menu

O Manual dos Inquisidores - António Lobo Antunes (1996)

Alternatieve titel: Het Handboek van de Inquisiteurs

mijn stem
4,25 (2)
2 stemmen

Portugees
Psychologisch

378 pagina's
Eerste druk: Dom Quixote, Lissabon (Portugal)

Een voor een verschijnen ze voor de rechtbank van de geschiedenis, de vijf hoofdpersonen van deze roman. Een minister onder dictator Salazar, zijn tweede vrouw, zijn zoon, zijn buitenechtelijke dochter en zijn gouvernante geven hun versie van de gebeurtenissen binnen de familie en in Portugal vanaf de jaren vijftig tot heden, onderbroken door diverse getuigenverklaringen. Zo trekt een tijdvak voorbij en het is aan de inquisiteurs, oftewel de lezers, om uit te maken wat waar is en wat niet. Feiten zijn nooit louter wat ze zijn, ze veranderen onder de blik van de betrokkenen .

zoeken in:
avatar van eRCee
3,5
De geschiedenis van Portugal in de 20e eeuw zal voor de gemiddelde Nederlander denk ik weinig bekend zijn: dictator Salazar deed bij mij in elk geval geen belletje rinkelen en als je het wikipedia-lemma over hem doorleest dan is zijn reputatie bijvoorbeeld een stuk beter dan die van z'n Spaanse soortgenoot Franco.

António Lobo Antunes haalt de 40-jarige dictatuur van Portugal voor zijn lezers uit de schaduw in dit vlammende boek. Het handboek van de Inquisiteurs beschrijft vanuit verschillende gezichtspunten en in een vervreemdende stijl de wederwaardigheden van een aantal mensen uit diverse lagen van de bevolking, gecentreerd rond een van de ministers van Salazar. Het boek doet zowel in z'n opzet als in de schrijfstijl erg denken aan Faulkner. De zinnen van Lobo Antunes hebben een razend tempo*, deels doordat punten ontbreken, en in elk hoofdstuk worden verschillende tijdsniveaus afgewisseld met vaak repeterende fragmenten als rode draad. Vooral in het begin werkt dit indrukwekkend.
Jammer genoeg ontwikkelt het boek zich gedurende de 370 pagina's wat te weinig voor mijn smaak. Er wordt wel steeds meer duidelijk over de geschiedenis maar dat is meer omdat er vanuit nieuwe perspectieven om dezelfde zaken wordt gecirkeld. Ik hou toch van een doorgaande lijn, omdat dit spanning kan geven maar ook betrokkenheid.

Wel een razend interessant werk, dat m'n belangstelling voor de Portugese literatuur in het algemeen en ook het oeuvre van Lobo Antunes verder aanwakkert.

* (Wat een verschil trouwens met Saramago, wiens zinnen weliswaar even lang en gecompliceerd zijn maar juist een onthaastend tempo bevatten, en die eveneens maatschappelijk betrokken is maar vrijwel zonder van de concrete werkelijkheid in heden of verleden gebruik te maken.)

Gast
geplaatst: vandaag om 05:24 uur

geplaatst: vandaag om 05:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.