The Thrill Club - R.L. Stine (1994)
mijn stem
2 stemmen
Engels
Jeugdboek
Thriller
160 pagina's
Eerste druk: Simon Pulse,
New York (Verenigde Staten)
Talia Blanton schrijft horror verhalen waarin haar vrienden meestal de hoofdrol spelen. Iedereen houdt van de agstaanjagende verhalen. Totdat ze werkelijkheid beginnen te worden.
2
geplaatst: 27 augustus, 20:25 uur
Matig.
Alhoewel ik de verhalen van schrijver R.L. Stine (zeker in dit universum) doorgaans erg kan waarderen als vlotte escapades, lijkt The Thrill Club een beetje klem te zitten tussen het Goosebumps en het Fear Street-universum. Daarmee bedoel ik dat het allemaal infantieler is dan het hoeft te zijn.
Het verhaal kent op die manier een hoop personages die zich vooral jonger gedragen dan dat ze daadwerkelijk zijn. Alles wordt met een noodvaart gebracht en tegen de tijd dat het ultieme concept naar boven komt, is eigenlijk de finale alweer aangebroken. Stine hanteert bovendien meerdere aparte ideeën die er enigszins onzorgvuldig tussen worden vermengd, wat de indruk wekt dat hij zelf niet zoveel zin had in dit boek en wild om zich heen greep om het snel af te kunnen maken.
Het Fear Street-universum bevat genoeg korte verhalen die veelzijdig en afzonderlijk genoeg zijn om niet te vervelen, maar dit is zonder meer één van de zwakkere inspanningen. Je zou bijna zeggen dat een andere schrijver de pen even mag overnemen, maar dit blijft uiteraard een beetje het kind van Stine. Een verloren discussie dus. Wel erg vermakelijk verder, maar weinig kwalitatief.
Alhoewel ik de verhalen van schrijver R.L. Stine (zeker in dit universum) doorgaans erg kan waarderen als vlotte escapades, lijkt The Thrill Club een beetje klem te zitten tussen het Goosebumps en het Fear Street-universum. Daarmee bedoel ik dat het allemaal infantieler is dan het hoeft te zijn.
Het verhaal kent op die manier een hoop personages die zich vooral jonger gedragen dan dat ze daadwerkelijk zijn. Alles wordt met een noodvaart gebracht en tegen de tijd dat het ultieme concept naar boven komt, is eigenlijk de finale alweer aangebroken. Stine hanteert bovendien meerdere aparte ideeën die er enigszins onzorgvuldig tussen worden vermengd, wat de indruk wekt dat hij zelf niet zoveel zin had in dit boek en wild om zich heen greep om het snel af te kunnen maken.
Het Fear Street-universum bevat genoeg korte verhalen die veelzijdig en afzonderlijk genoeg zijn om niet te vervelen, maar dit is zonder meer één van de zwakkere inspanningen. Je zou bijna zeggen dat een andere schrijver de pen even mag overnemen, maar dit blijft uiteraard een beetje het kind van Stine. Een verloren discussie dus. Wel erg vermakelijk verder, maar weinig kwalitatief.
* denotes required fields.
* denotes required fields.