Kvinden i Buret - Jussi Adler-Olsen (2008)

Al met al een lekker boek.
Het begin boeide niet zo, misschien omdat de scandinavische namen moeilijk blijven hangen.
Na een blz of 50 kwam het verhaal op gang en las ik het in één ruk uit.
Geestig zijn de cynische, platte omschrijvingen die Carl Mørck geeft.

Kan me goed vinden in de kort maar krachtige omschrijving van Babe Ruth. Het schrijven van thrillers zit de scandinaviers blijkbaar in het bloed.

Lekkere vlotte thriller waarin het verhaal zich langzaam maar zeker ontvouwt. Na de genoemde wat stroeve introductie, komt het verhaalgoed op gang en blijf je je vrije uurtjes naar het boek grijpen. Hoewel nergens echt spectaculair, is de ontknoping bevredigend. met ***1/2 ruim voldoende.

Dit was (logischerwijs) mijn eerste van de Q reeks, maar het smaakt naar meer. De opvolger heb ik inmiddels aangeschaft.

heerlijk boek, even wennen in het begin maar als snel de smaak te pakken. Je wordt meegesleurd in het verhaal waarbij ook de humor duidelijk aanwezig is. Zinderende ontknoping! Heb inmiddels deel 2 al uit en ben nu bezig met deel 3!

Wat een goed boek is dit! En dat had ik even niet verwacht. Ik kreeg dit als tip van een bewoonster van het dorp en na lang aarzelen het boek besteld bij de bolletjes. Na een aarzelend begin, waarin duidelijk de tijd word genomen om de situaties die de hoofdpersoon heeft meegemaakt uit te leggen, leest het boek daarna echter als een trein en kon er werkelijk niet in stoppen! Vooral de stukken van de vrouw in de kooi (dat is geen spoiler, want dat is ook de titel) vond ik erg sterk geschreven. De humor in het boek houdt het boek lekker luchtig. En langzaamaan gaat het boek naar zijn zinderende finale toe! Enorm spannend, enorm lekker om te lezen en ik heb dan ook direct de andere drie delen ook aangeschaft! Aanrader van de bovenste plank! Laat ik deel 2 maar snel openen! 4,5 *

Prima boek, lekker spannend. Assad vind ik persoonlijk erg grappig, dus....haha. Jussi weet de spanning er in te houden en al vond ik Carl in het begin een beetje een zeur (waardoor ook bij mij de eerste 50 pagina's lastig waren) later in het verhaal heeft hij mijn sympathie gewonnen. Inmiddels begonnen met deel 2 en dat boeit eigenlijk meteen. Komt denk ik ook doordat je de hoofdpersonages nu kent.

Geen onaardige thriller, met hoofdpersoon die gekweld en aangeslagen is, maar dat komt niet optimaal naar voren. Op sommige momenten leest het wat stug, ook omdat het lang van stof is - terwijl dat gezien het verhaal niet nodig is. De schrijfwijze zelf is prima en nodigt op de een of andere manier wel uit tot doorlezen, maar van harte ging het niet. Geen onaardige thriller, maar, maar de rest van de Q-reeks laat ik aan mij voorbijgaan.

prachtig boek!
Erg spannend met goede hoofdpersonen en een spannend plot!

Ik vond het wel een aardig boek. Helaas zag ik het plot al ver voor het eind aankomen.

Een verrassend goed boek, op een leuke manier geschreven met een aantal erg komische passages. Het verhaal zit goed in elkaar en is spannend. Op een gegeven moment vond ik het wat onduidelijk waarbij ik wat moeite had om een bepaalde gebeurtenis te begrijpen. Echter liep het verhaal mooi. Wel was ook voor mij het plot niet een erg grote verrassing. Dat vond ik het enige minpuntje. Toch 4 sterren.

Ben dit boek aan het lezen en ik vond het een erg goed boek, leuke personages, ik vind het ook heel erg mooi beschreven, eerst een deel van het onderzoek, dan gaan we een hoofdstuk naar de vrouw in de kooi, dan weer terug naar het onderzoek, enz. enz. enz..

