menu

A Hora da Estrela - Clarice Lispector (1977)

Alternatieve titel: Het Uur van de Ster

mijn stem
3,25 (6)
6 stemmen

Portugees
Psychologisch

87 pagina's
Eerste druk: José Olympio, Rio de Janeiro (Brazilië)

Rodrigo S.M. vertelt over Macabea, een arm onaantrekkelijk meisje uit de provincie dat in de stad Rio de Janeiro is komen wonen en daar een baantje als typiste heeft gevonden. Doordat hij haar gezien heeft, zijn de fundamenten van zijn eigen bestaan aan het wankelen gebracht, en hij vindt dat hij haar verhaal moet vertellen ‘om haar in woorden onschadelijk te maken’. Macabea is niet goed in haar werk, in haar vrije tijd heeft ze weinig bezigheden, en ze heeft geen geluk in de liefde. Desondanks bekijkt ze het leven van de zonnige kant, alsof ze niet weet hoe ongelukkig ze zou moeten zijn.

zoeken in:

avatar van thomzi50
3,5
Dat wijdverspreide enthousiasme - niet alleen in de Volkskrant verscheen zo'n lyrisch stuk - deel ik toch niet helemaal: ja, het is knap hoe Lispector gelaagdheid in haar verhaal aanbrengt door niet alleen het personage maar ook de (fictieve) schrijver aan het woord te laten (die zo natuurlijk ook een personage is), en ja, ze speelt op die manier en met interpunctie aardig met je verwachtingspatroon, en weet daarbij haast terloops veel grote onderwerpen te behandelen, maar: wereldliteratuur? Echt van de bovenklasse? Nee, daarvoor vind ik het toch te afstandelijk. Te eentonig ook, ondanks al die verspringen en taalkundige oprispingen. En daarvoor trok deze roman te anoniem aan me voorbij: ik las het geboeid, maar weet nu al dat ik over een halfjaar weinig meer van het verhaal zal weten, hooguit de vreemde, geslaagde vorm waarin het geschreven is.

Overigens, in de Volkskrant-recensie wordt gesproken van "ultiem-vrije taal": wat is dat?

avatar van Donkerwoud
4,0
'Het Uur van de Ster' (1977) is een feministische ideeënroman rond een vilein incestueuze relatie, waarin een mannelijke verteller zich moet verhouden tot zijn zelfgecreëerde vrouwelijke protagoniste. Geeft Rodrigo S.M. (de interne verteller) werkelijk om het volksmeisje Macabéa (zijn schrijfsel) dat hij liefdevol tergt met al het leed in de wereld? Vol compassie of sentimenteel en larmoyant? Of is Macabéa als een blank canvas waar een mannenbrein zijn eigen frustraties, verlangens en beperkte wereldbeeld op projecteert, terwijl zijn muze misschien alleen de schim is van ervaringen uit een vrouwenleven? En wat zegt dat eigenlijk weer over machtsverschillen in klasse en maatschappelijke privileges tegenover hoe de verhalen van een onderklasse vorm krijgen? Clarice Lispector legt met sardonisch plezier zowel de schrijver als zijn schrijfsel bloot als pathetische personages in dezelfde klucht: de almacht van een mannelijke blik als de norm der dingen.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:47 uur

geplaatst: vandaag om 01:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.