menu

Synir Duftsins - Arnaldur Indriðason (1997)

Alternatieve titel: Maandagskinderen

mijn stem
3,31 (29)
29 stemmen

IJslands
Thriller

289 pagina's
Eerste druk: Vaka-Helgafell, Reijkjavik (IJsland)

In een inrichting in Reykjavík pleegt de veertigjarige patiënt Daniël zelfmoord. Vrijwel gelijktijdig komt een bejaarde leraar door zelfverbranding om het leven. Bestaat er een verband tussen deze gevallen? Aan inspecteur Erlendur en zijn kompaan Oli Sigurður de taak om de achtergronden van beide zelfmoorden te onderzoeken. Ook de broer van Daniël begint naspeuringen te doen. Onafhankelijk van elkaar komen ze tot gruwelijke conclusies.

zoeken in:
avatar van Koerok
3,5
Eerste boek dat ik lees van Indriðason en het beviel me wel. Aardig verhaal met een redelijk plot. Korte hoofdstukken, wat ik persoonlijk prettig vind lezen. Wat ik wel jammer vind is dat de broer van Daniël, die een deel van het speurwerk verricht, niet meer voor zal komen in de volgende boeken (tenminste, daar ga ik vanuit). Ik vond dat namelijk een interessanter personage dan inspecteur Erlendur.

5,0
prachtig boek ook het eerste boek van deze schrijver dat ik lees.

5.0

avatar van Dee-e
3,0
Wat zal ik er van zeggen? Op zich een traag maar goed verhaal. Ik heb toch wel erg genoten. Er waren een paar kleine dingen die voor mij onduidelijk waren of die ik ongeloofwaardig vond en die heb ik even opgezocht, of besproken met Vin. Zoals verbanden botten niet nadat een lichaam in brand is gezet? En hoe zit zo'n traanleverpil eruit? Hoe gemakkelijk is het om daar een andere stof in of doorheen te doen? En dat drugsstofje werd ook pas laat uitgelegd. Het einde vond ik verschrikkelijk! Ze waren zo tegen op het klonen en uiteindelijk neemt Pálmi toch Danni mee naar huis. Ik had het liever anders gezien. Ik kan niet meer dan 3 sterren geven, maar ga wel kijken wat de andere delen te bieden hebben.

Edit: Ik ben het trouwens eens met Koerok over Pálmi. Ik heb net even gekeken en zijn naam komt in de flapteksten niet meer voor. Jammer, vond het een erg leuk en meeslepend personage.

3,0
Ik vond het overroepen. Wel zeer genietbaar.

De plot is ok maar al errrrrg vaak gedaan. Het begin roept verwachtingen op die het einde in mijn ogen niet kan inlossen. Wat een sneltempo ook om alles op te lossen, moest het boek af zijn met minder dan 300 pagina's? Alle personages zijn een aaneenschakeling van clichés. Dit wordt deels gecompenseerd door een vlotte schrijfstijl en weinig overhead aan informatie.

Ideaal voor op de trein, bewaar je kalme uurtjes voor iets dat meer diepgang heeft...

Cryptopsy
Dit is het eerste boek van deze schrijver dat ik lees. Reden hiervoor was dat het chronologisch logisch was om hiermee te beginnen. Ik had echter al gehoord dat dit een minder boek was en het feit dat het zo laat vertaald is, is natuurlijk ook een teken aan de wand.
De schrijfstijl vind ik goed, de hoofdpersonen een tikje plat, maar wel geloofwaardig en de plot... Tja, daar kan ik niet enthousiast over worden. Matig, wat mij betreft. Maar op grond van de sterke schrijfstijl ga ik toch meer van deze schrijver lezen. Ik wil best geloven dat hij echt goede boeken is gaan schrijven nadat hij wat ervaring heeft opgedaan. Ik ben dus benieuwd.

avatar van Pleun
1,0
Dit is een van de slechtste boeken die ik ooit heb gelezen. Vreselijk onbeholpen proza en clichématige maatschappelijk-kritische teksten van de personages (bijvoorbeeld over medicijnen). Met kromme tenen gelezen.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:33 uur

geplaatst: vandaag om 01:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.