Tegen de Islamisering van Onze Cultuur - Pim Fortuyn (1997)

Interessant werkje van socioloog (toen nog wel) Fortuyn, met gefundeerde kritiek op de islam. Niet omdat het een fascistische ideologie is, zoals onze grote blonde leider weleens roept, maar omdat de islamitische cultuur fundamenteel anders is dan de onze. Aanpassing hieraan is daardoor moeilijk. De boodschap van Fortuyn is daardoor dat we moeten uitkijken en dat moslims die toch komen zich moeten aanpassen aan onze cultuur (joods-christelijk-humanistisch, Wilders heeft het niet van een vreemde).

Wat echter voor Fortuyn pleit is dat hij vanuit een historisch-sociologisch perspectief werkt. Hij noemt onze verworvenheden en plaatst de instelling van moslims en de islam daartegenover. Hij geeft ondertussen een aardig overzicht van onze cultuur van de laatste 50 jaar en hoe wij als groepen mensen daar op ageren en reageren. Wetenschappelijk wel populair maar ook overtuigend en best interessant.

Wel een aantal kritiekpunten. Fortuyn noemt een aantal belangrijke zaken, maar een groot deel daarvan (man/vrouw, benadering homoseksuelen, relaties kind-volwassenen) hebben wij pas ook sinds een jaar of 40. Daarvoor leek onze cultuur dus ook meer op de islamitische van nu. Waarom de islam niet zo snel zou kunnen veranderen wordt echter niet genoemd. En juist die joods-christelijke stroom zorgde dat we tot ver in de jaren 60 zo'n mens- en wereldbeeld hadden. Waarom dan leven in die traditie? Enkel op het punt van scheiding kerk-staat is Fortuyn sterker, omdat hij heel precies uitlegt dat de islam (en ook haar volgers) hier eigenlijk principieel tegen zijn. Dat wij jaren geen scheiding hadden lag eerder in de aard van de mensen en haar opvoeding dan dat dat in het geloof an sich lag. Verder erkent Fortuyn de problemen van het stopzetten van noodhulp en opvang, maar geeft hij (i.t.t. Wilders) wel enkele oplossingen, ook voor het asielbeleid. Opvang in de regio bijvoorbeeld, desnoods financieel gesteund door de Westerse Wereld is er één van. Geen heel slecht plan al had hij nog wel meer oplossingen mogen geven. Nu een sterke uiteenzetting, de benoeming van de problemen en dan blijft het toch wat hangen. Die oplossingen zijn er, maar hadden verder uitgewerkt mogen worden. Dan had je niet enkel een pamflet f essay, maar gelijk een leidraad en sterker werk.

Fortuyn schrijft we prettig, zeer genuanceerd en is daardoor goed leesbaar. 3,5*

Fortuyn een van de aanstichters van het islamitische terrorisme!

Ik hoop ten zeerste dat dit een troll-comment is. De bloederige grenzen van het islamisme (politieke islam) zijn al lange tijd evident aanwezig (zie o.a Huntington). Je kunt het oneens zijn met Fortuyn, maar als je stelt dat kritiek de oorzaak is voor terrorisme, dan draai je toch echt slachtoffer en dader om. Bovendien sla ik de gemiddelde (islamitische) mens toch wat hoger aan dan dat ze door wat, wellicht zelfs onredelijke, kritiek aan het moorden slaan.

Overigens, lees dit boek maar eens! Een stuk redelijker en genuanceerder dan ik had verwacht. Al was het maar omdat hier een deel van de argumenten van de islamcritici helder uiteen wordt gezet. Bovendien worden veel argumenten gelijk historisch geduid.

Het geeft ook al wel aan dat het huidige debat enorm is verhard en dan doel ik niet enkel op Wilders en co.

Tja meningen verschillen feit blijft dat hij na 9/11 in Nederland olie op het vuur heeft gegooid en via misselijke trucjes de stemmer na zich wist toe te trekken en daardoor een verrechtsing in Nederland tot stand heeft gebracht. Daarnaast was hij natuurlijk maar een hele kleine aanstichter eigenlijk niet meer dan een vergeten voetnoot (in de wereldgeschiedenis) maar in het totale plaatje van hoe dan ook tegen de islam schoppen zonder aan oplossingen met de islam te denken had hij zeker een rol met als gevolg een grotere afstand tussen twee culturen en de vreselijke uitwassen aan beide kanten.

Mag ik allereerst mijn dank uitspreken dat je de discussie wil aangaan. Dat klinkt evident op een discussiesite, maar zeker bij dit onderwerp blijkt dat in de praktijk knap lastig. Een verschil van mening accepteren, vind ik dan ook zeer belangrijk. Zeker gezien de lijn van mijn betoog.


Is het kritisch uitlaten over een stelsel van ideeën niet tevens een vorm van meedenken? Mijns inziens moet je in een vrije samenleving zonder al te veel stipulaties ideeën kunnen uiten. Daarbij passen ook uitingsvormen als parodie en satire, (Charlie Hebdo bijv.) of, in het geval van dit boek, een gefundeerde en gemotiveerde kritiek op (de invloed van een) geloof. Sommigen zullen dat wellicht aanstootgevend vinden. Hoewel ik die gevoelens begrijp, vind ik het geen goed argument om een betoog onderuit te halen.

