The Lonely Polygamist - Brady Udall (2010)

Kijk, wacht al geruime tijd op een nieuw boek van deze relatief onbekende auteur. Lijkt me wederom een intrigerende roman.

Voor mij nu al de ontdekking van het jaar! Halverwege het boek maar al helemaal 'verkocht'

En wat een geweldige titel!

Polygamie, de nieuwschierige en op sensatie beluste liv wou hier nu eens het fijne van weten.
Wel ik ben op mijn wenken bediend. Udall, een kind waarvan de grootouders mormoonse polygamisten waren, heeft voor dit boek onderzoek gedaan en heeft een kwetsbaar, eerlijk, grappig en tegelijk pijnlijk en schrijnend portret neergezet. 4 vrouwen, 3 huizen en 28 kinderen en 1 man, een lieve man, die door zijn geloofsgemeenschap min of meer onder druk wordt gezet om 'goed te doen'. Goed doen betekent dus, de leer navolgen en de gemeenschap trouw zijn en als man vrouwen een goed leven bezorgen en gezegend worden door vele kinderen. Maar wat blijkt, de man in kwestie moet zich te pleuris werken om dat omvangrijke gezin te onderhouden. En komt hij dan thuis, (in een van de drie huizen) staan al die koters aan zijn broek te trekken om hun tekening, liedje of wat dan ook te laten zien, en elk kindje verwacht aandacht van papa.... Ok, tot daaraan toe, maar in elk van die drie huizen zijn ook 3 vrouwen, die elk op hun manier, aandacht verlangen en hier ook recht op hebben, ook lichamelijk. Een geschreven wet is dat de man hieraan ook moet voldoen, en geen enkele van zijn vrouwen het gevoel mag geven minder waard te zijn dan de andere 'moeder' Dat resulteert natuurlijk in een hoop ellende, voor sommige kinderen, voor sommige vrouwen maar vooral voor de man in kwestie die enkel maar van 1 kind ten volle heeft gehouden, nl zijn gehandicapte dochter, waar hij alle energie en liefde in kwijt kon: 'het was iets tussen hen twee' en al de 27 anderen, waren maar 'achtergrondmuziek.... Mooi boek, grappig boek en het beste boek dat ik dit jaar gelezen heb.

Deze tragikomische roman over polygamie is eigenlijk door te trekken naar relaties in het algemeen, over de afstand die er tussen mensen binnen een relatie altijd zal blijven bestaan. Het knappe is dat Brady Udall nooit expliciet kritiek levert op de polygamie, maar toch indringend en invoelbaar maakt wat een verschrikkelijke constructie het eigenlijk is. En dan niet alleen voor de vrouwen die smachtend wachten tot ze eindelijk aandacht zullen krijgen, maar evenzogoed voor de man des huizes, Golden Richards, die gevangen zit in een huwelijk waar hij alleen maar op zoek is naar een stukje privacy.