Ik stond op het punt dit boek te gaan lezen, maar heb helaas een paar weken geleden de film al gezien.
Toen dacht ik nog: Deense film en de hoofd persoon het Carl die op een "coldcase" afdeling werkt. Het zal toch niet...
Maar even later wist ik dat het inderdaad een verfilming was van één van de boeken van Adler-Olsen.

Leuke stijl heeft die Jussi: veel humor en geinige cynische gedachtes van het hoofdpersonage.
En die Assad is natuurlijk een prima vondst. Het begin doet een beetje roman-achtig aan en deed mij zelfs denken aan De Man Die Werk Vond van Brusselmans.
Helaas is het plot behoorlijk voorspelbaar en vond ik het geheel vaak wat chaotisch en rommelig verteld en voor een thriller net niet spannend genoeg.
Niet perfect dus, maar wel een leuke eerste voor mij in de Q-reeks, waarvan ik er nog een paar heb klaarstaan.

Mwah...gedeelte in de kooi was erg spannend maar gedeelte er omheen was langdradig en erg lastig met al die Scandinavische namen. Leest moeizaam

Lees nooit thrillers. Ook de vele populaire Scandinavische thrillers nooit geprobeerd. Ik kijk hier een beetje rond omdat ik enorm heb genoten van de Netflix serie Dept. Q.

Motief

Met het lezen van de ‘Vrouw in de kooi’ heb ik met plezier kennisgemaakt met schrijver Jussi Adler-Olsen (AO) en de in deze thriller opgerichte afdeling Q, een afdeling waar onopgeloste zaken nog eens tegen het licht worden gehouden.

Het plezier komt letterlijk doordat het boek met humor is geschreven, ik zie bijna AO achter zijn bureau grinniken. Ik ben dit eigenlijk nog nooit zo tegengekomen in een thriller waar meestal depressies en middelengebruik ruimschoots aanwezig zijn. Niet dat dit hier niet het geval is, er is genoeg om in een depressie te verzeilen als hoofd van een nieuw opgerichte afdeling, maar de samenwerking tussen Brigadier Carl Mørk en zijn assistent Assad brengt veel glimlachen teweeg. Bijvoorbeeld wanneer Carl Mørk zichzelf en zijn assistent het ‘Eliteonderzoeksteam’ noemt . En soms zit de humor in kleine details zoals de ‘bloemen op een ziekenhuiskastje die de meest afgelegen tankstations beter hadden kunnen leveren’.

De plot speelt zich wisselend vanaf de tijd waarin de politica Merete Lynggaard spoorloos verdween en meerdere gebeurtenissen erna en de ontwikkeling van afdeling Q.
Dit op zich had voor mij al voldoende geweest ware het niet dat sommige verhaallijnen me storen zoals een fietsmoord waaraan een andere afdeling werkt, naast veel broodnodige getuigen die op vakantie zijn of een gehackt systeem en de motieven van de daders waarom ze hebben gehackt.

Nu ik het over motieven heb vond ik de motieven van de mensen die achter Meretes verdwijning en opsluiting zitten minder geslaagd: deze opsluiting duurt zo lang dat ik aan Papillon dacht, een gedachte die later in het boek Merete zelf ook heeft en haar houvast geeft. De haat waaruit deze daad tegen Merete voortkomt vind ik ongeloofwaardig, die had minder dik aangezet mogen worden. Ik hou het erop dat de vrouw en beide zoons sinds een weliswaar verschrikkelijk auto ongeluk onder een steen hebben geleefd, alle realiteitszin en redelijkheid voorbij zijn. Immers, Merete zelf was eveneens nabestaande en bij het ongeluk betrokken. Dat zij, een meisje nog, door afleiden van haar vader de ‘schuld’ van het ongeluk en de gevolgen kreeg en deze daad een krankzinnige wraak als gevolg heeft, is voor mij over de top. Tegelijkertijd kennelijk effectief, ik bespeurde bij mezelf plaatsvervangende agressie t.o.v. de daders opborrelen. Misschien wordt het daarom naar de ontknoping toe heel spannend. Ik kon en wilde niet geloven dat Merete niet gered zou worden. Maar hoe dan?

Hoe dan ook ben ik benieuwd naar een volgend deel met afdeling Q. Hoe zal het grappig interessante duo Carl en zijn assistent Assad zich verder ontwikkelen?