menu

Zomerhuis met Zwembad - Herman Koch (2011)

mijn stem
3,44 (159)
159 stemmen

Nederlands
Psychologisch

352 pagina's
Eerste druk: Anthos, Amsterdam (Nederland)

Huisarts Marc Schlosser heeft een medische fout begaan waardoor een van zijn patiënten, de beroemde acteur Ralph Meier, is overleden. Hij zal zich moeten verantwoorden voor de Medische Tuchtraad. Over die Tuchtraad maakt hij zich niet echt zorgen. Maar is het wel een medische fout? Marc had immers een rekening te vereffenen met zijn patiënt, die net iets te veel belangstelling toonde voor diens mooie vrouw Caroline. Of heeft het alles te maken met de gebeurtenissen in het zomerhuis waar het echtpaar Meier het gezin Schlosser had uitgenodigd? In ''Zomerhuis met zwembad'' vertelt de hoofdpersoon met niets en niemand ontziende eerlijkheid hoe hij op dit punt in zijn leven is aanbeland. Het is het verhaal over het recht op vergelding en het overschrijden van grenzen als de deuren naar een normale rechtsgang zijn dichtgeslagen.

zoeken in:
avatar van liv2
3,5
Net zoals in het diner kan Koch me meer boeien met zijn rake beschrijvingen van situaties/mensen dan met het verhaal an sich. Net zoals, ( de schone schijn in dure eetgelegenheden in het diner), stampt hij nu medogenloos in op de 'schone schijn' bij de bekende mens onder ons. Hij zet echt een zootje etters bij elkaar en laat hen leuk hun gang gaan, totdat je er plaatsvervangende schaamte van krijgt. Dit boek is eigenlijk een kruising tussen een who done it en een relatieschets. Eigenlijk best wel prettig om te lezen.
Het enige vervelende dat ik van dit boek heb over gehouden is het feit dat ik niet meer mijn huisdokter in een lichaamsopening kan laten kijken/voelen zonder te denken:'man, wat denk jij nu?, met dank aan Koch

2,0
Zoals je na het lezen van Het diner niet meer normaal in een restaurant kunt zitten, kun je (zoals liv2 gelukkig scherp opmerkt) na Zomerhuis met zwembad ook niet meer normaal je laten onderwerpen voor anaal onderzoek bij de dokter. Of je blijft met dat vage kwaaltje toch maar thuis.

Er wordt hier ook gesuggereerd dat Koch lijkt op Grunberg en Ammaniti. Koch en Ammaniti zijn allebei groot fan van elkaars werk, zo blijkt uit oneliners op mekaars boeken. Geen wonder dat Koch misschien dingen van Ammaniti overneemt.
Ik mag mezelf geen Ammaniti-kenner noemen, maar ik heb op één na al zijn boeken gelezen. Toch vind ik Koch verre van Ammanitistisch. Ammaniti is voor tragikomisch, Koch is (vooral in Zomerhuis met zwembad) erg rommelig met zijn verhaallijnen.

Zomerhuis met zwembad is enorm opgehypet. Het zou me niets verbazen als het genomineerd zou worden voor de NS Publieksprijs. Maar of ik er nou zo tevreden mee ben, nee, dat totaal niet.

Het leest gemakkelijk weg en het is een fijn vakantieboek, maar Koch stelt mij wederom teleur. Ik lees Koch met een bepaalde verwachting. Het diner stelde me al teleur, ook al vond ik het een goed verhaal. Zomerhuis met zwembad moest mijns inziens door alle media-aandacht en lovende recensies (oké, waar vind je die niet op de kaft...) béter zijn dan Het diner. Toch stelt Koch me hier ook weer mee teleur.

Het zit hem in het einde. Ik ga niet spoileren, maar het einde bevalt me niet. De ontknoping wordt terloops verteld en het einde beslaat een beschamend klein aantal pagina's.

Desalniettemin is het lekker tijdverdrijf om dit boek te lezen. Het is niet moeilijk en soms nogal hilarisch. En Koch zorgt, zoals als eerste genoemd, voor weer leuke beschrijvingen van alledaagse dingen, zoals in dit geval een huisartsenbezoek. Ik kan in ieder geval (ik dacht vaak aan mijn huisarts, of hij dezelfde symptonen had als Marc) niet meer normaal naar de huisarts gaan met een kuchje of een rocheltje.

