Serena - Ron Rash (2008)

Het komt allemaal een beetje ongeloofwaardig over, maar misschien moet je wel wat overdrijven wil je als schrijver aan de kost komen. Na een rustig begin loopt de spanning naar het einde toe steeds verder op. Tot op het laatst weet je niet hoe dit gaat aflopen...
Rash is duidelijk beïnvloed door Light in August van William Faulkner. Alleen zo'n geniale schrijver als Faulkner is Rash niet. Hij is meer een ambachtsman die zijn zinnen opschrijft volledig in dienst van het verhaal. De plek waar het zich afspeelt, de Appalachen, gebruikt hij bijna als een personage. De meest overtuigende passages zijn de beschrijvingen van de natuur en de werkzaamheden van de arbeiders, die ondanks de destructie die ze aanrichten hun werk met aandacht blijven doen, omdat zij gewoon geld moeten verdienen.
Wat Serena haar beweegredenen zijn is me een raadsel. Alleen maar hebzucht kan het niet zijn...ook al is het vanwege deze eigenschap van de mens dat de natuur grotendeels is vernietigd.
Wel een belangrijk eigentijds schrijver deze Ron Rash.

Geweldig boek over een harde nietsontziende vrouw die alles wat haar in de weg loopt of staat verwijderd. Maar ook over een houthakkerskamp in de Appalachen ten tijde van de crisis. Zowel de bomen als de hakkers vallen bij bosjes. Daarnaast nog een portie drama en spanning (met name in de laatste 150 paginas), al bij al een uitstekend verhaal, ruw en schokkend met memorabele personages.

Serena is een uitstekend boek, ruw en schokkend met vele memorabele personages.
Gesitueerd in een natuur die even koud en onverbiddelijk is als Serena.

Abubakari leest…. Serena – Ron Rash | Abubakari de Vries' Blog - abubakaridevries.wordpress.com