The Canterbury Tales - Geoffrey Chaucer (1400)

De verhalenbundel waar je niet omheen kunt bij het verdiepen in de ontwikkeling van de literatuur, en met recht. Hoewel ik geen liefhebber ben van het korte-verhalengenre, is dit werk toch knap gedaan. 30 pelgrims op weg naar Canterbury vertellen om de tijd te doden allen 4 verhalen (uiteindelijk bleef het onvoltooide werk steken op een fractie daarvan). De verschillende maatschappelijke klassen waar de pelgrims uit komen (monniken, molenaar, deurwaarder, ridder enz.) weerspiegelt in het type verhaal en de stijl. Boertige kluchten wisselen af met verheven morele vertellingen, ridderromantiek met miraculeuze verhalen. Stilistisch beheerst Chaucer het allemaal, van onleesbaar poëtisch tot platvloerse banaliteit. Meest boeiend vond ik nog wel de visie op de maatschappij van toen, die in de verhalen en de tussenliggende commentaren doorsijpelt, met als hoogtepunt het segment verhalen dat ingaat op de verhouding tussen man en vrouw binnen het huwelijk, vanuit verschillende vertelperspectieven bezien.

Gelezen en geschreven in 2012