Twee Vrouwen - Harry Mulisch (1975)

Ik vond het eigenlijk wel een sterk boek. Ik kan me aan de ene kant helemaal vinden in de kritiek van veel mensen, maar toch werd ik er door geraakt en ook het einde kwam voor mij volledig uit de lucht vallen.

Daarnaast vond ik de manier waarop de tijd in het boek langzaam naar elkaar toe groeit erg knap gedaan.

4 sterren.

Leuk boek, heb het net uit en het is mij goed bevallen.
2e boek wat ik heb gelezen van Mulisch en hij schrijft ontzettend goed. Alleen vond ik dit verhaal af en toe wel een beetje droog.
Bijv: (spoiler) in het begin: ga je mee naar binnen, oké. Zullen we in bed gaan liggen, oké. Allemaal van die drogen antwoorden.
Het einde was wel erg sterk en heeft wel iets in mij losgemaakt.
Erg goed boek dit. Zeker een goede aanrader!

Vandaag in een ruk uitgelezen. Het begon allemaal prachtig, de eerste honderd pagina's vond ik werkelijk fantastisch. Ik kan me voorstellen dat dit boek destijds wat stof heeft doen opwaaien, gezien het onderwerp.

Wel vind ik het jammer dat de beschrijving hierboven (niet alleen op BM, maar eigenlijk overal) de lezer een kijk in het boek geeft tot ver over de helft van het verhaal. Gelukkig had ik de beschrijving niet gelezen, nee ik heb mijn vijfde druk opgedoken in de kringloop voor de prachtige prijs van twee euro's. Dit kans kon ik niet laten liggen, ook omdat ik niet erg fan ben van Mulisch' boeken (dat wil zeggen, van de drie die ik las, vond ik er een goed).

Maar goed, waar die beschrijving eindigt, daar komt wat mij betreft een eind aan een geweldig verhaal. Het is net alsof Mulisch de laatste hoofdstukken het boek met alle geweld (letterlijk nog wel) naar een ontknoping zocht. Jammer, want het gegeven alleen al - twee vrouwen in de jaren zeventig - is sterk genoeg, daar hadden de wat mij betreft tot twee keer toe onverwachte ontknopingen niet aan vast gemaakt hoeven worden.

Nu ja, ik heb er wel van genoten, en nu heb ik alle berichten hierboven niet gelezen, maar ik vind wel flarden op over de verwijzingen naar Griekse tragedies. Ik vond die wel erg treffend. En van het verhaal heb ik genoten, maar met een beter, subtieler einde had ik graag een 4.5 gegeven, maar helaas kom ik nu uit op 3.5. Ook niet slecht, dacht ik zo.

Mooi verhaal over een liefde tussen 2 vrouwen, waarvan de één een wat bizarre leefstijl heeft en de ander onvoorwaardelijk van de een houdt. Goed in in te leven met een prettige climax in Mulisch' prettige schrijfstijl.

Minpunten: het is en blijft een vluggertje. Hoewel het me van begin tot eind boeide, had het meer potentie.

Ook ik heb dit boek via de Nederland Leest campagne gekregen. Het stond al jaren in de kast en uiteindelijk ben ik het toch gaan lezen. Ik heb het niet zo op dunne boekjes, omdat personages dan vaak niet goed uitgediept kunnen worden en het verhaal al snel in te weinig pagina's gepropt aanvoelt. Ook bij dit boek is dat wat mij betreft weer het geval. Het onderwerp was voor mij niet vernieuwend, totdat ik me realiseerde dat het uit de jaren '70 komt.
Het eerste deel vond ik nog wel mooi, het laatste deel vond ik erg tegenvallen.

Ik vind Mulisch' schrijfstijl gewoon heerlijk. De rechttoe-rechtaan manier van de vertelling spreekt mij aan en de klappen die uitgedeeld worden komen wat mijn mening betreft daardoor ook hard aan. Bitter einde dat toch wel even beklijft.