Fugue for a Darkening Island - Christopher Priest (1972)
Alternatieve titels: Dodenschemering over een Eiland | Darkening Island
Engels
Sciencefiction / Toekomst
146 pagina's
Eerste druk: Faber and Faber,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
Apatisch staren de vluchtelingen naar de langzaam naderbij komende Engelse kust. Zij klampen zich vast aan een laatste sprankje hoop. Kunnen zij zich in het moederland een nieuw bestaan opbouwen nu hun Afrikaanse land door een atoomoorlog volledig is verwoest? Het 'moederland' blijkt niet in staat deze immense stroom vluchtelingen op te vangen. Rellen en chaos zijn het gevolg. Achter haastig opgeworpen barricades verdedigen gewapende burgers hun gezin, hun huis. Anderen trekken weg in een poging de alom heersende waanzin te ontvluchten. Alan Whitman, zijn vrouw en zijn dochter laten al hun bezittingen achter in de hoop ergens, ver van de terreur, rust en veiligheid te vinden. Maar een primitieve strijd om het bestaan heeft zo snel om zich heen gegrepen dat rust en veiligheid zaken uit een ver verleden lijken. Machteloos moet Alan toezien hoe vluchtelingen zijn vrouw en dochter ontvoeren. Het begin van een wanhopige speurtocht.
'Fugue for a Darkening Island' is 'The Road' achtig; een macaber reisverhaal in een ontwrichte wereld. Vluchtelingendramatiek verplaatst van Afrika naar England. Een verhaal dat toont dat karakter (goed - slecht) afhankelijk is van omstandigheden.
De niet chronologische vertelwijze werkt naar mijn mening aardig. Korte hoofdstukken, zoals die in dit boek te vinden zijn, vind ik persoonlijk meestal prettig lezen. Priest lijkt me nog wat zoekende in dit boek, maar mij wist hij ermee te pakken.
