Beatrice & Virgil - Yann Martel (2010)
Alternatieve titel: Beatrice en Vergilius
mijn stem
12 stemmen
Engels
Avontuur
224 pagina's
Eerste druk: Knopf,
Toronto (Canada)
Op een dag ontvangt Henry een brief met daarin een vraag die hem niet meer loslaat. In zijn poging de mysterieuze afzender te achterhalen, stuit hij op een oude taxidermist, iemand die dieren opzet, die zijn hulp nodig heeft. Voor Henry het doorheeft wordt hij de wereld van deze raadselachtige man in gezogen, en van de ezel en de aap over wie hij zo indrukwekkend vertelt: Beatrice en Vergilius.
0
geplaatst: 17 juli 2010, 19:02 uur
Wat had ik me verheugd op dit boek en wat viel die klaarblijkelijk veel te hoge verwachting van mijn kant tegen!
Yann Martel heeft er lang over gedaan om na zijn Life of Pi een nieuw werk uit te brengen. De aap komt al bij de eerste bladzijde uit de mouw, de hoofdpersoon uit het boek had nl na het afkeuren van zijn werk door uitgever, redacteuren en verkopers een totaal writers block!
Zoiets kan natuurlijk de beste overkomen en ik kan me heel goed voorstellen dat het niet mee zal vallen een nieuw werk uit te brengen na een eerder zo bejubeld exemplaar.
Waar ik me echter wel aan stoor is dat een schrijver en uitgever de arrogantie durft te bezitten om werk uit te brengen dat gewoonweg op deze wijze nooit uitgebracht had mogen worden. Blijkbaar lokt het grote geld van het wachtende grote lezerspubliek van deze auteur zodanig dat alles geoorloofd lijkt!
In Beatrice en Virgilius neemt Martel je mee door middel van een kruising van Becket en fabel naar de verschrikkingen van de Holocaust. Terloops haalt hij er nog een plukje Faubert bij om aan het eind ook nog een soort van "spelletje" met zijn lezer te spelen.... het ons allen bekende gedachte spelletje. Stel je voor dat : een gruwelijke stelling en dan het salomonsoordeel vragend van de lezer..... KANSLOOS!
Het boekje is in mijn ogen niet meer dan een bijeengeraapte haastklus ( ondanks de acht jaar pauze) en heeft buiten de fabel van Beatrice en Virgilius werkelijk niets te bieden.
Het is me trouwens onduidelijk wat Martel voor ogen had bij het beschrijven van de slooppartij van de hond en de kat! Was dit hier een indirecte verwijzing naar de gaskamers ??
Het idee om eens op een andere manier over de holocaust te schrijven is gewaagd maar juist te spelen met dit idee kan ik juist wel waarderen.. Is het origineel? Ach ik denk dat de kwesties die hij aandraagt in principe niet veel toevoegen aan verhalen als Sophie's Choice of aan La vita e bella.
Ik begreep dat Martel inmiddels al heel wat kritiek heeft moeten verduren.... jammer dat hij zich de kritiek niet lijkt aan te trekken en zich lijkt te verschuilen achter zijn eigen dogma dat er niet op een andere dan een historische manier over de holocaust mag worden geschreven.
Ik zou zeggen graag... schrijf eens op een andere manier over de holocaust maar heb dan wel het respect om je lezerspubliek serieus te nemen en kom dan bij zo'n belangrijk onderwerp niet aan met broddelwerk!!
Yann Martel heeft er lang over gedaan om na zijn Life of Pi een nieuw werk uit te brengen. De aap komt al bij de eerste bladzijde uit de mouw, de hoofdpersoon uit het boek had nl na het afkeuren van zijn werk door uitgever, redacteuren en verkopers een totaal writers block!
Zoiets kan natuurlijk de beste overkomen en ik kan me heel goed voorstellen dat het niet mee zal vallen een nieuw werk uit te brengen na een eerder zo bejubeld exemplaar.
Waar ik me echter wel aan stoor is dat een schrijver en uitgever de arrogantie durft te bezitten om werk uit te brengen dat gewoonweg op deze wijze nooit uitgebracht had mogen worden. Blijkbaar lokt het grote geld van het wachtende grote lezerspubliek van deze auteur zodanig dat alles geoorloofd lijkt!
In Beatrice en Virgilius neemt Martel je mee door middel van een kruising van Becket en fabel naar de verschrikkingen van de Holocaust. Terloops haalt hij er nog een plukje Faubert bij om aan het eind ook nog een soort van "spelletje" met zijn lezer te spelen.... het ons allen bekende gedachte spelletje. Stel je voor dat : een gruwelijke stelling en dan het salomonsoordeel vragend van de lezer..... KANSLOOS!
Het boekje is in mijn ogen niet meer dan een bijeengeraapte haastklus ( ondanks de acht jaar pauze) en heeft buiten de fabel van Beatrice en Virgilius werkelijk niets te bieden.
Het is me trouwens onduidelijk wat Martel voor ogen had bij het beschrijven van de slooppartij van de hond en de kat! Was dit hier een indirecte verwijzing naar de gaskamers ??
Het idee om eens op een andere manier over de holocaust te schrijven is gewaagd maar juist te spelen met dit idee kan ik juist wel waarderen.. Is het origineel? Ach ik denk dat de kwesties die hij aandraagt in principe niet veel toevoegen aan verhalen als Sophie's Choice of aan La vita e bella.
Ik begreep dat Martel inmiddels al heel wat kritiek heeft moeten verduren.... jammer dat hij zich de kritiek niet lijkt aan te trekken en zich lijkt te verschuilen achter zijn eigen dogma dat er niet op een andere dan een historische manier over de holocaust mag worden geschreven.
Ik zou zeggen graag... schrijf eens op een andere manier over de holocaust maar heb dan wel het respect om je lezerspubliek serieus te nemen en kom dan bij zo'n belangrijk onderwerp niet aan met broddelwerk!!
0
geplaatst: 8 september 2010, 23:43 uur
Dit lijkt me een erg boeiend boek. Ik ken zijn vorige werk dus geheel niet en na aanleiding van een mooi artikel in de Gelderlander ben ik redelijk benieuwd geraakt naar deze.
0
geplaatst: 2 oktober 2010, 01:13 uur
Eens met Remco: een onovertuigend werkje dat aan alle kanten rammelt. Niet alleen mist Martels verhaal kracht en venijn, en komt het daardoor nergens echt van de grond; bovendien verbaasde het me hoe expliciet hij soms ineens werd, tussen al het symbolische geneuzel door. Nee, niet overtuigend. Al zijn de eerste pakweg dertig pagina's erg sterk, en leets het wel makkelijk.
* denotes required fields.
* denotes required fields.