Sir Vidia’s Shadow - Paul Theroux (1998)

Knap dat je een autobiografie maakt dat enkel en alleen over de relatie tussen twee schrijvers gaat, bovendien 376 pagina's telt en nooit verveelt. Theroux maakt natuurlijk veel mee op zijn reizen, maar ook in de vriendschap met de excentrieke V.S. Naipaul maakt hij van alles mee.

In zijn jonge jaren gaat hij er mee op avontuur in Afrika, duidelijk in de rol van leerling. Later wordt de vriendschap volwassener, zeker wanneer ook Theroux een succesvol schrijver wordt. Naipaul blijft Theroux (en de rest van de wereld) als zijn mindere beschouwen, wat Theroux door zijn bewondering voor Naipaul door zijn vingers ziet.

Je moet Theroux erop vertrouwen dat hetgeen hij schrijft over Naipaul klopt (eigenwijs, hatelijk, gierig, narcistisch, vrouwonvriendelijk). Theroux blijft met een zekere respect over hem schrijven, wat Naipaul een boeiend persoon maakt. Hun relatie, met alle gebreken, doorstaat ogenschijnlijk alles. Veranderingen op persoonlijk vlak, verhuizingen, succes en faam, drukke agenda's; ze vinden elkaar steeds weer. Je vraagt je af waar vriendschap op gebaseerd is / kan zijn. Zeker als het geen liefde is, is het dan misschien adoratie of misbruik maken van iemand? Dit loopt als thema subtiel door het verhaal.

Uiteindelijk loopt het spaak. Voor het gevoel onnodig, al gaat het denk ik meestal zo met vriendschappen. Theroux laat zich op het einde kennen. Van respect is geen sprake meer, des te mooier dat hij tot dat moment het wel op heeft kunnen brengen om een mooie inkijk (zonder te bashen) te geven in de vriendschap tussen twee kleurrijke schrijvers.

Uiteindelijk toch nog een goed einde, alhoewel dat dit boek uit 1998 niet haalde. In mei 2011 schudden Theroux en Naipaul elkaar de hand. Citaat uit the Independant : The literary titans shook hands again at the Hay Festival on the Welsh borders, the scene of their original public falling out in 1996, after a gentle intervention by the writer Ian McEwan. Naipaul's wife, Lady Naipaul, said: "Paul approached him and said he missed him. It was very gracious and wonderful of him. So that is the end to the literary feud."
Overigens schreef Patrick French in zijn Naipaul biografie dat Paul Theroux in Sir Vidia´s shadow ook enige onjuistheden had geschreven.