Fever Dream - Douglas Preston en Lincoln Child (2010)

Douglas Preston en Lincoln Child leveren opnieuw een solide Pendergast thriller af. Zoals altijd is de plot weer vergezocht, vrij ongeloofwaardig en vrij dun, maar de succesformule werkt, want ik heb me opnieuw weer prima weten te vermaken met het verhaal.

Je weet als lezer wat je voorgeschoteld gaat krijgen wanneer je aan dit boek begint: veel actie, een dosis spanning en je krijgt uiteraard heel veel Pendergast en zijn onorthodoxe manieren op je bord. Alle ingrediënten zitten ook in dit boek en opnieuw weten Preston en Child er wat leuks van te maken. Het verhaal start ook al direct erg sterk en meeslepend met de tocht van Helen en Pendergast in Afrika. De zoektocht naar de leeuw was sterk beschreven en zette direct de toon. Daarna kakt het wat betreft vaart enigszins in, totdat Pendergast de ontdekking doet waar het boek eigenlijk om draait: de dood van Helen was geen botte pech, maar een brute moord. Pendergast en zijn altijd trouwe assistent Vincent D'Agosta bezoeken vervolgens talloze plaatsen verspreid over Afrika en Amerika om te onderzoeken wie Heleen heeft vermoord en vooral waarom diegene dat gedaan heeft. De verschillende locaties zorgen voor veel afwisseling en zijn vrij interessant, waardoor het boek eigenlijk altijd wel bleef boeien.
Uiteraard gebruikt Pendergast weer zijn bijzondere 'onderzoeksmethoden' om een aantal mensen aan de tand te voelen. Dit maakt hem een vrij uniek en zeer bijzonder personage, maar na een tijdje weet je als lezer wel wat er zo ongeveer gaat gebeuren en dat Pendergast uiteindelijk toch te horen krijgt wat hij wil horen. Wat meer menselijkheid zou zijn personage toch interessanter maken en voor wat meer variatie in de verhalen zorgen. De manier waarop hij zijn tegenstanders telkens ondervraagt is op zich best aardig, maar na een tijdje allerminst verrassend.
Langzaam maar zeker ontdekken Pendergast en D'Agosta wat er aan de hand is en wie er achter de moord op Helen zitten. Preston en Child beschrijven deze zoektocht weer alleraardigst en hebben rond een van de personages nog een twist in huis die ik echter niet heel verrassend vond. De locatie voor de uiteindelijke ontknoping vond ik heel aardig gekozen en ook aardig uitgewerkt. Met het einde kon ik prima leven, al is het wel traditiegetrouw weer vrij ongeloofwaardig en vergezocht, maar dat weet je wanneer je aan verhalen van dit duo begint.

Ook het tiende Pendergast boek heeft weer de vertrouwde Preston en Child elementen. Ze leveren weer een alleraardigst verhaal af, maar het personage Pendergast is toch een beetje aan slijtage onderhevig. Verrassend is het personage Pendergast inmiddels niet meer, maar de plot en de over de top actie zorgen er voor dat de succesformule in stand blijft.

* * * ½

Wat mij betreft zitten de auteurs eindelijk weer op niveau met dit boek. De voorlaatste twee delen in de Pendergast-reeks waren solide maar ietwat aan de flauwe kant. Ditmaal is de boel weer wat meer intrigerend en een stuk spannender. Het begin in Afrika met de vrouw van Pendergast is gelijk ijzersterk. Naar het einde toe zakt het allemaal wat in, toewerkend naar het onvermijdelijke open einde, maar het verhaal blijft stevig op de rails.