tijd, want Buwalda zet wel het een en ander op, maar komt hier niet meer op terug. Ook de titel is niet geheel duidelijk. Het komt af en toe voor in het verhaal, maar waarom nu juist dat de titel is (behalve dat het lekker bekt). Misschien heb ik iets gemist in diepere betekenissen, metaforen of weet ik wat.

Absoluut pluspunt zijn echter de mooi uitgewerkte karakters. Joni, Aaron en Siem hebben elk hun eigen onhebbelijkheden, zijn ook warm, geloofwaardig, en zeer menselijk. De bijfiguren zijn aardig uitgewerkt (Wilbert) tot letterlijk verhaalvulling (Janis). Maar het gaat om die drie, hun relaties, dus is het afdoende enkel hen goed uit te werken.

Leuk om te noemen zijn de verwijzingen naar de popcultuur, Joni Mitchell en Janis Joplin –jammer dat hij dit zelf nog expliciet meldt –, Boudewijn (de Groot?) Elvis Aaron Presley, evenals alle Amerikanen die namen hebben van karakters die Elvis ooit speelde in films. En dan Bobbi Red, die dan weer gelijkenis vertoont met Sasha Grey (Heeft Buwalda voor haar een fascinatie of?). Al heeft dat alles niets te maken met de plot, alleraardigst is het wel.

Niettemin heb ik mij wel vermaakt, in mooi geschreven prozaïsch Nederlands, met af en toe een jammerlijk punt. Dus een ruime voldoende: 3,5*

avatar van stefan dias
4,0
@mjk87: ik kan er niet zo veel aan toevoegen. Het deed mij ook aan Tirza denken, maar daar wordt de kern van de plot een beetje weggemoffeld om op het eind triomfantelijk tevoorschijn te toveren. Enfin, ik vond het maar niks. En ook nog eens heel naargeestig.

Buwalda is veel plastischer; Gek genoeg situeert hij het hoogtepunt van het boek in het midden. Een werkelijk hallucinante nachtmerrie wat Siem daar beleeft en zo meeslepend beschreven. Dat was wel even genieten.

Ik had hetzelfde gevoel met de losse eindjes (ik moet altijd denken aan Leo in Twin Peaks: de man van Shelley die op een gegeven moment op de vloer vastgebonden is met een kooi met een tarantula die boven zijn hoofd zweeft: daar is dan verder ook geen aandacht aan gegeven (maar dit even ge-héél terzijde)) Dan blijven we toch een beetje op onze honger zitten. Ook het gekoketteer met de porno-industrie was wat overbodig, vond ik en ook wel wat passé toch. Maar ja, ik ben nu eenmaal wat conservatief op dat vlak.

Ik heb 'm toch een halfje hoger want de minpuntjes beginnen vooral achteraf een (klein) beetje te knagen. Tijdens het lezen zelf is het één joyride en dat is toch geen geringe prestatie.

avatar van eRCee
stefan dias schreef:
Ik had hetzelfde gevoel met de losse eindjes (ik moet altijd denken aan Leo in Twin Peaks: de man van Shelley die op een gegeven moment op de vloer vastgebonden is met een kooi met een tarantula die boven zijn hoofd zweeft: daar is dan verder ook geen aandacht aan gegeven (maar dit even ge-héél terzijde))



avatar van Abubakari
4,5
Bonita Avenue is het 543 pagina's voortrazende debuut van Peter Buwalda. Een literaire pageturner wordt het genoemd. En terecht. Een spannend en boeiend verhaal is wat je krijgt, een boek waarin je nieuwsgierig bent naar elke volgende bladzijde.

De spil in het verhaal is Siem Sigerius. Vijftiger, ex judo kampioen, briljant wiskundige, jazzliefhebber, werkzaam op University Twente, stiefvader van Joni en Janis en....
lees verder

avatar van Slainte_Mhath
4,5
Peter Buwalda heeft zich 4 jaar opgesloten, en aan een stuk door aan zijn debuut gewerkt.
Het beste Nederlandse boek dat ik tot nu toe las.

avatar van Bibi23
Ik heb bewust niet op dit boek gestemd omdat ik het nooit heb uitgelezen. Het boek trok me niet en na zeventig pagina´s heb ik het weggelegd. Dit overkomt me niet vaak aangezien ik een fervent lezer ben. Leuk om te zien dat er zoveel verschillende meningen zijn over dit boek.

avatar van devel-hunt
4,0
Lekker weg te lezen boek, ondanks de hefige familie ellende die in het boek mooi word omschreven, is het wel een feel good boek, het leest lekker weg. De personages worden goed uitgediept, krijgen allemaal een eigen karakter. Het boek heeft over het algemeen de vaart er in.
Het einde is wel wat ver gezocht, maar weet de spanning er tot het laatst wel in te houden.
Ook weer geen enorm meeserwerk, maar wel een heel knap debuut.

4,0
Een behoorlijke pil, zeker voor een debuutroman. Maar Buwalda houdt zich prima staande. In de eerste helft worstelt hij misschien nog wat te veel heen en weer met de tijd, maar als het eenmaal loopt, loopt het ook als een trein.

4*

4,0
Filmrechten lijken verkocht. 8 delige serie is in de maak:

Bonita Avenue - topkapifilms.nl

avatar van ohboek
4,5
Bonita Avenue wordt hoorspel. Vanaf januari 2014 op radio 1.
Buwalda's Bonita Avenue wordt hoorspel - nrc.nl

avatar van Donkerwoud
4,0
Knappe debuutroman. Buwalda is de soort schrijver die van begin tot einde de controle lijkt te hebben over zijn verhaallijn, zelfs na een eindeloze hoeveelheid zijtakken ingeslagen te zijn. De roman is verschrikkelijk sterk geconstrueerd in hoe het naadloos door heden en verleden springt. Ook inhoudelijk wordt er slim ingespeeld op de grote taboes van deze tijd qua seksualiteit en gezinsconstructies. In alles voelt het als de grote roman die onze tijdgeest weerspiegelt. Ik zou het daarom een fantastisch werk willen vinden, maar het raakte mij niet. Al die verschillende smaken en tonen haalden mij steeds uit het verhaal en ik begon na verloop van tijd een zekere irritatie te krijgen naar het te breed uitgesponnen werk. Na de schokkende ontdekking, die het hart van het boek vormt, loopt het nog eens honderden bladzijdes door. Het is simpelweg teveel van het goede.

avatar van Donkerwoud
4,0
Met terugwerkende kracht is mijn respect voor het boek hoger dan toen ik mijn eerdere recensie schreef. Pas veel later begon ik te beseffen hoe geraffineerd het werk eigenlijk in elkaar steekt in hoe het de eigentijdse taboe's rond mannelijke en vrouwelijke seksualiteit weergeeft.


avatar van Vinejo
3,5
Heb het een paar maand terug gelezen, leest inderdaad als een trein, ondanks de sprongen in tijd en plaats. Toch vond ik sommige metaforen echt te ver gezocht, je zag dat hij daar heel lang op heeft zitten denken. Ook het laatste hoofdstuk vond ik eigenlijk een afknapper.
Maar toch, op geen enkel moment saai en echt wel mooi geschreven.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:20 uur

geplaatst: vandaag om 14:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.