Dagboek van een Hufter - Patrick van Rhijn (2010)
Nederlands
Autobiografische Roman
280 pagina's
Eerste druk: Karakter,
Uithoorn (Nederland)
Als zoon van een agressieve dronkenlap, een afwezige moeder en als pispaal van de school leert Sjors van Linge al heel jong dat hij er alleen voor staat en dat liefde en genegenheid niet voor hem zijn weggelegd. Er gloort hoop als hij de mooie, maar kwetsbare Feline leert kennen en ze samen een unieke manier vinden om hun gedeelde eenzaamheid te doorbreken. Maar als Sjors zich, om aan de pesterijen op school en de confrontaties met zijn vader te ontsnappen, aansluit bij een groepje jongens uit de buurt wordt hij onbedoeld meegezogen in een serie even afschuwelijke als hartverscheurende gebeurtenissen waarin hij zowel dader als slachtoffer is. Als er door Sjors’ schuld meerdere slachtoffers vallen, waarvan een zelfs dodelijk, kan hij vanuit zijn beschadigde gedachte niet anders dan dit vreselijke geheim voorgoed wegstoppen in de donkerste kamers van zijn verleden. Maar, zoals dat met geheimen gaat, daar broeit, wacht, knaagt, loert en smeult het voort om jaren later, juist als hij voor het allereerst de kans ervaart om echt iets van zijn leven te maken, tevoorschijn te springen en hem te dwingen tot actie. Er is in zijn beleving maar één ding dat hij kan doen om zijn ballast en het enorme schuldgevoel van zich af te gooien en de jaren van verloren liefde alsnog te laten zegevieren. Het is alleen te hopen dat hij nog op tijd is.
Het is een vrij zwaar verhaal, maar het sarcastische commentaar van Sjors - zelden uitgesproken - een luchtige en grappige tegenhanger. De gebeurtenissen werken stuk voor stuk, manen aan tot doorlezen, en hebben mij vaak verrast.
Het mooist zijn de scéne's met Sjors en Feline. Daarom is het ook wel mooi, en ook vrij logisch, dat het boek hier in zekere zin mee besluit.
Nog wat kritiek: Het boek heeft naar mijn mening een te hoog eind-goed-al-goed-gehalte: afscheid van zijn vader, schoon schip maken met Jolanda & Alex, Sjors die zichzelf aangeeft, de baby die tóch nog op natuurlijk wijze wordt geboren, het dagboek van zijn moeder en het afscheid van zijn vader. Daarnaast vind ik het verhaal-Manu en het verhaal-Big Boss (te) weinig toevoegen aan het verhaal.Het blijven losse flarden die aan de oppervlakte blijven drijven.
Niettemin wegen deze kritiekpunten niet op tegen een sterk verhaal en een verfrissende schrijfstijl.
Enerzijds rauw en hard anderzijds diepmenselijk , hartverscheurend en ontroerend.
Dit boek bezorgde me regelmatig een krop in de keel, soms van ontroering, soms van woede.
Zeer mooi boek dat je doet nadenken waarom mensen soms doen wat ze doen, waarom bij ogenschijnlijk brave mensen plots de stoppen doorslaan....