2,0
Het boek leest inderdaad gemakkelijk, té gemakkelijk.
In eerste instantie vond ik de misantrope beschrijvingen van de patiënten van de huisarts onderhoudend, maar dit verviel op den duur in goedkoop scoren.
Waar ik me bijzonder aan erger, is de ethiek van de hoofdpersoon. Een huisarts die op basis van een vermoeden van een verkrachting, zijn patiënt vermoord, daar heb ik wel problemen mee. Nergens in dit boek wordt dit in vraag gesteld, geïroniseerd of wordt daar afstand van genomen. Dat de vermoedelijke dader het uiteindelijk niet gedaan heeft, blijkt op het einde zelfs niet relevant!Integendeel, we krijgen een hele pseudo-wetenschappelijk evolutionaire uitleg waar bv. de mening over homoseksueel gedrag totaal gedateerd is. Het is natuurlijk een verhaal waar we meegaan in het denken van de hoofdpersoon, maar in de kaft lees ik dan dat het boek de vraag stelt of vergelding gerechtvaardigd is als alle rechtsmiddelen uitgeput zijn. Er wordt niet eens een rechtsmiddel ingezet! Alsof er hier sprake is van een moreel dilemma!
Het boek ondersteunt eerder de populistische visie dat, indien er ook maar een kans is dat je kinderen een risico lopen, alles gerechtvaardigd is.

Uiteindelijk vind ik dit een plat en pretentieus boek, niet eens bijzonder goed geschreven, dat uit is op goedkoop succes.

3,0
In het boek; zomerhuis met zwembad maken we kennis met de arrogante huisarts Marc. Marc is iemand die alle regels aan zijn laars lapt en eigenlijk om niemand anders geeft dan zichzelf en daarbij maakt die een grote fout waar zijn dochter de dupe van wordt. Wat mij enorm stoorde aan het boek is dat Marc echt een enorme zeurpiet is, wat er ook gebeurd hij verzint wel weer iets om over te kunnen zeuren. Dit heeft totaal geen toegevoegde waarde voor het verhaal en zorgt er ook wel voor dat je het boek met minder interesse leest. Ook haalt het het eigenlijke verhaal, waarvan de verhaallijn best goed is, enorm onderuit. Een schrijver moet ook weten wat te schrappen uit een verhaal en wat niet en dat is iets wat Koch nog moet leren.

4,0
Het Diner kon me matig bekoren, waardoor ik nooit de behoefte heb gevoeld om zomerhuis aan te schaffen. Toen ik echter tegen de Libris aanbieding (hardcover voor de meeneemprijs van 6,95) aanliep ben ik toch maar overstag gegaan. En daar heb ik geen moment spijt van.

De aanloop is ronduit komisch en absurdistisch. De jiskefet achtergrond van Koch lees je daar tot mijn grote genoegen terug. vanaf het moment van de vakantie werkt Koch mooi naar "het dilemma"toe. Op dat moment veranderde het boek in een pageturner van het zuiverste water, Ik wilde doorlezen om te weten te komen hoe het allemaal nou echt in elkaar zit.

Dat Koch daarbij wat ruimte laat voor interpretatie zie ik alleen maar als een pre. Ik hou ook niet van films waarin het laatste half uur gebruikt wordt om alle zogenaamde gaten in te vullen. Alsof we allemaal debielen zijn. Al met al een zeer aangename hernieuwde kennismaking ****

avatar van psyche
2,5
psyche (crew)
In sommige (delen van) meningen herken ik mijn bevinding bij dit boek.
Zomerhuis met Zwembad kan in drieën worden opgedeeld: vóor de vakantie in het zomerhuis, de vakantie zelf en erna.
In het eerste gedeelte krijg ik als lezer een goed beeld van het karakter van huisarts Marc en hoe hij zijn patiënten ziet, voornamelijk artiesten en kunstenaars. Marcs karakter bevalt me allerminst. Bovendien heeft Koch Marcs gedachtegangen zo uitvergroot dat m.i. het teveel wordt.
Bij 'de vakantie' denk ik: ieder zijn meug. Net als echtgenote Caroline zou ik de voorkeur geven aan mijn eigen gezin. Maar goed, huisarts Marc heeft natuurlijk zijn geheime agenda. Aan de ene kant heeft hij allerhande oordelen over allerlei mensen en patiënten, tegelijkertijd gaat hij wel heel ver om de vrouw van Ralph Meier in bed te krijgen, zelfs als hij op zoek is naar zijn verdwenen dochter overweegt hij hierin nog acties.
In het laatste gedeelte wordt het verhaal spannend maar wanneer Ralph Meier met een verdachte bult bij hem komt is het gedrag van Marc ethisch nog stuitender. Op dat moment is het nog steeds gissen wie de 'dader' is.
Dat Koch kan schrijven ga ik niet tegenspreken. Het à la Marc Schlosser 'verzin zelf eens iets' verhaal is op deze manier aan mij niet besteed.

2,5*

Remco Ik denk dat mijn probleem was dat ik met iets te hoge verwachtingen aan het boek was begonnen en mijn leeservaring dus op een kleine teleurstelling uitdraaide... Waar ik het wel niet mee eens ben, is dat je zegt dat de personages niet erg zijn uitgediept. Althans, dit vond ik bij Marc zeker en vast wel het geval. Voor mij ging de auteur hier zelfs iets te ver in, ik was dan ook allesbehalve fan van zijn karakter en denkwijze.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:57 uur

geplaatst: vandaag om 04:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.