Riding the Iron Rooster - Paul Theroux (1988)

Mijn tweede reisboek van Paul Theroux waarin hij weer een doorreis maakt door het immens grote China. Met detail beschrijft hij een grote verscheidenheid aan omgevingen, dorpen en steden.
Ook de ontberingen in diverse (derderangs) treinen en gewoonten van Chineze medereizigers. Het huidige China is natuurlijk flink veranderd t.o.v. 1986, maar je leeft met Paul mee.

Opvallend is dat Paul via Oekraine reist en de Tsjernobyl ramp net is gebeurd en dat weinig mensen daar destijds goed van op de hoogte waren terwijl het een gigantische ramp is.

Paul's beschrijvingen van mensen en situaties zijn eerlijk en uiteraard vanuit zijn standpunt. Ik lees weleens dat hem wordt verweten te cynisch te zijn, en niet erg van mensen te houden. Ik lees met plezier al deze ergernissen en wat hem opvalt. Houdt het puur. Hij maakt ook echt van alles mee.
Theroux ondervraagd veel Chinezen over hun standpunt over bijvoorbeeld Mao, culturele revoluties, het een kind beleid en de doodstraf. Dit iets te vaak naar mijn mening, vond ik wel repetitief.

Het eindstuk vond ik het leukst als Paul met 2 nauwelijks uitstaanbare Chinezen door Tibet reist en panne krijgt Ook de verhoudingen tussen China en Tibet komen aan bod en hoe China destijds veranderingen aanbracht.

Interessant, vaak grappig en leerzaam.
Aanrader voor liefhebbers van reisboeken, want dit boek geeft je een heel goed beeld van het land.

Wat Slainte schrijft, daar ben ik het mee eens. Kan er nog aan toevoegen dat Paul ditmaal van start gaat in een reisgezelschap van Britten, AmerikanenAustraliers en Fransen. in China gaat hij al snel zijn eigen weg. helaas voor Paul steekt de overheid daar een stokje voor door een ambtenaar mee te sturen, meneer Fang, die alleen Chinees en Russisch spreekt. Uiteindelijk is Fang Het in en uitstappen van treinen spuugzat en gaat hij naar huis. Het boek is erg tijdgebonden. kort na de Culturele Revolutie en nog voor de Studentenopstand van 1989 op het plein van de hemelse vrede.