Om een vergelijking te maken met mijn eigen ervaringen. Ik was tot zo'n beetje mijn 19de katholiek. Niet heel streng gelovig (eigenlijk totaal niet streng gelovig ), maar toch! Voornamelijk door de betogen van Christopher Hitchens ben ik van mening veranderd. Was het gelijk prettig om die betogen te horen? Nee, zeker niet. Desondanks kon ik er geen speld tussen krijgen. Heden ten dagen ben ik atheïst en eigenlijk past dat ook veel beter bij de waarden die ik voorsta. Die pijnlijke kritiek was, voor mij althans, uiteindelijk erg nuttig.

Maar goed wat is nou mijn punt. Ik heb met name moeite met het idee dat je door harde kritiek (tegen een ideologie of geloof) geweld aansticht, of althans olie op het vuur gooit. Nee, de schuld van geweld ligt mijns inziens bij degene die van geweld gebruikt maakt. Is de islamitische wereld degene die eenduidig geweld initieert? Nou nee, (oorlog in Irak, bijv) maar desalniettemin kan ik onmogelijk de schuld van geweld of polarisatie bij één of enkele auteurs leggen. Ik snap dat kritiek op een geloof irritatie kan opwekken(zeker vanuit mijn eigen ervaringen), maar dat rechtvaardigt nooit geweld of het uit de weg gaan van het debat!

Tot slot nog even een tweetal opmerkingen:
Enig Machiavellisme is geen enkele politieke stroming vreemd. Toch zou ik je willen wijzen op de demonisering van Fortuyn. Zo werd Pim Fortuyn een buitengewoon minderwaardig mens genoemd naar aanleiding van dit boek. Mijns inziens onterecht. Ik zou je daarom ook willen vragen dit boek eens te lezen. Ik denk dat je dan ook wel zult zien dat Fortuyn negatiever werd geïnterpreteerd dan soms was gerechtvaardigd .

We hebben het hier over een boek uit 1997, dus nog voor 2001. Ten tweede zijn er ook voor 2001 misstanden in de islamitische wereld aan te wijzen. Bijvoorbeeld de fatwah tegen Salman Rushdie.

Edit: het e.e.a geschrapt/aangepast in het bericht, omdat zo mijn punt wat duidelijker wordt. Het blijft natuurlijk een controversieel onderwerp, dus dan wil ik me ieder geval zo helder mogelijk uiten. (ik sta tevens altijd open voor gemotiveerde tegenargumenten)

Als iemand haar werk doet en vervolgens door een meneer wordt verwezen naar de afwas thuis noem ik die meneer inderdaad een minderwaardig persoon.

Geweld is altijd het gevolg van iets, verantwoordelijk is bijna altijd de geweldpleger. Dit wil echter niet zeggen dat de geweldpleger de enige verantwoordelijke is.

Maar goed wat is nou mijn punt. Ik heb met name moeite met het idee dat je door harde kritiek (tegen een ideologie of geloof) geweld aansticht, of althans olie op het vuur gooit.
Oke hoe ontstaat geweld dan?
Als ik euthanasie wil plegen ga ik morgen naar Rotterdam met een Ajax shirt, de Feynoord supporters zijn schuldig ben ik het helemaal mee eens, maar de meerderheid van Nederland zal toch ook andere gedachtes hebben bij mijn dood,

Overigens is Atheïsme ook gewoon een geloof.
Mijn geloof is de virtuele wereld waardoor alles mogelijk is en om een beetje fundamentalistisch te klinken, de wiskunde zegt dat de kans dat dit geen virtuele wereld is bijna nul is, maar dan weer, is wiskunde wel wiskunde

misterfool

Iets mede veroorzaken en ergens mede verantwoordelijk voor zijn is niet hetzelfde. Als de oorzaak bijvoorbeeld ligt in iets wat wij allemaal belangrijk vinden zoals in dit geval de vrijheid van meningsuiting dan hoeft degene die van dat recht gebruikt maakt daar geen verantwoording over af te leggen. Zo zou het bizar zijn om Koptische christenen in Egypte mede verantwoordelijk te houden voor de bomaanslagen op henzelf omdat zij nou eenmaal als onwenselijk worden gezien door salafacisten. Het provoceren van agressieve testosteronbommen is daarentegen een minder fundamenteel recht al vind ik het even afschuwelijk als je dat met de dood moet bekopen.

Verder is het natuurlijk ook niet zo dat elk gevolg van een onverstandige en gevaarlijke actie meteen gerechtvaardigd is.

Hando

Mee een. Natuurlijk ben ik voor vrijheid van meningsuiting alleen zeg ik wel dat dat gewelddadige gevolgen kan hebben als je een ander geloof schoffeert. Ben ik het daarmee eens nee, maar ik begrijp dat er mensen zijn die zo reageren. En die mensen (terroristen) ik zal het beestje maar een naam geven zijn dat echt niet zomaar geworden wat te denken van de aanvallen op Afghanistan, Irak etc. Het helpen van dictators als Khadaffi, Assad, of de Shah van Iran en dan hebben we het nog geen eens over Israël. Die mensen die daar wonen zijn door de eeuwen heen misleid, gemarteld, als onmensen behandelt en dat gaat nog steeds door o.a. door de mensen te vernederen m.b.v. de vrijheid van meningsuiting (waar ik dus voor ben) Zodoende zie ik Pim als een klein moertje in een gigantische machine die draait op macht en het zwarte goud.