Zwart Water - Corine Hartman (2010)
Nederlands
Thriller
320 pagina's
Eerste druk: Karakter,
Uithoorn (Nederland)
Frederique van Ostende is een befaamd violiste. Overal waar ze optreedt mag ze staande ovaties in ontvangst nemen, en in binnen- en buitenland oogst ze lovende kritieken op haar gepassioneerde spel. Ook de carrière van haar man Davide staat in de vijfde versnelling; hij is betrokken bij het Mose-project in Venetië, een groots plan om de overstromingen te lijf te gaan in deze historische stad. Zijn ultieme uitdaging. Onder het rimpelloze oppervlak van een succesvol leven blijkt echter een groot verdriet schuil te gaan. Verdriet dat de symfonieën en sonates van Frederique een ondertoon verleent van schuld en spijt. In korte tijd worden drie mensen op gruwelijke wijze vermoord. Het onderzoek van inspecteur Kees-Jan van Aerendonck leidt steeds weer in de richting van Davide en Frederique. Van Aerendonck is een ervaren rot, maar ditmaal staat hij voor een raadsel. De oplossing laat zelfs het duistere water in de Venetiaanse lagune niet onberoerd...
En ondanks het thriller gehalte met 3 moorden, zit er toch ook een ander gevoel in.
Een gevoel vol emoties die het verlies van een kind teweeg kan brengen.
Het karakter van de moeder, de beroemde violiste Frederique, is heel mooi uitgediept. Doorspekt met klassieke muziek en niet alleen op muziekvlak, ook de 4 jaargetijden.
Desalniettemin speelt het verhaal zich af op 3 maanden tijd, maar met de nodige flash-backs en zelfs (als ik het zo noemen mag) flash-forwards.
Dit maakt het verhaal echt wel af.
Vader Davide komt op het vlak van gevoel en karakter iets minder aan bod en dat is, naar mijn gevoel, jammer. Wel komt zijn Mose-project om overstromingen in Venetië tegen te gaan vrij regelmatig aan bod.
Ondanks de moeite die Hartman zich getroost heeft om je op het verkeerde spoor te zetten, was voor mij al vrij snel duidelijk wie de moorden pleegde.
Toch doet dit niet af aan het boek en blijft het slot toch nog wel verrassend.